Wybory parlamentarne w Polsce w 1952 roku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Polska
Godło RP
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Polski
Portal Portal Polska

Wybory parlamentarne w Polsce w 1952 – pierwsze wybory do Sejmu PRL, które zostały przeprowadzone 26 października 1952, na podstawie ordynacji wyborczej przegłosowanej przez Sejm Ustawodawczy 1 sierpnia 1952.

Wybory odbyły się w atmosferze zastraszenia społeczeństwa oraz natarczywej propagandy. Były całkowicie sfałszowane przez specjalną grupę funkcjonariuszy Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego, pod kierownictwem płk. Anatola Fejgina i płk. Michała Taboryskiego. Prawdziwe wyniki wyborów nie są znane. Wszystkie 425 mandatów przypadło nowo utworzonemu Frontowi Narodowemu (w 1956 przemianowanemu na Front Jedności Narodu). Większość miała Polska Zjednoczona Partia Robotnicza, oprócz której mandaty w ramach FN zagwarantowane miały pozostałe koncesjonowane partie (Zjednoczone Stronnictwo Ludowe i Stronnictwo Demokratyczne) oraz grupa posłów bezpartyjnych (w tym ze Stowarzyszenia „Pax”).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]