Tp2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tp2
PKP class Tp2-34 at the Museum of Industry and Railway in Lower Silesia pic1.JPG
Producent Henschel
Lata budowy 1895-1912
Układ osi D
Masa służbowa 54 400 kg
Masa pustego parowozu 35 900 kg
Długość parowozu 16 620 mm
Maksymalna
siła pociągowa
11 000 kG
Prędkość maksymalna 45 km/h
Typ tendra 12 Cl
Ciśnienie w kotle 12 at
Powierzchnia ogrzewalna kotła 139,4 m²
Powierzchnia rusztu 1,2 m²
Średnica cylindra 570 × 750 mm
Skok tłoka 630 mm
Średnica kół napędnych 1250 mm
Na podstawie Kalendarz Młodego Technika '89. Maria Pietrzyk (red.). Warszawa: Instytut Wydawniczy „Nasza Księgarnia”, 1988, s. 14.
Portal Portal Transport szynowy

Tp2 – polskie oznaczenie parowozu towarowego pruskiej serii G7²[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1895-1912 wyprodukowano około 1650 pruskich maszyn tej serii. Na niemieckich kolejach po I wojnie światowej (DRG) były oznaczone jako seria (Baureihe) 557-14. Po odzyskaniu niepodległości PKP przejęły 295 maszyn pruskiej serii G7². Po zakończeniu II wojny światowej polskie koleje posiadały jeszcze około 80 maszyn tego typu[2]. Tp2-34 do dzisiaj można oglądać w Muzeum Przemysłu i Kolejnictwa w Jaworzynie Śląskiej[1].

Dane techniczne[2][edytuj | edytuj kod]

  • pojemność skrzyni na wodę – 12,0 m³
  • pojemność skrzyni na węgiel – 7,0 t

Niektóre właściwości trakcyjne[edytuj | edytuj kod]

W przypadku tego parowozu niemal cała siła pociągowa cylindrowa mogła być wykorzystywana do rozruchu maszyny. Maksymalna siła pociągowa przy rozruchu wynosiła prawie 11 000 kG. Parowóz mógł na torze poziomym ciągnąć składy towarowe ładowne o masie 1100 ton z prędkością 45 km/h, ale już na wzniesieniu 14‰ tylko 130 ton z tą samą prędkością.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Paweł Terczyński: Atlas parowozów. Poznań: Poznański Klub Modelarzy Kolejowych, 2003, s. 66. ISBN 83-901902-8-1.
  2. a b Kalendarz Młodego Technika ’89. Maria Pietrzyk (red.). Warszawa: Instytut Wydawniczy „Nasza Księgarnia”, 1988, s. 14.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • J. Fijałkowski, W. Kowalewski, Charakterystyki Normalnotorowych Pojazdów Trakcyjnych, Wydawnictwa Komunikacyjne, 1959.