Cmentarz wojenny nr 189 – Lubinka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 189
Lubinka
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Lubinka
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 322 m²
Liczba pochówków 112
Liczba grobów 24+26
Data otwarcia 1915
Architekt Heinrich Scholz
Położenie na mapie gminy Pleśna
Mapa lokalizacyjna gminy Pleśna
Cmentarz wojenny nr 189 Lubinka
Cmentarz wojenny nr 189
Lubinka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cmentarz wojenny nr 189 Lubinka
Cmentarz wojenny nr 189
Lubinka
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Cmentarz wojenny nr 189 Lubinka
Cmentarz wojenny nr 189
Lubinka
Położenie na mapie powiatu tarnowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu tarnowskiego
Cmentarz wojenny nr 189 Lubinka
Cmentarz wojenny nr 189
Lubinka
Ziemia49°53′28,5″N 20°54′28,0″E/49,891250 20,907778

Cmentarz wojenny nr 189 Lubinka – austriacki cmentarz z I wojny światowej w Lubince, województwie małopolskim, powiecie tarnowskim, w gminie Pleśna. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W VI okręgu tarnowskim cmentarzy tych jest 63[1].

Cmentarz wojenny nr 189 - Lubinka 6PR5.jpg
Cmentarz wojenny nr 189 - Lubinka 4PR5.jpg

Opis cmentarza[edytuj | edytuj kod]

Znajduje się na grzbiecie odbiegającym od Wału (523 m) w północnym kierunku do Lubinki (421 m). Prowadzi obok niego droga asfaltowa z Lubinki i zielony szlak turystyki pieszej[2]. Zaprojektowany przez Heinricha Scholza na planie prostokąta. Ogrodzenie tworzy solidny kamienny mur nakryty betonowym daszkiem. Wejście przez dwuskrzydłową metalową furtkę. W przeciwległym do furtki murze znajduje się na murowanym z kamienia cokole betonowy jednoramienny krzyż łaciński. Ułożone w pięciu rzędach nagrobki żołnierzy to betonowe, profilowane stele zwieńczone żeliwnymi krzyżami. Są dwa rodzaje tych krzyży: jednoramienne łacińskie i dwuramienne lotaryńskie. Na stelach emaliowane tabliczki imienne[1].

Cmentarz został poddany gruntownemu remontowi i jest w bardzo dobrym stanie[3] (w 2015 r.).

Polegli[edytuj | edytuj kod]

W 24 grobach zbiorowych i 26 pojedynczych pochowano tu 94 żołnierzy austro-węgierskich i 18 żołnierzy rosyjskich. Żołnierze austro-węgierscy pochodzili głównie z następujących oddziałów:

  • 2, 14. pułku piechoty. Ich rejon uzupełnień znajdował się w okolicach Linzu w Austrii,
  • 58. pułku piechoty. Ich rejon uzupełnień znajdował się w okolicach Iwano-Frankowska, obecnie na Ukrainie . 72% tego pułku w 1914 r. stanowili Ukraińcy,
  • 88. pułku piechoty, z rejonem uzupełnień w okolicy Brna w Czechach. W 1914 r. stanowili 72% stanowili Czesi[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom II. Okolice Tarnowa. Rewasz, 1997. ISBN 83-85557-38-5.
  2. Pogórze Rożnowskie. Mapa 1:50 000. Kraków: Compass, 2004. ISBN 83-89165-72-4.
  3. a b Cmentarze I wojny. [dostęp 2015-05-11].