Mikstat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Mikstat
miasto w gminie miejsko-wiejskiej
Ilustracja
Kościół Św Trójcy
Herb Flaga
Herb Flaga
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat ostrzeszowski
Gmina Mikstat
Prawa miejskie przed 1366
Burmistrz Henryk Zieliński
Powierzchnia 2,49 km²
Wysokość 180-200[1] m n.p.m.
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

1888[2]
749,2 os./km²
Strefa numeracyjna +48 62
Kod pocztowy 63-510
Tablice rejestracyjne POT
Położenie na mapie gminy Mikstat
Mapa konturowa gminy Mikstat, w centrum znajduje się punkt z opisem „Mikstat”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Mikstat”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Mikstat”
Położenie na mapie powiatu ostrzeszowskiego
Mapa konturowa powiatu ostrzeszowskiego, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Mikstat”
Ziemia51°31′55″N 17°58′23″E/51,531944 17,973056
TERC (TERYT) 3018064
SIMC 0937066
Urząd miejski
ul. Krakowska 17
63-510 Mikstat
Strona internetowa
Mikstacki Rynek

Mikstat (niem. Mixtadt, Mixstadt, Mixtad) – miasto w woj. wielkopolskim, w powiecie ostrzeszowskim[3]. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Mikstat.

Mikstat położony jest w historycznej ziemi wieluńskiej[4], na Wzgórzach Ostrzeszowskich. Miasto leży na wysokości 180–200 m nad poziomem morza[1].

Według danych z 31 grudnia 2014 miasto liczyło 1884 mieszkańców[5].

Mikstat uzyskał lokację miejską przed 1366 rokiem[6]. Był miastem królewskim w tenucie grabowskiej w powiecie ostrzeszowskim województwa sieradzkiego w końcu XVI wieku[7].

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Mikstat leży w odległości około 10 km od Ostrzeszowa i około 25 km od Ostrowa Wielkopolskiego. Przez miasto przechodzi droga wojewódzka nr 447: Antonin-Grabów nad Prosną.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki miejscowości sięgają X wieku. Pierwotnie Mikstat nosił nazwę Mixstadt (niem. Mücke – „komar”, Stadt – „miasto”). Nazwa wywodzi się od pobliskiej wsi Komorów. Prawa miejskie otrzymał około roku 1366[1]. Wydano wówczas przywilej, w którym Janko – syn Mikołaja Zaremby, pan i dziedzic na Komorowie – sprzedaje wójtostwo w mieście Mixtad. Po pożarze (1478) odbudowane w roku 1528 otrzymało od Zygmunta Starego powtórny akt lokacyjny[1], co przyczyniło się do ożywienia gospodarczego w mieście. W 1590 Zygmunt III Waza nadaje miastu przywilej na cztery jarmarki w roku. Mikstat został spustoszony podczas potopu szwedzkiego w 1655[1]. Od czasów zaborów stopniowo tracił na znaczeniu. W powstaniu wielkopolskim ochotnicy z Mikstatu wzięli udział w walkach pod Kobylą Górą[1]. W 1942 roku landrat ostrowski podjął decyzję o przesiedleniu w okolicę miasta ok. 2000 Polaków (tzw. Polenreservat) – robotników przymusowych. W 1943 akcję zarzucono. Obecnie związany z powiatem ostrzeszowskim, w przeszłości także z powiatem ostrowskim (1934–1955)[8] i kępińskim (przed 1934 – przejściowo należał do niego Ostrzeszów wraz z okolicami). W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. kaliskiego.

Herb miasta[edytuj | edytuj kod]

Herbem miasta są dwie białe lilie ze złotą przepaską na czerwonym tle.

Demografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piramida wieku mieszkańców Mikstatu w 2014 roku[2].


Piramida wieku Mikstat.png

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Z II połowy XIX wieku pochodzi krzyż przydrożny z rzeźbami Pawła Brylińskiego, ustawiony przy kościele parafialnym[1].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j Włodzimierz Łęcki: Wielkopolska. Warszawa: Sport i Turystyka, 1996, s. 300. ISBN 83-7079-589-7.
  2. a b Mikstat w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2016-01-12] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1278, 13 lutego 2013. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 31 maja 2015]. 
  4. Oskar Kolberg: Lud. Jego zwyczaje, sposób życia, mowa, podania, przysłowia, obrzędy, gusła, zabawy, pieśni, muzyka i tańce, t. XXIII: Kaliskie, cz. 1. Akademia Umiejętności, Kraków 1890, s. 22.
  5. Bank Danych Lokalnych, GUS, Ludność wg lokalizacji terytorialnej (Stan w dniu 31 XII 2014 r.). Główny Urząd Statystyczny, 25 maja 2015. [dostęp 31 maja 2015].
  6. Robert Krzysztofik, Lokacje miejskie na obszarze Polski. Dokumentacja geograficzno-historyczna, Katowice 2007, s. 50–51.
  7. Województwo sieradzkie i województwo łęczyckie w drugiej połowie XVI wieku. Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1998, s. 66.
  8. Tadeusz Pasikowski, Wielkopolski "Mały Paryż" jest miasteczkiem odciętym od świata, „Głos Wielkopolski”, 21 maja 1947 [dostęp 2020-06-20].
  9. a b c d e Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków na terenie województwa wielkopolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 144–145. [dostęp 31 maja 2015].
  10. Las Rysia Erysia, najgrubsze drzewa. [dostęp 2011-03-31].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]