Jean Baptiste Perrin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jean Baptiste Perrin
Jean Baptiste Perrin
Data i miejsce urodzenia 30 września 1870
Lille
Imię i nazwisko przy narodzeniu Jean Baptiste Perrin
Data i miejsce śmierci 17 kwietnia 1942
Nowy Jork
Miejsce spoczynku Panteon w Paryżu
Zawód fizyk
Narodowość francuska
Tytuł naukowy profesor
Alma Mater École Normale Supérieure
Odznaczenia
Komandor Orderu Narodowego Legii Honorowej (Francja) Komandor Orderu Leopolda (Belgia) Honorowy Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego

Jean Baptiste Perrin (ur. 30 września 1870 w Lille, zm. 17 kwietnia 1942 w Nowym Jorku) – francuski fizyk, laureat Nagrody Nobla w dziedzinie fizyki w 1926 za prace dotyczące nieciągłej budowy materii, a szczególnie za odkrycie równowagi w procesach osadzania[1][2].

W 1895 wykazał, że promieniowanie katodowe składa się z ujemnie naładowanych cząstek, a w 1908 obliczył stałą Avogadra i wyjaśnił mechanizm zachodzącej na Słońcu reakcji termojądrowej.

Jean Perrin był absolwentem paryskiej École Normale Supérieure, w której uzyskał tytuł doktora nauk w 1897. W 1923 został wybrany do Francuskiej Akademii Nauk.

Za szczególne zasługi na polu nauki został w 1948 uhonorowany pochówkiem w Panteonie.

Był ojcem Francisa Perrina, również fizyka, który zajmował się procesem rozszczepienia jądra atomowego[3].

Publikacje (wybór według ENS de Paris)[edytuj | edytuj kod]

  • Les principes. Exposé de thermodynamique (1901)
  • Traité de chimie physique. Les principes (1903)
  • Les preuves de la réalité moléculaire (1911)
  • Les atomes (1913, 1936)
  • Matière et Lumière (1919)
  • Les éléments de la physique (1929)
  • L'orientation actuelle des sciences (1930)
  • Les formes chimiques de transition (1931)
  • La recherche scientifique (1933)
  • Grains de matière et grains de lumière (1935)
  • L'organisation de la recherche scientifique en France (1938)
  • À la surface des choses (1940-1941)
  • La science et l'espérance (1948)

Ciekawostka[edytuj | edytuj kod]

Dr hab. inż. Arkadiusz Orłowski (Instytut Fizyki PAN w Warszawie) opisał w czasopiśmie „Świat Nauki” zdarzenie, świadczące o poczuciu humoru J. Perrina: „Zachowanie żyroskopu bardzo obra­zowo zademonstrował francuski fizyk Jean Baptiste Perrin. Zapakował wiru­jący żyroskop do walizki i dał ją do nie­sienia kolejowemu tragarzowi. Kiedy ten chciał skręcić, walizka zdecydowa­nie stawiała mu opór. Nie pomagało również użycie siły (momentu siły), bo wykręcała się w zgoła odwrotnym kie­runku. Ale właśnie ta niesforność żyro­skopu ogromnie ułatwia życie pilotom i kapitanom statków.”[4]

Przypisy

  1. Jean Baptiste Perrin - Facts (ang.). W: The Nobel Prize in Physics 1926 [on-line]. Nobel Media AB. [dostęp 2014-03-29]., Biographical, Nobel Lecture, December 11, 1926, Discontinuous Structure of Matter
  2. Jean Perrin (ang.). W: Notable Names Database (NNDB). [on-line]. [dostęp 2014-03-29].
  3. Francis Perrin (fr.). W: Strona internetowa 'Académie des sciences' [on-line]. www.college-de-france.fr. [dostęp 2014-03-29].
  4. Arkadiusz Orłowski. Czy kołysanie statku da się stłumić żyroskopemo dwóch obracających się w przeciwnych kierunkach koła. „Świat Nauki”, czerwiec 2008. Prószyński Media Sp. z o.o. (pol.).