Łarysa Sawczenko-Neiland

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Larysa Sawczenko-Neiland)
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Łarysa Sawczenko-Neiland
Państwo  Łotwa
Miejsce zamieszkania Jurmala
Data i miejsce urodzenia 21 lipca 1966
Lwów
Wzrost 169 cm
Masa ciała 60 kg
Gra praworęczna
Zakończenie kariery 1999
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 58 (12 sierpnia 1996)
Australian Open 4r (1992)
Roland Garros 3r (1984, 1989)
Wimbledon QF (1994)
US Open QF (1988)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 65
Najwyżej w rankingu 1 (27 stycznia 1992)
Australian Open SF (1995 – 1997)
Roland Garros W (1989)
Wimbledon W (1991)
US Open F (1991, 1992)
Dorobek medalowy

Łarysa Sawczenko-Neiland (ukr. Лариса Нейланд-Савченко; łot. Larisa Savčenko-Neilande; ur. 21 lipca 1966 we Lwowie) – tenisistka reprezentująca barwy ZSRR, następnie Łotwy.

Na uwagę zasługuje jej znaczący dorobek w rozgrywkach o Puchar Federacji. Debiutowała jako reprezentantka ZSRR w 1983, w meczu przeciw Australii i pozostawała nadal reprezentantką kraju, tym razem Łotwy, w 2003 (występowała w grach deblowych, partnerując młodszej o 20 lat Irinie Kuzminie). Do 2003 wystąpiła w 57 meczach międzypaństwowych tych rozgrywek, co daje jej 2 miejsce pod tym względem w historii (razem z Brytyjką Wade, a tuż za Hiszpanką Sánchez Vicario). Dotychczasowy bilans Sawczenko-Neiland wynosi 67 zwycięstw i 22 porażki (29-15 gra pojedyncza, 38-7 gra deblowa). Te osiągnięcia są rekordami – żadna zawodniczka nie wygrała więcej meczów deblowych w historii Pucharu Federacji, żadna z reprezentantek ZSRR i Łotwy nie rozegrała więcej spotkań i nie odniosła więcej zwycięstw. Poza osiągnięciami indywidualnymi należy także wymienić sukcesy zespołowe – 1988 i 1990 ekipy ZSRR, których była członkiem, docierały do finałów Pucharu Federacji. 2003 otrzymała specjalną nagrodę Międzynarodowej Federacji Tenisa i Międzynarodowej "Hall of Fame" Tenisa za zasługi dla rozgrywek o Puchar Federacji.

1988 w barwach ZSRR, a 1992 Łotwy, uczestniczyła w igrzyskach olimpijskich.

Zdobyła uznanie nie tylko występami w barwach narodowych. W maju 1988 osiągnęła najwyższy ranking w grze pojedynczej WTA – była nr. 13 na liście światowej; w styczniu 1992 była nr. 1 w deblu. Zwyciężała 6-krotnie w turniejach wielkoszlemowych – 1989 i 1991 Wimbledon gra podwójna (z Nataszą Zwieriewą, 1992 Wimbledon gra mieszana (z Cyrilem Sukiem), 1994 Australian Open gra mieszana (z Andriejem Olchowskim), 1995 French Open gra mieszana (z Toddem Woodbridge'm), 1996 Australian Open gra mieszana (z Markiem Woodforde'm). Ponadto wygrała 2 turnieje zawodowe w grze pojedynczej i 66 w grze podwójnej, a 1992 razem ze Zwieriewą zostały uznane za parę deblową roku w rozgrywkach WTA.

21 grudnia 1989 poślubiła Alexa Neilanda.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]