Reprezentacja Grecji w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Reprezentacja Grecji w piłce nożnej
Przydomek Το Πειρατικό (Piraci), Ethniki (Narodowi), Galanolefki (Błękitno-biali)
Związek Ελληνική Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία
pol. (Grecki Związek Piłki Nożnej)
Trener Michael Skibbe
Skrót FIFA GRE
Ranking FIFA Decrease2.svg 43. (682 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo 57. (10 lipca 2016) (1592 pkt.)
Zawodnicy
Najwięcej występów Jorgos Karangunis (123)
Najwięcej bramek Nikos Anastopulos (29)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
Grecja Grecja 0−9 Szwecja 
(Antwerpia, Belgia; 28.08.1920)
Najwyższe zwycięstwo
Grecja Grecja 8−0 Republika Syryjska 
(Ateny, Grecja; 25.10.1949)
Najwyższa porażka
 Węgry 11−1 Grecja Grecja
(Budapeszt, Węgry; 25.03.1938)
  1. Stan aktualny na 9 lutego 2017.
Reprezentacja Grecji w piłce nożnej (2010-11-17)

Reprezentacja Grecji w piłce nożnej pierwszy oficjalny mecz międzypaństwowy rozegrała w 1929 roku. Na stadionie Panathinaikosu gospodarze przegrali wówczas z drugą reprezentacją Włoch 1:4.

Historia[edytuj]

Do niedawna drużyna Grecji uchodziła za piłkarskiego słabeusza – w latach 1954-90 eliminacje do kolejnych mistrzostw świata kończyła na ostatnim lub przedostatnim miejscu w grupie. W roku 1980 grała wprawdzie w mistrzostwach Europy (w kwalifikacjach wyprzedziła Węgry i Związek Radziecki), ale we Włoszech, mimo remisu z RFN w ostatnim spotkaniu, odpadła z turnieju już po fazie grupowej (zdobyła jeden punkt, bramki 1:4). Na kolejny awans do wielkiej imprezy Grecy musieli czekać czternaście lat – w 1994 roku zadebiutowali na Mundialu dzięki udanym kwalifikacjom w których reprezentacja Grecji zajęła pierwsze miejsce w grupie, wyprzedzając kolejno reprezentacje Rosji, Islandii, Węgier oraz Luksemburga. Na światowym czempionacie zaprezentowali się jednak słabo. W trzech meczach stracili dziesięć bramek, nie strzelając ani jednej (0:4 z Argentyną, 0:4 z Bułgarią i 0:2 z Nigerią). Nie pomogły im liczne zmiany kadrowe (w każdym spotkaniu grała niemal zupełnie inna jedenastka, po dziewięćdziesiąt minut rozegrał każdy z trzech bramkarzy). W obu tych turniejach reprezentację prowadził ten sam szkoleniowiec – Alkietas Panagulias.

Na Euro 2004 Grecja, mimo iż w eliminacjach zajęła w grupie pierwsze miejsce, wyprzedzając m.in. Hiszpanię i Ukrainę, nie jechała w roli faworyta. Na boiskach Portugalii podopieczni niemieckiego trenera Otto Rehhagela zdobyli jednak mistrzostwo Europy. Żelazna dyscyplina taktyczna i skuteczna gra w defensywnie (bramkarz Andonios Nikopolidis oraz obrońcy Traianos Delas i Jurkas Seitaridis zostali wybrani do najlepszej jedenastki turnieju) sprawiły, że, chociaż Grecy nie grali efektownie, potrafili zwyciężyć wyżej notowanych rywali – obrońców tytułu Francję, Czechy i dwukrotnie Portugalię.

W eliminacjach do Mundialu 2006 reprezentacja przegrała z Ukrainą oraz Turcją. Grecja poległa również w Pucharze Konfederacji (dwie porażki i remis, bramki 0:3), a pomiędzy marcem i wrześniem przez 540 minut nie potrafili strzelić bramki.

Eliminacje do kolejnej imprezy, Euro 2008 Grecy zakończyli na pierwszym miejscu w grupie. W meczach z Turcją, Norwegią, Bośnią i Hercegowiną, Mołdawią, Węgrami i Maltą zdobyli 31 punktów w dwunastu spotkaniach dzięki dziesięciu zwycięstwom, remisowi i porażce.

Na tym turnieju Grecja znalazła się w grupie D razem z Hiszpanią, Rosją i Szwecją. Po przegraniu wszystkich trzech meczów (kolejno ze Szwecją 0:2, Rosją 0:1 i Hiszpanią 1:2) z zerowym dorobkiem punktowym zajęli ostatnie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.

Później przyszedł czas na eliminacje do Mistrzostw Świata 2010 w RPA. Grekom przyszło w nich grać ze Szwajcarią, Łotwą, Izraelem, Luksemburgiem i Mołdawią. Zajęli w nich drugie miejsce z dorobkiem dwudziestu punktów po dziesięciu meczach dzięki sześciu zwycięstwom, dwóm remisom i dwóm porażkom. O awans do afrykańskiego czempionatu musieli więc grać w barażach. W dwumeczu z reprezentacją Ukrainy ostatecznie wygrali 1:0 dzięki bramce Dimitrisa Salpingidisa w meczu wyjazdowym, dzięki czemu awansowali na mundial.

Na tych mistrzostwach podopieczni Otto Rehhagela znaleźli się w grupie B razem z Argentyną, Koreą Południową i Nigerią. Po jednym zwycięstwie (z Nigerią 2:1) i dwóch porażkach (z Koreą Południową i Argentyną po 0:2) z trzema punktami na koncie zajęli przedostatnie miejsce w grupie i odpadli z turnieju.

Po odpadnięciu z tej imprezy Otto Rehhagel zrezygnował ze stanowiska selekcjonera kadry narodowej. Jeszcze w tym samym roku zastąpił go Fernando Santos, z którym to Grecy awansowali na Euro 2012. W swojej grupie eliminacyjnej (Chorwacja, Izrael, Łotwa, Gruzja, Malta) zajęli pierwsze miejsce z dorobkiem 24 punktów w 10 meczach po siedmiu zwycięstwach i trzech remisach.

Na polsko-ukraińskich boiskach przyszło im grać w grupie A razem z Czechami, Rosją, oraz współgospodarzem imprezy Polską. Po zwycięstwie z Rosją (1:0), remisie z Polską (1:1) oraz porażce z Czechami (1:2) z czterema punktami na koncie zajęli drugie miejsce w grupie i awansowali do dalszej fazy turnieju. W ćwierćfinale spotkali się z reprezentacją Niemiec, której ulegli 2:4 i odpadli z turnieju. Bramki dla greckiej ekipy w tym meczu strzelali Jorgos Samaras i Dimitris Salpingidis z rzutu karnego.

Z kolei w eliminacjach do brazylijskiego mundialu grecka ekipa zajęła drugie miejsce. W meczach z Bośnią i Hercegowiną, Słowacją, Litwą, Łotwą i Liechtensteinem zdobyli 25 punktów w 10 meczach po ośmiu zwycięstwach, jednym remisie i jednej porażce (Bośniacy mieli tyle samo punktów, o ostatecznej kolejności zadecydował bilans bramkowy). Skutkowało to koniecznością ponownej gry w barażach o awans, w których to Grecy trafili na reprezentację Rumunii. Dzięki wygranej w pierwszym meczu 3:1 i wyjazdowemu remisowi 1:1 udało im się awansować na mundial w Brazylii.

Na tym turnieju trafili oni do grupy C razem z Kolumbią, Wybrzeżem Kości Słoniowej i Japonią. Po zwycięstwie z Wybrzeżem Kości Słoniowej (2:1), bezbramkowym remisie z Japonią oraz porażce z Kolumbią (0:3) z czterema punktami na koncie zajęli oni drugie miejsce w grupie i awansowali do dalszej fazy turnieju. W 1/8 finału trafili na reprezentację Kostaryki. Po 120 minutach meczu na tablicy widniał wynik 1:1. O awansie musiały zatem decydować rzuty karne w których lepsi okazali się Kostarykańczycy, którzy wygrali 5:3. Grecy odpadli tym samym z turnieju.

Po słabym początku eliminacji do kolejnego turnieju, Euro 2016 Fernando Santos pożegnał się z kadrą. Po nim kadrę prowadzili kolejno Claudio Ranieri, i Sergio Markarián, jednak żadnemu z nich nie udało się awansować z Grecją na Mistrzostwa Europy, która zakończyła eliminacje na ostatnim miejscu w grupie z sześcioma punktami w dziesięciu spotkaniach po jednym zwycięstwie, trzech remisach i sześciu porażkach. Obecnie trenerem Greków jest Michael Skibbe

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj]

  • 1930Nie brała udziału
  • 1934Wycofała się w trakcie eliminacji
  • 1938Nie zakwalifikowała się
  • 1950Nie brała udziału
  • 19541990Nie zakwalifikowała się
  • 1994 – Faza grupowa
  • 19982006Nie zakwalifikowała się
  • 2010 – Faza grupowa
  • 2014 – 1/8 finału
  • 2018 - Trwa

Udział w Mistrzostwach Europy[edytuj]

  • 1960Nie zakwalifikowała się
  • 1964Wycofała się z eliminacji
  • 19681976Nie zakwalifikowała się
  • 1980 – Faza grupowa
  • 19842000Nie zakwalifikowała się
  • 2004Mistrzostwo
  • 2008 – Faza grupowa
  • 2012 – Ćwierćfinał
  • 2016Nie zakwalifikowała się

Rekordziści[edytuj]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Najwięcej występów w kadrze[edytuj]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze[1] Bramki[1]
1 Teodoros Zagorakis 1994-2006 120 3
Jorgos Karangunis 1999- 120 9
3 Angelos Basinas 1999-2009 100 7
4 Stratos Apostolakis 1986-98 96 5
5 Kostas Katsuranis 2003- 95 9
6 Andonios Nikopolidis 1999-2008 90 0
7 Angelos Charisteas 2001- 88 25
8 Dimitris Sarawakos 1982-1994 78 22
9 Anastasios Mitropulos 1978-1994 77 8
Stelios Janakopulos 1997-2008 77 12

Aktualizacja: 2 lipca 2012

Najwięcej goli w kadrze[edytuj]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Bramki[1] Mecze[1]
1 Nikos Anastopulos 1977-1988 29 74
2 Angelos Charisteas 2001- 25 88
3 Dimitris Sarawakos 1982-1994 22 78
Teofanis Gekas 2005- 22 62
5 Dimitris Papaioanu 1963-1978 21 61
6 Nikos Machlas 1993-2002 18 61
7 Demis Nikolaidis 1995-2004 17 54
8 Panajotis Tsaluchidis 1987-1995 16 76
9 Jeorgiodis Sideris 1958-1969 14 28
10 Nikolaos Limberopulos 1993-2005 13 75

Aktualizacja: 2 lipca 2012

Trenerzy reprezentacji Grecji od lat 70.[edytuj]

Podstawowe ustawienie reprezentacji Grecji w czasie Euro 2004

Mecze z Polską[edytuj]

Piłkarze Grecji grali z Polską siedemnaście razy – wygrali trzykrotnie, cztery razy padł remis i dziesięć razy schodzili z boiska pokonani (bramki 12:30):

  • 22.05.1963, Warszawa: POLSKA-GRECJA 4:0 (Brychczy 2, Gałeczka 2)
  • 16.10.1963, Ateny: GRECJA-POLSKA 3:1 (Loukanidis, Sideris k., Petridis – Musiałek)
  • 15.05.1974, Warszawa: POLSKA-GRECJA 2:0 (Lato, Jakóbczak)
  • 06.05.1976, Ateny: GRECJA-POLSKA 1:0 (Koudas)
  • 05.04.1978, Poznań: POLSKA-GRECJA 5:2 (Lato, Deyna 2, Żmuda, Boniek – Karavitis k., Mavros)
  • 17.10.1984, Zabrze: POLSKA-GRECJA 3:1 (W.Smolarek, Dziekanowski 2 – Mitropoulos) - el.MŚ
  • 19.05.1985, Ateny: GRECJA-POLSKA 1:4 (Anastopoulos – W.Smolarek, Ostrowski, Boniek, Dziekanowski) - el.MŚ
  • 15.10.1986, Poznań: POLSKA-GRECJA 2:1 (Dziekanowski 2k. – Anastopoulos) - el.ME
  • 29.04.1987, Ateny: GRECJA-POLSKA 1:0 (Saravakos) - el.ME
  • 05.09.1989, Warszawa: POLSKA-GRECJA 3:0 (R.Warzycha, Dziekanowski, Ziober)
  • 19.12.1990, Volos: GRECJA-POLSKA 1:2 (Tsalouchidis – Soczyński, Kosecki)
  • 23.03.1994, Saloniki: GRECJA-POLSKA 0:0
  • 29.05.2004, Szczecin: POLSKA-GRECJA 1:0 (Kapsis sam.)
  • 12.08.2009, Bydgoszcz: POLSKA-GRECJA 2:0 (Obraniak 2)
  • 29.03.2011, Pireus: GRECJA-POLSKA 0:0
  • 08.06.2012, Warszawa: POLSKA-GRECJA 1:1 (Lewandowski - Salpingidis) - ME
  • 16.06.2015, Gdańsk: POLSKA-GRECJA 0:0

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d eu-football.info (ang.). [dostęp 29 maja 2012].