TKh100-51

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
TKh100-51
Ilustracja
TKh100-51 w skansenie w Chabówce
Inne oznaczenia

Rosenberger Kleinbahn 2

Producent

Orenstein & Koppel AG

Lata budowy

1928

Układ osi

C n2t

Wymiary
Masa służbowa

44,5 t[1]

Długość

9500 mm[1]

Średnica kół napędnych

1200 mm

Napęd
Trakcja

parowa

Ciśnienie w kotle

12 at

Powierzchnia ogrzewalna kotła

80,1 m²

Powierzchnia rusztu

1,4 m²

Średnica cylindra

430 mm

Skok tłoka

550 mm

Pojemność skrzyni węglowej

1,4 t

Pojemność skrzyni wodnej

5,5 m³

Parametry eksploatacyjne
Prędkość konstrukcyjna

55 km/h[1]

Portal Transport szynowy

TKh100-51 – jeden z dwóch zachowanych parowozów, noszących na PKP oznaczenie serii TKh100. Egzemplarz TKh100-51 stanowi część ekspozycji Skansenu taboru i urządzeń kolejowych w Chabówce.

TKh100-51 został zbudowany w niemieckiej firmie Orenstein & Koppel w 1928 roku (nr fabryczny 11688), należał do znormalizowanego typu ELNA 4. Zbudowany był dla kolei OlesnoPraszka (Rosenberger Kleinbahn), która została w 1928 roku przebudowana na normalnotorową, i na której nosił numer 2[2] (drugi parowóz tego typu nr 1 trafił po wojnie na koleje NRD pod numerem 89 954)[1].

Rozpoczął służbę na PKP w 1945 roku. Pracował w lokomotywowniach: Gdynia (1951), Gdańsk Zaspa (1954), Toruń (1954), Malbork (1960), Zajączkowo Tczewskie (1960)[2]. Został wycofany z eksploatacji w kwietniu 1967 i 15 września 1968 skreślony z inwentarza[2]. Był ostatnim parowozem serii TKh100 na PKP[1]. Do skansenu w Chabówce trafił w 1998 roku, a w następnym roku został odbudowany ze stanu zdewastowanego[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e P. Terczyński, Atlas..., s. 105.
  2. a b c d Paweł Terczyński. Parowóz TKh100-51. „Świat Kolei”. Nr 5/1999. s. 14. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]