Jerzy Woźniak (inżynier)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Jerzy Woźniak
Data i miejsce urodzenia 13 grudnia 1932
Jaworznik
Ambasador PRL/RP w Rumunii
Okres od 19 maja 1988
do 29 lipca 1990
Poprzednik Bolesław Koperski
Następca Zygmunt Komorowski
Minister gospodarki materiałowej i paliwowej
Okres od 23 marca 1983
do 12 listopada 1985[1]
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Jan Antosik

Jerzy Woźniak (ur. 13 grudnia 1932 w Jaworzniku) – polski inżynier metalurg, polityk i dyplomata. minister gospodarki materiałowej w rządzie Wojciecha Jaruzelskiego i minister gospodarki materiałowej i paliwowej w rządzie Zbigniewa Messnera.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Zygmunta i Bronisławy. Członek Związku Walki Młodych (1947–1948) i Związku Młodzieży Polskiej (1948–1956). W październiku 1954 został członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Uzyskał tytuł zawodowy inżyniera metalurga w 1957 na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. po czym został kierownkiem działu Huty „Batory” w Chorzowie. W 1966 przeniósł sę na stanowisko zastępcy dyrektora w Hucie im. F. Dzierżyńskiego w Dąbrowie Górniczej, po czym od 1972 do 1973 pełnił tożsame stanowisko w Zjednoczeniu Hutnictwa Żelaza i Stali w Katowicach. Od 1973 do 1976 był dyrektorem naczelnym Huty „Baildon”, następnie rozpoczął pracę na stanowisku podsekretarza stanu w Ministerstwie Hutnictwa i Ministerstwie Hutnictwa i Przemysłu Maszynowego. W rządzie Wojciecha Jaruzelskiego i w rządzie Zbigniewa Messnera pełnił urząd ministra gospodarki materiałowej (1983–1985) i ministra gospodarki materiałowej i paliwowej (1985–1987). W latach 1988–1990 ambasador PRL/RP w Rumunii[2].

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]