OKi2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
OKi2
OKi2-27 pic2.JPG
Producent August Borsig Lokomotiv-Werke
Lata budowy 1902–1921
Układ osi 1'C h2t
Masa służbowa 65,90 t
Masa pustego parowozu 50,50 t
Długość parowozu 11 800 mm
Wysokość 2 500 mm
Rozstaw osi skrajnych 1 435 mm
Moc znamionowa 870 KM (640 kW)
Prędkość maksymalna 80 km/h
Ciśnienie w kotle 12 bar
Powierzchnia ogrzewalna kotła 105,37 m²
Powierzchnia przegrzewacza 33,40 m²
Powierzchnia rusztu 1,69 m²
Średnica cylindra 540 mm
Skok tłoka 630 mm
Średnica kół napędnych 1 500 mm
Średnica kół tocznych przód: 1 000 mm
tył: -
Portal Portal Transport szynowy

OKi2 – osobowy parowóz tendrzak produkcji pruskiej serii T 12, oznaczonej w Niemczech jako DRG Baureihe 744-13.

Z 1014 zbudowanych parowozów tego typu na PKP po I wojnie światowej użytkowano 12 sztuk. Parowóz planowany był dla szybkiej kolei miejskiej w Berlinie przed jej elektryfikacją i przewidziany był do krótkich przebiegów. Parowóz posiadał kocioł na parę przegrzaną i silnik bliźniaczy i był podobną konstrukcją do stosowanego równolegle OKi1.

W 1939 Niemcy przejęły 25 parowozów Oki1 i Oki2, z których część wróciła po wojnie. Obecnie zachowane są 3 egzemplarze typu T 12 o numerach seryjnych 74 1192, 74 1230 i 74 1234. OKi2-27 zachowany w Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa w Jaworzynie to egz. nr 74 1230, pozostałe 2 egzemplarze znajdują się w Niemczech.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • "Parowozy kolei polskich", Wydawnictwo Komunikacji i Łączności