Konklawe 1914

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konklawe 1914
Sede vacante.svg
Daty i miejsce
31 sierpnia – 3 września 1914
Kaplica Sykstyńska, Rzym
Główne postacie
Dziekan Serafino Vannutelli
Kamerling Francesco Salesio della Volpe
Protoprezbiter José Sebastião Neto
Protodiakon Francesco Salesio della Volpe
Wybory
Liczba głosowań 10
Liczba elektorów
• uczestnicy
• nieobecni

57
8
Wybrany Papież
Pope-benedict-xv-02-1-.jpg
Giacomo della Chiesa
Przybrane imię: Benedykt XV

Konklawe 31 sierpnia – 3 września 1914, konklawe, które wybrało następcę papieża Piusa X, który zmarł w Watykanie 20 sierpnia 1914.

Kontekst polityczny[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wojna światowa pokazała trudności przewodnictwa Świętego Miasta jako mediatora prowadzącego do zakończenia wojny, w której katolickie Belgia i Francja były atakowane przez protestanckie Niemcy, te zaś były wspierane przez katolicką Austrię, podczas gdy protestancka Wielka Brytania (wykluczając katolicką Irlandię) i prawosławna Rosja stały po stronie Francji. Zastanawiano się, czy Watykan powinien pozostawać neutralny, czy też powinien objąć moralne przewodnictwo, rzucając publiczne sądy krytykujące zachowania stron konfliktu.

Konklawe zgromadziło kardynałów z krajów będących w konflikcie ze sobą: Károly Hornig z Austro-Węgier, Louis-Henri Luçon z Francji, Felix von Hartmann z Niemiec oraz dwóch kardynałów ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Francis Bourne (z Anglii i Walii) oraz Michael Logue (z Irlandii).

Zniesienie weta[edytuj | edytuj kod]

Po pogrzebie popularnego, ale kontrowersyjnego papieża Piusa X, kardynałowie zdecydowali zgromadzić się na konklawe pod koniec sierpnia 1914 roku. Najważniejszą różnicą w porównaniu do wcześniejszych konklawe było odebranie prawa weta świeckim monarchom wobec decyzji wyboru papieża dokonanej przez kardynałów. Po raz pierwszy w historii, kardynałowie mogli dokonać wyboru papieża samodzielnie.

Papabile[edytuj | edytuj kod]

Główna linia podziału w Kolegium Kardynalskim przebiegała według stosunku do konserwatywnego i radykalnie antymodernistycznego pontyfikatu Piusa X. Ci, którzy pragnęli kontynuacji linii Piusa X, grupowali się wokół sekretarza stanu Merry del Val i popierali kandydaturę Serafiniego. Faworytem frakcji bardziej umiarkowanej był arcybiskup Bolonii Giacomo Della Chiesa, pewne szanse dawano też kardynałowi Maffi.

Nowy papież[edytuj | edytuj kod]

Konklawe rozpoczęło się w Kaplicy Sykstyńskiej 31 sierpnia.

Codziennie, począwszy od 1 września, odbywały się cztery głosowania, dwa rano i dwa po południu. Wyniki poszczególnych głosowań są znane dzięki zapiskom kardynała Piffla, arcybiskupa Wiednia, które zostały opublikowane po jego śmierci. Przedstawiały się one następująco:

1) rano 1 września:

  • Maffi i Della Chiesa – po 12
  • Pompilj – 9
  • Merry del Val – 7
  • Serafini – 4
  • Lualdi – 3
  • Ferrata i Bacilieri – po 2
  • Gasparri, Falconio, Agliardi, Ferrari, Gotti i de Lai – po 1

2) rano 1 września:

  • Maffi i Della Chiesa – po 16
  • Pompilj – 10
  • Merry del Val – 7
  • Serafini, Lualdi i Ferrata – po 2
  • Bacilieri i Richelmy – po 1

3) po południu 1 września:

  • Della Chiesa – 18
  • Maffi – 16
  • Pompilj – 9
  • Merry del Val – 7
  • Serafini, Lualdi i Richelmy – po 2
  • Ferrata – 1

4) po południu 1 września:

  • Della Chiesa – 21
  • Maffi – 15
  • Pompilj – 9
  • Merry del Val – 6
  • Serafini, Lualdi – po 2
  • Ferrata i Richelmy – po 1

5) rano 2 września:

  • Della Chiesa – 20
  • Maffi – 13
  • Serafini – 10
  • Pompilj – 6
  • Merry del Val i Lualdi – po 2
  • Bacilieri, Richelmy, Francica-Nava i van Rossum – po 1

6) rano 2 września:

  • Della Chiesa – 27
  • Serafini – 17
  • Maffi – 7
  • Pompilj i Lualdi – po 2
  • Richelmy i Francica-Nava – po 1

7) po południu 2 września:

  • Della Chiesa – 31
  • Serafini – 21
  • Maffi – 2
  • Pompilj, Richelmy i Francica-Nava – po 1

8) po południu 2 września:

  • Della Chiesa – 32
  • Serafini – 24
  • Richelmy – 1

9) rano 3 września:

  • Della Chiesa – 34
  • Serafini – 22
  • Richelmy – 1

10) rano 3 września:

  • Della Chiesa – 38
  • Serafini – 18
  • Richelmy – 1

3 września 1914, po dziesiątym głosowaniu, Giacomo Kardynał della Chiesa, arcybiskup Bolonii we Włoszech został wybrany na papieża, otrzymawszy 38 głosów elektorskich, czyli dokładnie tyle ile wynosiła wymagana większość 2/3 głosów. Elekt przybrał imię Benedykta XV. Trzy dni później później został koronowany w Kaplicy Sykstyńskiej przez protodiakona Francesco Salesio della Volpe.

Dane dotyczące konklawe 1914[edytuj | edytuj kod]

  • Data: Konklawe 31 sierpnia – 3 września, 1914
  • Lokacja: Kaplica Sykstyńska w Watykanie

17 elektorów mianował Leon XIII, pozostałych 40 – Pius X.

  • Przybyli spóźnieni: 3 kardynałów (jeden z nominacji Leona XIII, dwóch z nominacji Piusa X):
  • Nieobecnych z powodu choroby/stanu zdrowia: 5 kardynałów (trzech z nominacji Leona XIII, dwóch z nominacji Piusa X):


KONKLAWE, 1914
DŁUGOŚĆ KONKLAWE 4 dni
LICZBA GŁOSOWAŃ 10
ELEKTORÓW 65
Nieobecnych 8
Obecnych 57
Afryka 0
Ameryka Łacińska 1
Północna Ameryka 1
Azja 0
Europa (bez Włoch) 24
Oceania 0
Bliski Wschód 0
Włochy 31
UŻYCIE WETA zakazane
ZMARŁY PAPIEŻ Święty PIUS X (1903-1914)
NOWY PAPIEŻ BENEDYKT XV (1914-1922)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Cesare De Agostini "Konklawe XX wieku. Kulisy wyborów papieży", Wyd. M, Kraków 2005