Ford Mondeo

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Ford Mondeo – samochód klasy średniej sprzedawany przez Ford Motor Company na całym świecie. Nazwa Mondeo pochodzi z łaciny od słowa mundus, które oznacza świat[1]. Obecnie produkowana jest czwarta generacja tego modelu.

Spis treści

[edytuj] Ford Mondeo I

Ford Mondeo I
Ford Mondeo sedan
Ford Mondeo sedan
Producent Ford Motor Company
Premiera marzec 1993
Okres produkcji marzec 1993 – październik 1996
Miejsce produkcji Kolonia  Niemcy
Genk  Belgia
Kansas  Stany Zjednoczone
Cuatitlan  Meksyk
Poprzednik Ford Sierra
Następca Ford Mondeo II
Dane techniczne
Segment D
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowy liftback
5-drzwiowe kombi
Długość 4481 – 4631 mm[2]
Szerokość 1925 mm
Wysokość 1403 – 1501 mm
Masa własna 1215 – 1415 kg
Liczba miejsc 5
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze		 Ford Contour
Mercury Mystique
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ford Mondeo I został wprowadzony na rynek w 1993 jako samochód świata. Pierwsze zdjęcia pojawiły się w 1992. Był jednym z najdroższych nowych aut w historii Forda. Priorytetem tego auta było bezpieczeństwo. Zostało ono wybrane Samochodem Roku 1994. Dostępne od początku we wszystkich wersjach nadwoziowych. W Europie model zastąpił Sierrę, w większej części rynków azjatyckich Forda Telestara, a bliźniacze modele Ford Contour i Mercury Mystique to następcy Forda Tempo i Mercury Topaz.

Tył wersji liftback

[edytuj] Projekt

Ford tworząc Mondeo podjął trzecią próbę stworzenia auta globalnego, dostępnego na wszystkich rynkach samochodowych świata. Projekt pod nazwą kodową CDW27 ruszył w 1986 i kosztował koncern 6 miliardów dolarów. Jest to jedna z najdroższych konstrukcji w historii motoryzacji. Po swoich poprzednich porażkach Ford do prac nad autem powołał jeden zespół inżynierów z europejskiego i amerykańskiego oddziału firmy. Mondeo zostało stworzone od nowa, stąd wysokie koszty. Ponadto producent w czasie prac nad autem wdrażał nowe techniki produkcji. Koncern aby zaprojektować Mondeo wykorzystywał najnowocześniejsze, dostępne wówczas technologie komputerowe.

[edytuj] Układ napędowy

Napęd nowego modelu to całkiem nowe silniki Zetec. Silnik umieszczono poprzecznie nad przednią osią. Napęd przenoszony na koła przednie z pomocą manualnej, pięciobiegowej skrzyni biegów bądź czterobiegowego, sterowanego elektronicznie automatu posiadającego dwa tryby pracy: sportowy i ekonomiczny.

[edytuj] Zawieszenie

Zawieszenie auta jest dużo nowocześniejsze niż w Sierze. W pełni niezależne, oparte na kolumnach MacPhersona. Z przodu dolne wahacze poprzeczne, z tyłu dolne wleczone. Obie osie wyposażone są w stabilizatory poprzeczne.

[edytuj] Wyposażenie wnętrza

Komfort jazdy i bezpieczeństwo były głównymi priorytetami konstruktorów Forda. Dlatego we wszystkich seryjnych wersjach dostępna była seryjnie poduszka powietrzna. Jest to pierwszy na świecie samochód w którym poduszka powietrzna była montowana z konieczności. Przyczyniło się to do zdobycia tytułu Auta Roku. Wzmocniono także boczne słupki; pasy doposażono w samonapinacze, natomiast w bogatszych wersjach standardem był ABS. W wersji kombi dokupić można było samopoziomujące się zawieszenie. W V6 i 4WD kontrolę trakcji i system podgrzewania przedniej szyby. Na fotelach znalazła się welurowa tapicerka, w podłokietniku schowek na kasety i płyty, auto wyposażono w centralny zamek, elektryczne szyby i lusterka, płasko składającą się tylną kanapę. Bogatsze wersje wyposażono w skórzaną tapicerkę, komputer podróżny, elektryczny szyberdach.

[edytuj] Stylistyka zewnętrzna

Ford Mondeo I był również dostępny z pakietem RS oraz RS2.

Pakiet RS (znany również jako RS1) składał się z dokładek do zderzaków oraz nakładek na progi. Dokładka przedniego zderzaka pozwalała na przełożenie przednich halogenów ze standardowego zderzaka.

Pakiet RS2 to całe zderzaki oraz dokładki na progi. Zderzak przedni miał otwory przygotowane do montażu okrągłych lamp halogenowych. Stanowił również całość z grillem, na którym znajduje się emblemat "Ford".

Wspólnymi elementami dla pakietów RS1 oraz RS2 są chlapacze, spojler montowany na klapie bagażnika, poszerzenia nadkoli oraz 16-calowe felgi aluminiowe.

W wersji Ghia moża było zauważyć grill z wykończeniem w chromie.

Spośród szerokiej gamy kolorów, jakie oferował Ford dla Mondeo I, najbardziej wyróżniającą się jest Citrine Geel. Jest to akrylowy lakier o jaskrawej barwie między żółtą a zieloną. Opcją były również lusterka lakierowane na kolor nadwozia.

[edytuj] Silniki

Silnik [3] 1.6 Zetec 1.6 Zetec-E 1.8 Zetec 1.8 Zetec-E 2.0 Zetec 2.5 Duratec 1.8 Endura-D
Układ cylindrów I4 I4 I4 I4 I4 V6 I4
Pojemność skokowa (cm3) 1597 1597 1796 1796 1988 2544 1753
Średnica cyl. × skok (mm × mm) 76 × 88 76 × 88 80,6 × 88 80,6 × 88 84,4 × 88 82,4 × 79,5 82,5 × 82
Moc maksymalna (kW (KM)) 66 (90) 65 (88) 85 (115) 82 (112) 100 (136) 125 (170) 65 (88)
Przy obr/min 5250 5250 5750 5750 6000 6250 4500
Maks. moment obr. (Nm) 138 138 158 158 180 220 178
Przy obr/min 3500 3500 3750 3750 4000 4250 2000
Stopień sprężania 10,3 : 1 10,3 : 1 10,0 : 1 10,0 : 1 10,0 : 1 9,7 : 1 21,5 : 1
Układ wtrysku SEFI[1] pompa wtryskowa
Układ zapłonowy EEC[2] IV EEC[3] IV/V —

2A  SEFI - Sequential Electronic Fuel Injection (sekwencyjny, elektronicznie sterowany układ wtrysku benzyny)
2B  EEC - Electronic Engine Control (układ elektrycznego sterowania silnikiem z układem zapłonowym sterowanym parametrami pracy silnika)

Ford Mondeo Turnier

[edytuj] Wersje wyposażeniowe

  • Base
  • Aspen
  • LX
  • GLX
  • Ghia
  • Ghia X
  • Si
  • Festival
  • Mirage
  • CLX
  • Verona
  • Business Edition
  • GT
  • V6


[edytuj] Ford Mondeo II

Ford Mondeo II
Ford Mondeo II
Producent Ford Motor Company
Premiera 1996
Okres produkcji październik 1996 – październik 2000
Miejsce produkcji Kolonia  Niemcy
Poprzednik Ford Mondeo I
Następca Ford Mondeo III
Dane techniczne
Segment D
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowy liftback
5-drzwiowe kombi
Długość 4556 – 4671 mm
Szerokość 1751 mm
Wysokość 1424 – 1480 mm
Rozstaw osi 2704 mm
Liczba miejsc 5
Test Euro NCAP 3-1 gwiazdek
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze		 Ford Contour
Mercury Mystique
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Forda Mondeo II wprowadzono na rynek w październiku 1996. W rzeczywistości (mimo wielu błędnych opisów) nie jest to nowy model a tylko głęboki facelifting. W oznaczeniach generacyjnych producenta jest oznaczany jako pierwsza generacja.

Tył Mondeo II sedan
Ford Mondeo II liftback

[edytuj] Zmiany

Mondeo z lat 1993 – 1996 nie wyróżniało się designem, miało problemy techniczne. Zadaniem projektantów było stworzenie auta atrakcyjnego, wyróżniającego się, bez problemów technicznych oraz z dużą ilością miejsca wewnątrz.

[edytuj] Nadwozie

Choć nie zmieniono płyty podłogowej auta to przeprojektowano całą karoserię. Jedyne elementy bezpośrednie pochodzące z Mondeo I to przednie drzwi oraz dach. Stylistyka nawiązała do ówcześnie promowanego przez koncern design New Edge. Z przodu pojawiły się duże światła, masywniejszy zderzak oraz chromowane obramowanie osłony chłodnicy. Tylny zderzak zmieniono na masywniejszy. Wzmocniono konstrukcję nadwozia pod względem bezpieczeństwa i poprawiono strefy zgniotu. Wzmocniono słupki drzwiowe, boczne przedłużnice podłogi. W drzwiach dodano stalowe belki.

[edytuj] Wnętrze i wykończenie

W Mondeo poprawiono także estetykę wnętrza, dodano m.in. sterowanie radiem z kierownicy, choc zasadnicza bryła deski rozdzielczej nie uległa zmianie.

[edytuj] Bezpieczeństwo

W zmodernizowanym aucie pojawił się szereg usprawnień z dziedziny bezpieczeństwa. Wzmocniono konstrukcję aut, wprowadzono trzypunktowe pasy bezpieczeństwa na wszystkich siedzeniach. Dla kierowcy i pasażera wprowadzono gazową poduszkę powietrzną. Za dopłatą dokupić można było boczne poduszki powietrzne.

[edytuj] Usportowione wersje

  • ST24 była dostępna od lutego 1997 z 2,5 litrowym benzynowym, 24-zaworowym silnikiem V6 o mocy 170 KM. Auto wyposażono w usportowione zawieszenie, zmieniono stylistykę zewnętrzną. Wewnątrz zamontowano kubełkowe fotele.
  • ST200 wprowadzono w marcu 1999. Napędzono ją wzmocnionym silnikiem V6 Duratec z ST24. Przednie zawieszenie auta bazowało na zawieszeniu z Forda Cougara[4].

[edytuj] Silniki

Silnik [3] 1.6 Zetec-E 1.8 Zetec-E 2.0 Zetec-E 2.0 Zetec-E 2.5 Duratec
ST24		 2.5 Duratec
ST200		 1.8 Endura-D
Układ cylindrów I4 I4 I4 I4 V6 V6 I4
Pojemność skokowa (cm3) 1597 1796 1988 1988 2495 2495 1753
Średnica cyl. × skok (mm × mm) 76 × 88 80,6 × 88 84,4 × 88 84,4 × 88 81,6 × 79,5 81,6 × 79,5 82,5 × 82
Moc maksymalna (kW (KM)) 66 (90) 85 (115) 97 (132) 97 (130) 121 (170) 151 (205) 66 (90)
Przy obr/min 5250 5750 6000 6000 6250 6500 4500
Maks. moment obr. (Nm) 142 158 180 178 220 235 177
Przy obr/min 3500 3750 4000 4000 4250 5500 2250
Stopień sprężania 10,3 : 1 10,0 : 1 10,0 : 1 10,0 : 1 9,7 : 1 10,2 : 1 21,5 : 1
Układ wtrysku SEFI[4] pompa wtryskowa
Układ zapłonowy EEC[5] V EEC[6] IV EEC[7] V EEC[8] IV/V —

4A  SEFI - Sequential Electronic Fuel Injection (sekwencyjny, elektronicznie sterowany układ wtrysku benzyny)
4B  EEC - Electronic Engine Control (układ elektrycznego sterowania silnikiem z układem zapłonowym sterowanym parametrami pracy silnika)

[edytuj] Wersje wyposażenia

  • ST200
  • Aspen
  • LX
  • Verona
  • GLX
  • Si
  • Zetec
  • Zetec S
  • Ghia
  • Ghia X
  • ST 24
  • CLX
  • Festival
  • Futura


[edytuj] Ford Mondeo III

Ford Mondeo III
Ford Mondeo III
Inne nazwy Ford Meteostar
Producent Ford Motor Company
Premiera 2000
Okres produkcji październik 2000 – maj 2007
Miejsce produkcji Kolonia  Niemcy
Montaż: Genk  Belgia
Poprzednik Ford Mondeo II
Następca Ford Mondeo IV
Dane techniczne
Segment D
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowy liftback
5-drzwiowe kombi
Silniki 1.8 16v Duratec – 3.0 V6 24v Duratec
Skrzynia biegów 5 G
Rodzaj napędu przedni
Długość 4731 – 4833 mm
Szerokość 1812 – 1931 mm
Wysokość 1415 – 1514 mm
Rozstaw osi 2754 mm
Masa własna 1373 – 1679 kg
Liczba miejsc 5
Test Euro NCAP 4 gwiazdek
Pojemność bagażnika 500-1370 l (liftback)
540-1700 l (kombi)
500 l (sedan)
Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze		 Ford Five Hundred
Mercury Milan
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ford Mondeo III w porównaniu do poprzednika jest znacznie większy. Wykorzystuje on konstrukcję podwozia i zawieszenie Mondeo poprzedniej generacji. W 2003 i w 2005 auto przeszło nieznaczne modernizacje.

[edytuj] Silniki[5]

Benzynowe:

  • 1.8 16V 110 KM
  • 1.8 16V 125 KM
  • 1.8 16V SCi 130 KM
  • 2.0 16V 145 KM
  • 2.5 V6 170 KM
  • 3.0 V6 204 KM
  • 3.0 V6 ST220 226 KM

Wysokoprężne:

  • 2.0 TDDi 90 KM
  • 2.0 TDDi 115 KM
  • 2.0 TDCi 115 KM
  • 2.0 TDCi 130 KM
  • 2.2 TDCi 155 KM

[edytuj] Wersje wyposażeniowe

  • Ambiente
  • Trend, Trend X
  • Ghia, Ghia X, Titanium, Titanium X – wersje wzbogacone o elementy nawiązujące do aut luksusowych (lepsze materiały, detale stylizacyjne, dodatkowe gadżety itp.)
  • ST220 – wersja usportowiona dostępna wyłącznie w połączeniu z silnikiem 3.0 V6 226 KM
  • Viva (Niemcy)
Tył Mondeo III
Ford Mondeo Turnier – tył


[edytuj] Ford Mondeo IV

Ford Mondeo IV
Ford Mondeo IV
Producent Ford Motor Company
Premiera Paris Motor Show 2006
Okres produkcji od maja 2007
Miejsce produkcji Genk  Belgia
Wsiewołożsk  Rosja
Chongqing  Chiny
Taoyuan  Tajwan
Hải Dương  Wietnam
Poprzednik Ford Mondeo III
Dane techniczne
Segment D
Typy nadwozia 4-drzwiowy sedan
5-drzwiowy liftback
5-drzwiowe kombi
Długość 4778 – 4844 mm
Szerokość 1886 mm
Wysokość 1500 – 1512 mm
Rozstaw osi 2850 mm
Masa własna 1435 – 1715 kg[6]
Liczba miejsc 5
Test Euro NCAP 5 gwiazdek
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Tył Mondeo IV
Ford Mondeo IV Turnier

Ford Mondeo IV zaprezentowany został w 2007. Dnia 25 sierpnia 2010 roku podczas salonu w Moskwie Ford zaprezentował odświeżoną wersję modelu. Zmodernizowane zostały od razu wszystkie wersje nadwoziowe auta[7].

[edytuj] Silniki

Benzynowe:[8]

  • 1.6 Duratec Ti-VCT (110 KM) - niedostępny od września 2010, ze względu na niespełnianie normy emisji spalin EURO V
  • 1.6 Duratec Ti-VCT (125 KM)
  • 1.6 EcoBoost SCTi (160 KM) - wprowadzony przy faceliftingu w 2010 roku (od produkcji wrześniowej) dostępny z manualną 6-stopniową skrzynią biegów.
  • 2.0 Duratec (145 KM)
  • 2.0 EcoBoost SCTi (203 KM) – dostępny jedynie z dwusprzęgłową automatyczną skrzynią biegów Powershift (od kwietnia 2010).
  • 2.0 EcoBoost SCTi (240 KM) - dostępny jedynie z dwusprzęgłową automatyczną skrzynią biegów Powershift (od września 2010).
  • 2.3 Duratec (163 KM) - dostępny tylko z 6-stopniową automatyczną skrzynią biegów Durashift EST; niedostępny od września 2010, ze względu na niespełnianie normy emisji spalin EURO V.
  • 2.5 Turbo Duratec (220 KM)(do luty 2010r,powód:Ford od lutego 2010 r nie jest właścicielem Volvo); niedostępny od września 2010, ze względu na niespełnianie normy emisji spalin EURO V.

Wysokoprężne:[8]

  • 1.8 Duratorq TDCi (100 KM) - niedostępny od września 2010, ze względu na niespełnianie normy emisji spalin EURO V
  • 1.8 Duratorq TDCi (125 KM) – dostępny zarówno z 5-stopniową jak i 6-stopniową manualną skrzynią biegów; niedostępny od września 2010, ze względu na niespełnianie normy emisji spalin EURO V.
  • 2.0 Duratorq TDCi (115 KM)
  • 2.0 Duratorq TDCi (140 KM) – dostępny zarówno z automatyczną skrzynią biegów (Durashift EST) jak i z dwusprzęgłową automatyczną Powershift (od kwietnia 2010).
  • 2.0 Duratorq TDCi (163 KM) – dostępny z dwusprzęgłową automatyczną skrzynią biegów Powershift (od kwietnia 2010).
  • 2.2 Duratorq TDCi (175 KM) - od września 2010 moc została podniesiona do 200 KM, dostępny z manualną 6-stopniową skrzynią biegów lub automatyczną przekładnią Durashift EST.

[edytuj] Wersje wyposażeniowe[9]

Dostępne w Polsce:

  • Ambiente
  • Trend
  • Ghia
  • Ghia X (wycofana po faceliftingu)
  • Titanium
  • Titanium X (wycofana po faceliftingu)
  • Titanium LXS (wprowadzona po faceliftingu w 2011)- w podstawie skórzana tapicerka i ksenony.
  • Titanium S
    • wersje promocyjne:
      • dla Ambiente pakiet SilverX
      • dla Trend pakiet GoldX

Inne rynki (Wlk. Brytania, Niemcy itd.):

  • Edge
  • Zetec
  • S Titanium
  • EcoNetic
  • Titanium ECO
  • Titanium X Sport
  • LX
  • XR5 Turbo (Australia tylko z silnikiem 2.5T )


Przypisy

  1. ↑ Interbrand – Mondeo – Ford Motor Company (ang.) www.interbrand.com
  2. ↑ Living with your Ford Mondeo, Jeremy Churchill, K. Legg: Haynes Service and Repair Mondeo, Sparkford, Anglia, Haynes Publishing, 1996, ISBN: 1 85960 167 7
  3. ↑ 3,0 3,1 H. R. Etzold. Ford Mondeo. Sam naprawiam samochód, Warszawa, Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 2003, ISBN: 83-206-1468-6
  4. ↑ www.mondeoklub.pl
  5. ↑ Tygodnik Motor, nr 38, 17 września 2009
  6. ↑ Wymiary: Tygodnik Motor, nr 49, 30 listopada 2009
  7. ↑ Tygodnik Auto Świat, nr 28, 5 lipca 2010
  8. ↑ 8,0 8,1 All New Mondeo Engine and Transmission Table.pdf (ang.). http://www.ford.co.uk/. [dostęp 15 stycznia 2008].
  9. ↑ Tygodnik Auto Świat, nr 21, 21 maja 2007
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Ford_Mondeo&oldid=29307549”
Osobiste
Przestrzenie nazw
Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Drukuj lub eksportuj
Narzędzia
W innych językach