Tw12

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tw12
Ilustracja
Tw12-12 w skansenie w Chabówce
Producent StEG Wien
Lata budowy 1911-1921
Układ osi E
Masa służbowa 69 400 kg
Masa pustego parowozu 39 000 kg
Długość parowozu 10 861 mm
Długość z tendrem 17 284 mm
Wysokość 4 570 mm
Prędkość maksymalna 50 km/h
Typ tendra 16 Cl1
Ciśnienie w kotle 14 at
Powierzchnia ogrzewalna kotła 137,8 m²
Powierzchnia przegrzewacza 31,0 m²
Powierzchnia rusztu 3,4 m²
Średnica cylindra 590 mm
Skok tłoka 632 mm
Średnica kół napędnych 1260 mm
Portal Portal Transport szynowy

Tw12 – polskie oznaczenie austriackiego parowozu towarowego serii (kkStB/BBÖ) 80.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Parowóz ten został wprowadzony do użytku na kolejach austriackich w 1909 roku jako ulepszona wersja parowozu Tw11. W odróżnieniu od poprzedniej wersji posiadał silnik bliźniaczy, który wykorzystywał parę przegrzaną. Maszyna zaprojektowana została przez Karla Gölsdorfa z przeznaczeniem wykorzystania jej na trasach górskich. Produkowana była w latach 1911-1921. W okresie międzywojennym na PKP pracowało 14 maszyn tej serii. Po II wojnie światowej polskie koleje posiadały 12 takich parowozów. Parowóz Tw12-12 znajduje się w skansenie w Chabówce.

Dane techniczne[1][edytuj | edytuj kod]

  • średnica cylindrów – 590 mm
  • skok tłoka – 632 mm
  • średnica kół napędnych – 1260 mm
  • ciśnienie pary w kotle – 14 at
  • powierzchnia ogrzewalna kotła – 137,8 m²
  • powierzchnia przegrzewcza – 31,0 m²
  • powierzchnia rusztu – 3,4 m²
  • masa służbowa – 69,4 t
  • prędkość konstrukcyjna – 50 km/h
  • tender serii – 16 Cl1
  • pojemność skrzyni na wodę – 16,0 m³
  • pojemność skrzyni na węgiel – 6,0 t
  • masa służbowa – 39,0 t

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kalendarz Młodego Technika '89. Maria Pietrzyk (red.). Warszawa: Instytut Wydawniczy "Nasza Księgarnia", 1988, s. 24.