Korneliusz (papież)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Papież Korneliusz)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Korneliusz
Cornelius
Święty Kościoła katolickiego
Papież
Biskup Rzymu
Korneliusz
Data i miejsce urodzenia brak danych
Rzym
Data i miejsce śmierci czerwiec 253
Rzym
Wyznanie chrześcijaństwo
Kościół rzymskokatolicki
Pontyfikat marzec 251
Święty
Korneliusz
męczennik
ilustracja
Miejsce śmierci według tradycji Rzym
Czczony przez kościół katolicki
cerkiew prawosławną
Wspomnienie 16 września

Korneliusz (ur. w Rzymie, zm. czerwcu 253 w Rzymie) – święty Kościoła katolickiego papież w okresie od marca 251 do czerwca 253[1]. Święty ten wymieniany jest w Modlitwie Eucharystycznej Kanonu rzymskiego.

Życiorys[edytuj]

Pochodził najprawdopodobniej ze sławnej rodziny Korneliuszów, był synem Kastyna[2]. Był przyjacielem, a potem następcą papieża Fabiana[2].

Nie od razu po śmierci Fabiana wybrano nowego papieża, ponieważ nadal trwały ostre prześladowania chrześcijan i były trudności w zebraniu biskupów[3]. W tym czasie (ok. 10 lat) kościołem rządzili hierarchowie, a ich przedstawicielem był kapłan Nowacjan[3]. Popularnym biskupem był wówczas Mojżesz, który jednak zmarł. Gdy prześladowania zelżały, zebrani biskupi wybrali Korneliusza, który w Rzymie przebywał już dłuższy czas i przeszedł tam wszystkie szczeble hierarchii kościelnej[3]. Dla Nowacjana było to niemiłym zaskoczeniem. Przekupił on kilku biskupów, by wyświęcili go na biskupa i obrali papieżem. Wykorzystywał również liczne wpływy, by przekonać do siebie pozostałą część biskupów, jednak mu się to nie udało.

Papież i antypapież mieli również odmienne poglądy na temat ponownego przyjmowania na łono Kościoła tych co w czasie prześladowań wyparli się wiary. Korneliusz uważał, że należy ich przyjąć, gdy wypełnią zadaną pokutę – Nowacjan zaś kategorycznie nie chciał ich ponownego przyjęcia, a nawet podawał w wątpliwość prawo Kościoła do odpuszczania grzechów[1].

Korzystając z chwilowego pokoju i braku prześladowań po śmierci cesarza Decjusza (jesienią 251) św. Korneliusz zwołał synod (uczestniczyło w nim 60 hierarchów), na którym: potępiono poglądy Nowacjana i jego zwolenników oraz pozwolono na powrót do Kościoła apostatów po wypełnieniu przez nich pokuty. Nowacjan musiał opuścić Rzym i udał się na banicję[3].

Był pierwszym papieżem piszącym listy po łacinie; w jednym z nich pisze, że Kościół w Rzymie ma 46 kapłanów, 7 diakonów i tyleż samo subdiakonów, 42 akolitów, 52 egzorcystów, lektorów i ostiariuszów.

Pokój nie trwał długo, w 252 wybuchła epidemia w Rzymie. Zarządzono składanie ofiar przebłagalnych, a ponieważ chrześcijanie w nich nie uczestniczyli, Rzymianie obwiniali ich o trwanie zarazy, napadali na domy modlitwy oraz samych chrześcijan. Św. Korneliusz zginął w 253 albo w takim napadzie lub – co jest bardziej prawdopodobne – zesłany do Civitavecchia[1], z powodu złego traktowania. Czczony był już w pierwszych wiekach, co potwierdza tytuł znaleziony w katakumbach św. Kaliksta.

Relikwie świętego papieża rozdzielono z czasem po różnych kościołach we Francji, Włoszech i w Niemczech.

Jego święto przypada na 16 września[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy[edytuj]

  1. a b c d Rudolf Fischer-Wollpert: Leksykon papieży. Kraków: Znak, 1996, s. 19. ISBN 83-7006-437-X.
  2. a b Święci męczennicy Korneliusz, papież, i Cyprian, biskup (pol.). Brewiarz. [dostęp 2012-06-15].
  3. a b c d John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 32-33. ISBN 83-06-02633-0.

Bibliografia[edytuj]