8 Dywizjon Samochodowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
8 Dywizjon Samochodowy
Historia
Państwo II Rzeczpospolita
Sformowanie 1919
Rozformowanie 1930
Tradycje
Święto 10 grudnia[1]
Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały 8 Batalion Pancerny
Organizacja
Dyslokacja Grudziądz; Bydgoszcz
Rodzaj sił zbrojnych Wojska lądowe

8 Dywizjon Samochodowy (8 dsam) – pododdział wojsk samochodowych Wojska Polskiego II RP.

W listopadzie 1919 roku w Inowrocławiu rozpoczęto formowanie dywizjonu. Początkowo została zorganizowana kolumna osobowo-ciężarową dla obsługi Dowództwa Okręgu Generalnego "Pomorze". W końcu stycznia 1920 roku kolumna została dyslokowana do Grudziądza, do "Koszar im. Generała Hallera".

W okresie wojny polsko-bolszewickiej na kierunek warszawski zostały wydzielone dwie mieszane kolumny osobowo-ciężarowe. Weszły one w skład Grupy gen. Bolesława Roji i 16 DP. Wyróżniły się podczas walk pod Ostrołęką, gdzie niejednokrotnie pod bezpośrednim ostrzałem artylerii dowoziły na wysunięte pozycje zaopatrzenie.

W garnizonie trwały nadal prace organizacyjne. Rozkazem dowódcy Okręgu Generalnego "Pomorze" gen. Antoniego Symona, utworzono 8 Dywizjon Samochodowy. Formowanie dywizjonu zakończono 4 stycznia 1921.

W listopadzie 1921 roku dywizjon przeniesiono do Bydgoszczy i rozlokowano w "Koszarach im. Generała Józefa Chłopickiego".

W styczniu 1930 roku nastąpiła reorganizacja dywizjonu, a 1 kwietnia zaczęła oficjalnie funkcjonować nowa nazwa: "Kadra 8 Batalionu Samochodowego". 5 grudnia po raz pierwszy wręczono żołnierzom odznaki pamiątkowe.

Swoje święto dywizjon obchodził 10 grudnia.

W 1935 roku rozwiązano dywizjon. Na bazie Kadry 8 Dywizjonu Samochodowego i Kompanii Samochodów Pancernych "Bydgoszcz" 2 Batalionu Czołgów i Samochodów Pancernych z Żurawicy utworzony został 8 Batalion Pancerny.

Spis treści

[edytuj] Żołnierze 8 dsam

Dowódcy:

  • por. Józef Jeszka
  • ppłk Konrad Aksan
  • mjr Antoni Ludwik Koszko-Kusza (p.o. od XII 1924[2])
  • ppłk Sawicki
  • mjr Andrzej Meyer

Zastępcy dowódcy:

  • mjr Witold Mikołaj Rudnicki
  • mjr Antoni Ludwik Koszko-Kusza (do XII 1924)

[edytuj] Odznaka pamiątkowa

24 kwietnia 1930 roku Minister Spraw Wojskowych, Marszałek Polski Józef Piłsudski zatwierdził wzór i regulamin odznaki pamiątkowej 8 dsam[3].

Odznaka o wymiarach 40x34 mm ma kształt rombu, emaliowanego na czarno, na którym znajduje się koło samochodowe. W centrum koła na medalionie cyfra 8. W górnej części - orzeł państwowy. Czteroczęściowa - oficerska, wykonana w srebrze, korona, pazury orła i numer 8 są złocone, elementy połączone za pomocą czterech nitów. Wykonanie: Wiktor Gontarczyk - Warszawa[4]

Przypisy

  1. Dziennik Rozkazów MSWojsk. nr 16 z 19 maja 1927 roku
  2. Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 135 z 28.12.1924 r.
  3. Dziennik Rozkazów M.S.Wojsk. Nr 13 z 24.04.1930 r., poz. 144.
  4. Zdzisław Sawicki: Odznaki Wojska Polskiego 1918-1945. s. 348. 

[edytuj] Bibliografia

  • Edward Kospath-Pawłowski: 8 dywizja piechoty w dziejach oręża polskiego. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks", 1995. ISBN 83-85621-71-7. 
  • Rajmund Szubański: Polska broń pancerna 1939. Warszawa: Wydaw. Min. Obrony Narodowej, 1989. 
  • Adam Jońca: Wrzesień 1939 : pojazdy Wojska Polskiego : barwa i broń. Warszawa: Wydawnictwa Komunikacji i Łączności, 1990. 
  • Jan Tarczyński, Krzysztof Barbarski, Adam Jońca: Pojazdy w Wojsku Polskim = Polish Army vehicles : 1918-1939. Pruszków: Oficyna Wydawnicza "Ajaks" ; Londyn : Komisja Historyczna b. Sztabu Głównego PSZ, 1995. ISBN 83-85621-57-1. 
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj