TKt3

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
TKt3
Lokomotywa parowa TKt3-16. Eksponat Skansenu w Chabówce.
Lokomotywa parowa TKt3-16. Eksponat Skansenu w Chabówce.
Producent różni
Lata budowy 1927-1943
Układ osi 1'D1'
Masa służbowa 88 500 kg
Masa pustego parowozu 70 400 kg
Długość parowozu 13 820 mm
Wysokość 4 165 mm
Moc znamionowa 1022 KM (751 kW)
Maksymalna
siła pociągowa
12 300 kg
Prędkość maksymalna 70/ 80 km/h
Ciśnienie w kotle 16 at
Powierzchnia ogrzewalna kotła 117,7 m²
Powierzchnia przegrzewacza 47,0 m²
Powierzchnia rusztu 2,34 m²
Średnica cylindra 570 mm
Skok tłoka 660 mm
Średnica kół napędnych 1 400 mm
Średnica kół tocznych 850 mm
Portal Portal Transport szynowy

TKt3 - Tendrzak towarowy konstrukcji niemieckiej (znormalizowany typ BR86) wywodzący się w prostej linii od parowozów BR24 i BR64 produkowany w latach 1927-1933 przez różne zakłady niemieckie, a od 1939 również w krajach okupowanych (m.in. H.Cegielski w Poznaniu). Konstrukcja o małym (15 t) nacisku osi była przewidziana do obsługi pociągów na liniach drugorzędnych o słabszym torowisku i niewielkich odległościach pomiędzy stacjami. Dzięki małej średnicy kół był stosowany zarówno w ruchu manewrowym i towarowym oraz pasażerskim na obszarach górskich. Łącznie wyprodukowano 775 sztuk tego udanego parowozu, po II wojnie światowej PKP otrzymały 44 parowozy tej serii.

Zachowana lokomotywa TKt3-16 znajduje się w skansenie w Chabówce.

Niektóre właściwości trakcyjne[edytuj | edytuj kod]

Podana w tabelce siła pociągowa nie jest siłą maksymalną, ale siłą jaką ten parowóz osiąga przy prędkości ok. 13 km/h. Zarówno kocioł jak i silniki tej maszyny pozwalały wykorzystywać jej pełną siłę pociągową przyczepną. Zatem maksymalna siła pociągowa TKt3 przy rozruchu wynosi 15000 kG. Wykorzystując lepszy gatunek węgla parowóz mógł po torze poziomym ciągnąć składy o masie 865 ton z prędkością 70km/h. Na wzniesieniu 250/00 mógł ciągnąć pociąg o masie 135 ton z prędkością 50km/h.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J.Fijałkowski i W. Kowalewski, 1959, Charakterystyki Normalnotorowych Pojazdów Trakcyjnych, Wydawnictwa Komunikacyjne
  • Jan Piwowoński, 1978, Parowozy kolei polskich, WKiŁ, Warszawa
  • David Ross (red.), 2005, Lokomotywy. Encyklopedia, Muza, Warszawa, ​ISBN 83-7319-700-1
  • Klaus Eckert, Torsten Berndt, 2007, 1000 lokomotyw, fk Jacek i Krzysztof Olesiejuk, Ożarów Mazowiecki, ​ISBN 83-7512-297-1