OKo1

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
OKo1
Ilustracja
OKo1 w Muzeum Kolejnictwa w Warszawie
Producent

Vulcan

Lata budowy

1916-1924

Układ osi

2'C2'

Wymiary
Masa służbowa

37 t

Długość

14 800 mm

Wysokość

4260 mm

Średnica kół napędnych

1650 mm

Średnica kół tocznych

860 mm

Napęd
Trakcja

parowa

Ciśnienie w kotle

12 kG/cm²

Powierzchnia ogrzewalna kotła

138 m²

Powierzchnia przegrzewacza

42,2 m2

Powierzchnia rusztu

2,44 m²

Średnica cylindra

560 mm

Skok tłoka

630 mm

Parametry eksploatacyjne
Prędkość konstrukcyjna

100 km/h

Portal Transport szynowy

OKo1tendrzak przystosowany do szybkiego ruchu pasażerskiego.

Jednakową prędkość w obydwóch kierunkach jazdy uzyskano przez dodanie dwóch dwuosiowych wózków. Jego prędkość maksymalna wynosi 100 km/h. Jest to konstrukcja pruska, produkowana przez firmę Vulcan ze Szczecina jako seria T18; w kolejach niemieckich nosiła oznaczenie serii 78.

Dla kolei niemieckich zbudowano 534 lokomotywy pod oznaczeniem 78 0-5, 8 maszyn dla kolei tureckich, a ostatnią tego typu wybudowano w 1939 dla prywatnych kolei. W Polsce skoncentrowane były w dyrekcji poznańskiej (MD Poznań Osobowa, Jarocin, Zbąszynek i in.)

Z PKP ostatnia została wycofana w 1975 roku z Zielonej Góry. Do celów muzealnych pozostawiono lokomotywę OKo1-3, która znajduje się w Muzeum Kolejnictwa w Warszawie.