David M. Lee

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
David Morris Lee
Ilustracja
David M. Lee w roku 2008
Data i miejsce urodzenia 20 stycznia 1931
Stany Zjednoczone, Rye
Zawód fizyk,
profesor Cornell University
Strona internetowa

David Morris Lee (ur. 20 stycznia 1931 w Stanach Zjednoczonych, w stanie Nowy Jork, w Rye; wym. deɪvɪdmɒærɪsli) – amerykański fizyk, laureat Nagrody Nobla. W roku 1996 otrzymał – wraz z Douglasem Osheroffem i Robertem RichardsonemNagrodę Nobla w dziedzinie fizyki za odkrycie nadciekłości w helu-3[1][2].

Życiorys[edytuj]

Wczesne życie[edytuj]

Lee urodził się i wychował w Rye, w stanie Nowy Jork w Stanach Zjednoczonych[3]. Jego rodzice, Annette (Franks), nauczycielka i Marvin Lee, inżynier elektryk, byli dziećmi żydowskich imigrantów z Anglii i Litwy. Ukończył studia na Uniwersytecie Harvarda w 1952 roku, a następnie dołączył do United States Army na 22 miesiące. Po wypisaniu z wojska, otrzymał tytuł magistra na University of Connecticut. W 1955 roku wstąpił na Uniwersytet Yale, gdzie pracował pod szefostwem Henry’ego A. Fairbanka w grupie fizyki niskich temperatur, prowadząc badania eksperymentalne nad ciekłym helem-3.

Po ukończeniu Uniwersytetu Yale w 1959 roku, Lee podjął pracę na Cornell University, gdzie był odpowiedzialny za stworzenie nowego laboratorum Laboratory of Atomic and Solid State Physics. Wkrótce po przybyciu na Cornell University poznał swoją przyszłą żonę, Dane z którą posiada dwójkę dzieci, a następnie zrobił doktorant w innym dziale.

W dniu 16 listopada 2009 roku Lee przeniósł swoje laboratorium z Cornell University na Texas A&M University[4][5][6].

Praca naukowa[edytuj]

Praca która doprowadziła do Nagrody Nobla Lee została przeprowadzony w 1970 roku. Lee, wraz z Robertem Colemanem Richardsonem i studentem Douglas D. Osheroff wykorzystali Pomeranchuk cooling do zbadania zachowania helu-3 w temperze kilku tysięcznych stopnia zera absolutnego. Odkryli nieoczekiwane skutki z ich pomiarów, które ostatecznie wyjaśniły, jak przejść fazowo do nadciekłej fazy helu-3. Lee, Richardson i Osheroff wspólnie otrzymali Nagrodę Nobla w dziedzinie fizyki w 1996 roku za to odkrycie.

Badanie Lee obejmuje również szereg innych zagadnień w fizyce niskich temperatur, w szczególności w odniesieniu do cieczy, ciała stałego i nadciekłego helu (helu-3, helu-4 i mieszaniny dwóch). Poszczególne odkrycia obejmują antyferromagnetyczne kolejności w stałych helu-3, fale spinu jądrowego w obrocie spolaryzowanego, atomowego wodoru z Jackiem H. Freedem i tri-krytyczny punkt na krzywej rozdziału faz cieczy helu-3 i 4, we współpracy z jego kolegą z Cornell University Johnem Reppym. Jego były zespół badawczy w Cornell University obecnie studiuje zanieczyszczenie helu w ciałach stałych.

Inne nagrody zdobyte przez Lee to zdobyta w 1976 roku wraz z Francisem Simonem Memorial Prize przyznana przez brytyjski Institute of Physics i zdobyta w 1981 roku Nagroda Olivera E. Buckley’a przyznana przez American Physical Society wraz z Osheroffem i Osherofftem za ich odkrycie nadciekłości helu-3.

Lee jest członkiem National Academy of Sciences oraz American Academy of Arts and Sciences.

Lee obecnie naucza fizyki na Texas A&M University i kontynuuje jego dawniej prowadzony na Cornell University program badawczy.

Przypisy

  1. David M. Lee – Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1996 > David M. Lee, Douglas D. Osheroff, Robert C. Richardson [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-01-24]., Nobel Lecture, December 7, 1996, autobiografia, The Extraordinary Phases of Liquid 3He
  2. David M. Lee : Professor Low Temperature Physics (ang.). W: Strona internetowa Laboratory of Atomic & Solid Physics, Cornell University [on-line]. www.lassp.cornell.edu. [dostęp 2014-01-24].
  3. Biography on the Nobel Foundation website
  4. http://media.www.thebatt.com/media/storage/paper657/news/2009/10/01/News/Nobel.Prize.Winner.Joins.Am.Faculty-3788924.shtml
  5. http://www.chron.com/disp/story.mpl/hotstories/6643911.html
  6. http://www.science.tamu.edu/articles/684/