7 Dywizjon Samochodowy

7 Dywizjon Samochodowy
Historia
Państwo	II Rzeczpospolita
Sformowanie	1921
Rozformowanie	1933
Tradycje
Święto	11 listopada
Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały	1 Batalion Pancerny
Organizacja
Dyslokacja	Poznań
Rodzaj sił zbrojnych	Wojska lądowe

7 Dywizjon Samochodowy (7 dsam) - pododdział wojsk samochodowych Wojska Polskiego II RP.

Dywizjon został sformowany w lipcu 1921 roku, w garnizonie Poznań (Okręg Korpusu Nr VII), na bazie Dowództwa Wojsk Samochodowych Okręgu Generalnego "Poznań" i podległych mu pododdziałów.

W strukturze dyonu występowała między innymi Kolumna Szkolna Samochodów Pancernych. Jesienią 1925 roku kolumna została wyłączona ze składu wojsk samochodowych, podporządkowana dowódcy 15 Pułku Ułanów Poznańskich i przemianowana na 3 Szwadron Samochodów Pancernych.

W 1929 roku jednostka została skadrowana i przemianowana na Kadrę 7 Dywizjonu Samochodowego.

Dzień 11 listopada został ustanowiony świętem dywizjonu, w rocznicę utworzenia w 1919 roku Dowództwa Wojsk Samochodowych Okręgu Generalnego "Poznań".

W grudniu 1933 roku Kadra 7 dsam została połączona z 1 Pułkiem Pancernym. Na bazie obu jednostek został utworzony 1 Batalion Czołgów i Samochodów Pancernych, który 26 lutego 1935 roku został przeformowany w 1 Batalion Pancerny.

Dowódcy batalionu i komendanci kadry

• ppłk Marek Krzyczkowski (od IX 1921)
• mjr/ppłk inż. Witold Leon Suszyński (od VI 1922)
• mjr Władysław Srocki (1929)
• mjr Henryk Emil Cybulski (od 1929)

Bibliografia

• Album dziesięciolecia Okręgu Korpusu Nr VII, Drukarnia "Kadra" w Warszawie, Poznań 1932
• Jacek Skalski, Zarys historii wojennej pułków polskich w kampanii wrześniowej. 1 Batalion Pancerny, zeszyt 5, P.W. "Egross-Mikromax" Sp. z o.o., Warszawa 1991, ISBN 83-85253-20-3
• Janusz Magnuski, Samochody pancerne Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo WiS, Warszawa 1993, wyd. I, ISBN 83-860-28-00-9