Cmentarz wojenny nr 133 – Bobowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cmentarz wojenny nr 133
Bobowa
Obiekt zabytkowy nr rej. A-572 z 04.02.1988[1]
Ilustracja
Widok ogólny z bramą wejściową
Państwo  Polska
Miejscowość Bobowa
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Powierzchnia cmentarza 549 m²
Liczba pochówków 141
Liczba grobów 141
Data otwarcia 1915
Architekt Jan Szczepkowski
Położenie na mapie Bobowej
Mapa lokalizacyjna Bobowej
Bobowa, cmentarz wojenny
Bobowa, cmentarz wojenny
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Bobowa, cmentarz wojenny
Bobowa, cmentarz wojenny
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Bobowa, cmentarz wojenny
Bobowa, cmentarz wojenny
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorlickiego
Bobowa, cmentarz wojenny
Bobowa, cmentarz wojenny
Położenie na mapie gminy Bobowa
Mapa lokalizacyjna gminy Bobowa
Bobowa, cmentarz wojenny
Bobowa, cmentarz wojenny
Ziemia49°42′18,4″N 20°56′17,4″E/49,705111 20,938167

Cmentarz wojenny nr 133 – Bobowa – austriacki cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej w Bobowej w województwie małopolskim, w powiecie gorlickim, w gminie Bobowa. Jest jednym z 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W IV okręgu Łużna cmentarzy tych jest 27[2].

Opis cmentarza[edytuj | edytuj kod]

Ma kształt prostokąta i znajduje się jako oddzielna kwatera na cmentarzu parafialnym w Bobowej. Zaprojektowany został przez polskiego architekta Jana Szczepkowskiego. Brama wejściowa znajduje się od strony drogi nr 981 łączącej Bobową z Grybowem i jest bardzo podobna do zaprojektowanych również przez tego architekta cmentarzach nr 119 i 134. Są to dwa masywne, murowane z kamienia słupki z metalową furtką, oraz prowadzące do nich betonowe schody z murem po obydwu stronach. Głównym pomnikiem jest duży żelazny, kuty krzyż łaciński o wysokości 10 m. Na końcach ramion i na ich złączeniu znajdują się misterne metalowe glorie. Tego typu krzyż nie występuje na żadnym innym cmentarzu okręgu Łużna. Ogrodzenie stanowią murowane z kamienia słupki, betonowa podmurówka i zawieszone między słupkami metalowe segmenty w kształcie balustradek. Nagrobki żołnierzy w postaci metalowych krzyży na betonowym cokole. W podstawę krzyża wkomponowana imienna tabliczka[2][3].

Polegli[edytuj | edytuj kod]

W 141 grobach pojedynczych pochowano tutaj 113 żołnierzy armii austro-węgierskiej, 4 armii niemieckiej i 22 armii rosyjskiej[4]. Zginęli od września 1914 r. do maja 2015 r[3]. Większość z nich posiada tabliczki imienne. Nie zidentyfikowano 48 żołnierzy[5].

Los cmentarza[edytuj | edytuj kod]

Po II wojnie światowej nie dbano o cmentarze z I wojny i ulegały one naturalnemu niszczeniu, zdarzały się również akty wandalizmu[2]. W 2014 r. z budżetu wojewody dokonano generalnego remontu cmentarza nr 133 i zamontowano tablicę informacyjną[6]. Krzyż zaprojektowany przez J. Szczepkowskiego stał się wzorem dla naśladowców – na wzgórzu nad drogą Zborowice – Łużna  wykonano jego replikę, nieco niższą i pomalowaną na biało[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-09-30. [dostęp 2014-07-25].
  2. a b c Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne. Tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa: Rewasz, 1995. ISBN 83-85557-20-2.
  3. a b Oktawian Duda Cmentarze I Wojny Światowej w Galicji Zachodniej 1914-1918, Ośrodek Ochrony Zabytkowego Krajobrazu, Warszawa 1995, ​ISBN 83-85548-33-5
  4. Na podstawie tablicy informacyjnej zamontowanej przy cmentarzu
  5. Ogólnopolskakomputerowa baza cmentarzy wojennych. [dostęp 2015-06-01].
  6. Cmentarze z I wojny odzyskują pierwotny wygląd. [dostęp 2015-06-01].
  7. Cmentarze I wojny. [dostęp 2015-06-01].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Niepełna lista pochowanych