McDonnell FH-1 Phantom

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
McDonnell FH-1 Phantom
Ilustracja
Lądujący FH-1 Phantom
Dane podstawowe
Państwo

 Stany Zjednoczone

Producent

McDonnell

Typ

odrzutowy samolot myśliwski

Załoga

1

Historia
Data oblotu

26 stycznia 1945

Liczba egzemplarzy

62

Dane techniczne
Napęd

2 silniki turboodrzutowe Westinghouse J30-WE-20

Ciąg

7,1 kN

Wymiary
Rozpiętość

12,42 m 4,95 m (przy skrzydłach złożonych)

Długość

11,35 m

Wysokość

4,32 m

Powierzchnia nośna

178 kg/m²

Masa
Własna

3031 kg

Startowa

5459 kg (maksymalna)

Zapas paliwa

1420 l 2540 l (z dodatkowymi zbiornikami)

Osiągi
Prędkość maks.

771 km/h

Prędkość przelotowa

399 km/h

Prędkość wznoszenia

21,5 m/s

Pułap

12 525 m

Zasięg

1120 km 1580 km (z dodatkowymi zbiornikami)

Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 działka kalibru 22 mm

McDonnell FH-1 Phantom – dwusilnikowy odrzutowy samolot myśliwski zaprojektowany podczas II wojny światowej na potrzeby Marynarki Wojennej Stanów Zjednoczonych. Był to pierwszy pokładowy odrzutowy myśliwiec w amerykańskiej Marynarce (inauguracyjny lot miał miejsce 21 lipca 1946 z pokładu lotniskowca USS "Franklin D. Roosevelt").

Nie należy go mylić z samolotem F-4 Phantom II.