Konklawe 1914

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Konklawe 1914
Sede vacante.svg
Daty i miejsce
31 sierpnia – 3 września 1914
Kaplica Sykstyńska, Rzym
Główne postacie
Dziekan Serafino Vannutelli
Kamerling Francesco Salesio della Volpe
Protoprezbiter José Sebastião Neto OFMDisc
Protodiakon Francesco Salesio della Volpe
Wybory
Liczba głosowań 10
Liczba elektorów
• uczestnicy
• nieobecni

57
8
Wybrany Papież
Pope-benedict-xv-02-1-.jpg
Giacomo della Chiesa
Przybrane imię: Benedykt XV

Konklawe 31 sierpnia – 3 września 1914, konklawe, które wybrało następcę papieża Piusa X, który zmarł w Watykanie 20 sierpnia 1914.

Kontekst polityczny[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wojna światowa pokazała trudności przewodnictwa Świętego Miasta jako mediatora prowadzącego do zakończenia wojny, w której katolickie Belgia i Francja były atakowane przez protestanckie Niemcy, te zaś były wspierane przez katolicką Austrię, podczas gdy protestancka Wielka Brytania (wykluczając katolicką Irlandię) i prawosławna Rosja stały po stronie Francji. Zastanawiano się, czy Watykan powinien pozostawać neutralny, czy też powinien objąć moralne przewodnictwo, rzucając publiczne sądy krytykujące zachowania stron konfliktu.

Konklawe zgromadziło kardynałów z krajów będących w konflikcie ze sobą: Károly Hornig z Austro-Węgier, Louis-Henri Luçon z Francji, Felix von Hartmann z Niemiec oraz dwóch kardynałów ze Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Francis Bourne (z Anglii i Walii) oraz Michael Logue (z Irlandii).

Zniesienie weta[edytuj | edytuj kod]

Po pogrzebie popularnego, ale kontrowersyjnego papieża Piusa X, kardynałowie zdecydowali zgromadzić się na konklawe pod koniec sierpnia 1914 roku. Najważniejszą różnicą w porównaniu do wcześniejszych konklawe było odebranie prawa weta świeckim monarchom wobec decyzji wyboru papieża dokonanej przez kardynałów. Po raz pierwszy w historii, kardynałowie mogli dokonać wyboru papieża samodzielnie.

Papabile[edytuj | edytuj kod]

Główna linia podziału w Kolegium Kardynalskim przebiegała według stosunku do konserwatywnego i radykalnie antymodernistycznego pontyfikatu Piusa X. Ci, którzy pragnęli kontynuacji linii Piusa X, grupowali się wokół sekretarza stanu Merry del Val i popierali kandydaturę Serafiniego. Faworytem frakcji bardziej umiarkowanej był arcybiskup Bolonii Giacomo Della Chiesa, pewne szanse dawano też kardynałowi Maffi.

Nowy papież[edytuj | edytuj kod]

Konklawe rozpoczęło się w Kaplicy Sykstyńskiej 31 sierpnia.

Codziennie, począwszy od 1 września, odbywały się cztery głosowania, dwa rano i dwa po południu. Wyniki poszczególnych głosowań są znane dzięki zapiskom kardynała Piffla, arcybiskupa Wiednia, które zostały opublikowane po jego śmierci. Przedstawiały się one następująco:

1) rano 1 września:

  • Maffi i Della Chiesa – po 12
  • Pompilj – 9
  • Merry del Val – 7
  • Serafini – 4
  • Lualdi – 3
  • Ferrata i Bacilieri – po 2
  • Gasparri, Falconio, Agliardi, Ferrari, Gotti i de Lai – po 1

2) rano 1 września:

  • Maffi i Della Chiesa – po 16
  • Pompilj – 10
  • Merry del Val – 7
  • Serafini, Lualdi i Ferrata – po 2
  • Bacilieri i Richelmy – po 1

3) po południu 1 września:

  • Della Chiesa – 18
  • Maffi – 16
  • Pompilj – 9
  • Merry del Val – 7
  • Serafini, Lualdi i Richelmy – po 2
  • Ferrata – 1

4) po południu 1 września:

  • Della Chiesa – 21
  • Maffi – 15
  • Pompilj – 9
  • Merry del Val – 6
  • Serafini, Lualdi – po 2
  • Ferrata i Richelmy – po 1

5) rano 2 września:

  • Della Chiesa – 20
  • Maffi – 13
  • Serafini – 10
  • Pompilj – 6
  • Merry del Val i Lualdi – po 2
  • Bacilieri, Richelmy, Francica-Nava i van Rossum – po 1

6) rano 2 września:

  • Della Chiesa – 27
  • Serafini – 17
  • Maffi – 7
  • Pompilj i Lualdi – po 2
  • Richelmy i Francica-Nava – po 1

7) po południu 2 września:

  • Della Chiesa – 31
  • Serafini – 21
  • Maffi – 2
  • Pompilj, Richelmy i Francica-Nava – po 1

8) po południu 2 września:

  • Della Chiesa – 32
  • Serafini – 24
  • Richelmy – 1

9) rano 3 września:

  • Della Chiesa – 34
  • Serafini – 22
  • Richelmy – 1

10) rano 3 września:

  • Della Chiesa – 38
  • Serafini – 18
  • Richelmy – 1

3 września 1914, po dziesiątym głosowaniu, Giacomo Kardynał della Chiesa, arcybiskup Bolonii we Włoszech został wybrany na papieża, otrzymawszy 38 głosów elektorskich, czyli dokładnie tyle ile wynosiła wymagana większość 2/3 głosów. Elekt przybrał imię Benedykta XV. Trzy dni później później został koronowany w Kaplicy Sykstyńskiej przez protodiakona Francesco Salesio della Volpe.

Dane dotyczące konklawe 1914[edytuj | edytuj kod]

  • Data: Konklawe 31 sierpnia – 3 września, 1914
  • Lokacja: Kaplica Sykstyńska w Watykanie

17 elektorów mianował Leon XIII, pozostałych 40 – Pius X.

  • Przybyli spóźnieni: 3 kardynałów (jeden z nominacji Leona XIII, dwóch z nominacji Piusa X):
  • Nieobecnych z powodu choroby/stanu zdrowia: 5 kardynałów (trzech z nominacji Leona XIII, dwóch z nominacji Piusa X):


KONKLAWE, 1914
DŁUGOŚĆ KONKLAWE 4 dni
LICZBA GŁOSOWAŃ 10
ELEKTORÓW 65
Nieobecnych 8
Obecnych 57
Afryka 0
Ameryka Łacińska 1
Północna Ameryka 1
Azja 0
Europa (bez Włoch) 24
Oceania 0
Bliski Wschód 0
Włochy 31
UŻYCIE WETA zakazane
ZMARŁY PAPIEŻ Święty PIUS X (1903-1914)
NOWY PAPIEŻ BENEDYKT XV (1914-1922)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Cesare De Agostini "Konklawe XX wieku. Kulisy wyborów papieży", Wyd. M, Kraków 2005