Rafał Leszczyński (biskup płocki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy biskupa płockiego. Zobacz też: Inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Rafał Leszczyński
herbu Wieniawa
biskup
Herb Rafał Leszczyński
Data urodzenia 1480
Data śmierci 23 sierpnia 1527
płocki
Okres sprawowania
Wyznanie katolickie
Kościół Kościół łaciński
Sakra biskupia 1518

Rafał Leszczyński (ur. 1480, zm. 23 sierpnia 1527 roku) – biskup płocki od 1522 roku, biskup przemyski od 1520 roku, kasztelan lądzki w latach 1518-1520, starosta człuchowski[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Kacpra, podkomorzego kaliskiego. Kształcił się w Padwie, był sekretarzem króla Zygmunta Starego w czasie jego rządów w księstwie głogowsko – opawskim, starostą słuchowskim, kasztelanem, sprawował poselstwa. Po roku 1518 przyjął święcenia kapłańskie, od 1520 biskup przemyski, od 1523 płocki. Jako biskup płocki na zjeździe w Warszawie w 1525 r. wymógł na księciu Januszu wydanie dekretu, który pod groźbą konfiskaty majątku zakazywał innowiercom przebywania na Mazowszu.

Był sygnatariuszem aktu traktatu krakowskiego w 1525 roku[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy Wielkopolscy XV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Adam Bieniaszewski. 1987, s. 212.
  2. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t. 4, Wilno 1764, s. 231.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

ks. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, wyd. II, popr. i uzupeł., Warszawa 2000, k. 246. ​ISBN 83-211-1311-7​; Polski Słownik Biograficzny, T. XVII, s. 130-132.