Cmentarz wojenny nr 120 – Łużna-Podbrzezie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 120 – Łużna-Podbrzezie
Obiekt zabytkowy nr rej. A-586 z 16.12.1988[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Łużna
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 1730[2]
Liczba pochówków 416[3]
Liczba grobów 142
Data otwarcia 1915
Architekt Jan Szczepkowski
Położenie na mapie gminy Łużna
Mapa lokalizacyjna gminy Łużna
Łużna, cmentarz wojenny nr 120
Łużna, cmentarz wojenny nr 120
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łużna, cmentarz wojenny nr 120
Łużna, cmentarz wojenny nr 120
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Łużna, cmentarz wojenny nr 120
Łużna, cmentarz wojenny nr 120
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorlickiego
Łużna, cmentarz wojenny nr 120
Łużna, cmentarz wojenny nr 120
Ziemia49°43′56,4″N 21°03′13,2″E/49,732333 21,053667

Cmentarz wojenny nr 120 – Łużna-Podbrzezie – zabytkowy cmentarz z I wojny światowej zlokalizowany w Łużnej, w przysiółku Podbrzezie. Należał on do okręgu IV - Łużna Oddziału Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie.

Pochowani[edytuj | edytuj kod]

Na cmentarzu pochowano w 27 mogił zbiorowych i 115 grobach pojedynczych 416 (lub 417) żołnierzy z 9, 10, 11, 16, 18 i 20 Pułku Piechoty Honwedów armii austro-węgierskiej. Byli to Węgrzy polegli głównie w kwietniu i maju 1915 w czasie Bitwy pod Gorlicami.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Cmentarz znajduje się na skraju lasu w pobliżu drogi Łużna - Staszkówka. Obiekt na planie prostokąta zaprojektował kierownik artystyczny okręgu IV Jan Szczepkowski. Od przodu ogrodzony jest drewnianym płotem sztachetowym z kamienną, zwieńczoną krzyżem bramą pośrodku. Wejście zamknięte jest dwuskrzydłowymi drewnianymi wrotami. Z pozostałych stron cmentarz otoczony jest (patrząc od wejścia):

  • z lewej płotem drewnianym
  • z prawej oraz tylnej części kamiennym murem.

Pośrodku cmentarza znajduje się obłożony piaskowcem pomnik w kształcie sarkofagu zwieńczony kamiennym krzyżem. Na przedniej ścianie umieszczona jest tablica z epitafium następującej treści:

„Tragt uns des Frühling quellende Blütten vorbei
Und des Sommers goldene Garben
Und die Lese des Weins im rotten Herbst
Daß wir Getreuen,
Am Segen, für desn wir starben,
Uns miterfreun.”

Można to przetłumaczyć następująco:[4]

"Przechodźcie obok nas z bujnymi kwiatami wiosny
I z lata złotymi snopami
I z winnymi Gronami czerwonej jesieni
Byliśmy my wierni ziemi, za którą umarliśmy
Błogosławieństwami jej,
Wspólnie z wami cieszyć się mogli."

Cmentarz po remoncie, w dobrym stanie.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]