OKi2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
OKi2
Ilustracja
Producent

August Borsig Lokomotiv-Werke

Lata budowy

1902–1921

Układ osi

1'C h2t

Wymiary
Masa pustego parowozu

50,50 t

Masa służbowa

65,90 t

Długość

11 800 mm

Wysokość

2 500 mm

Rozstaw osi skrajnych

1 435 mm

Średnica kół napędnych

1 500 mm

Średnica kół tocznych

przód: 1 000 mm
tył: -

Napęd
Trakcja

parowa

Ciśnienie w kotle

12 bar

Powierzchnia ogrzewalna kotła

105,37 m²

Powierzchnia przegrzewacza

33,40 m²

Powierzchnia rusztu

1,69 m²

Średnica cylindra

540 mm

Skok tłoka

630 mm

Parametry eksploatacyjne
Moc znamionowa

870 KM (640 kW)

Prędkość konstrukcyjna

80 km/h

Portal Transport szynowy

OKi2 – osobowy parowóz tendrzak produkcji pruskiej serii T 12, oznaczonej w Niemczech jako DRG Baureihe 744-13.

Z 1014 zbudowanych parowozów tego typu na PKP po I wojnie światowej użytkowano 12 sztuk. Parowóz planowany był dla szybkiej kolei miejskiej w Berlinie przed jej elektryfikacją i przewidziany był do krótkich przebiegów. Parowóz posiadał kocioł na parę przegrzaną i silnik bliźniaczy i był podobną konstrukcją do stosowanego równolegle OKi1.

W 1939 Niemcy przejęły 25 parowozów Oki1 i Oki2, z których część wróciła po wojnie. Obecnie zachowane są 3 egzemplarze typu T 12 o numerach seryjnych 74 1192, 74 1230 i 74 1234. OKi2-27 zachowany w Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa w Jaworzynie to egz. nr 74 1230, pozostałe 2 egzemplarze znajdują się w Niemczech.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Parowozy kolei polskich", Wydawnictwo Komunikacji i Łączności