Cmentarz wojenny nr 189 – Lubinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 189
Lubinka
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Lubinka
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 322 m²
Liczba pochówków 112
Liczba grobów 24+26
Data otwarcia 1915
Architekt Heinrich Scholz
Położenie na mapie gminy Pleśna
Mapa konturowa gminy Pleśna, na dole znajduje się punkt z opisem „Cmentarz wojenny nr 189Lubinka”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Cmentarz wojenny nr 189Lubinka”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, po prawej znajduje się punkt z opisem „Cmentarz wojenny nr 189Lubinka”
Położenie na mapie powiatu tarnowskiego
Mapa konturowa powiatu tarnowskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Cmentarz wojenny nr 189Lubinka”
Ziemia49°53′28,5″N 20°54′28,0″E/49,891250 20,907778

Cmentarz wojenny nr 189 Lubinka – austriacki cmentarz z I wojny światowej w Lubince, województwie małopolskim, powiecie tarnowskim, w gminie Pleśna. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63[1].

Cmentarz wojenny nr 189 - Lubinka 6PR5.jpg
Cmentarz wojenny nr 189 - Lubinka 4PR5.jpg

Opis cmentarza[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się na grzbiecie odbiegającym od Wału (523 m) w północnym kierunku do Lubinki (421 m). Prowadzi obok niego droga asfaltowa z Lubinki i zielony szlak turystyki pieszej[2]. Zaprojektowany przez Heinricha Scholza na planie prostokąta. Ogrodzenie tworzy solidny kamienny mur nakryty betonowym daszkiem. Wejście przez dwuskrzydłową metalową furtkę. W przeciwległym do furtki murze znajduje się na murowanym z kamienia cokole betonowy jednoramienny krzyż łaciński. Ułożone w pięciu rzędach nagrobki żołnierzy to betonowe, profilowane stele zwieńczone żeliwnymi krzyżami. Są dwa rodzaje tych krzyży: jednoramienne łacińskie i dwuramienne lotaryńskie. Na stelach emaliowane tabliczki imienne[1].

Cmentarz został poddany gruntownemu remontowi i jest w bardzo dobrym stanie[3] (w 2015 r.).

Polegli[edytuj | edytuj kod]

W 24 grobach zbiorowych i 26 pojedynczych pochowano tu 94 żołnierzy austro-węgierskich i 18 żołnierzy rosyjskich. Żołnierze austro-węgierscy pochodzili głównie z następujących oddziałów:

  • 2, 14. pułku piechoty. Ich rejon uzupełnień znajdował się w okolicach Linzu w Austrii,
  • 58. pułku piechoty. Ich rejon uzupełnień znajdował się w okolicach Iwano-Frankowska, obecnie na Ukrainie. 72% tego pułku w 1914 r. stanowili Ukraińcy,
  • 88. pułku piechoty, z rejonem uzupełnień w okolicy Brna w Czechach. W 1914 r. stanowili 72% stanowili Czesi[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom II. Okolice Tarnowa. Rewasz, 1997. ISBN 83-85557-38-5.
  2. Pogórze Rożnowskie. Mapa 1:50 000. Kraków: Compass, 2004. ISBN 83-89165-72-4.
  3. a b Cmentarze I wojny. [dostęp 2015-05-11].