Hieronim Gostomski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Hieronim Gostomski
Ilustracja
Data urodzenia (nieznana)
Data śmierci 1609
Marszałek Sejmu
Okres od 8 marca 1590
do 21 kwietnia 1590
Poprzednik Dymitr Chalecki
Następca Jan Izdbiński - Rusiecki

Hieronim Gostomski z Leżenic herbu Nałęcz (zm. 13 maja 1609 roku) – wojewoda poznański w latach 1592-1609, kasztelan nakielski w latach 1588-1592, podkomorzy rawski w 1575 roku, dworzanin królewski, starosta gąbiński, strzelecki, wałecki, warecki, grójecki, średzki, sandomierski, sannicki[1], starosta mosiński w 1588 roku[2].

Drugi syn Anzelma z Leżenic.

Hieronim Gostomski był synem Anzelma, wojewody rawskiego i Narzymskiej, kasztelanki płockiej. W 1575 roku podpisał elekcję Maksymiliana II Habsburga[3]. W 1577 roku walczył pod Gdańskiem, natomiast już w stopniu rotmistrza brał udział w bitwie pod Pskowem w roku 1582. Kilkukrotnie był posłem na sejmach: w 1581 i 1585 i w 1590, kiedy to został obrany marszałkiem izby poselskiej. W 1589 roku był sygnatariuszem ratyfikacji traktatu bytomsko-będzińskiego na sejmie pacyfikacyjnym[4]. Jako zwolennik wyboru na króla Polski Zygmunta Wazy został za panowania tego władcy wojewodą poznańskim (1592). Był również starostą wałeckim (1589-1593) i sandomierskim (1597-1602), a od roku 1603 także starostą Gąbina. Był też starostą wareckim i grójeckim. Jako stronnik Zygmunta III walczył również po stronie królewskiej w trakcie rokoszu Zebrzydowskiego (1607). Był przeciwnikiem pojednania z dawnymi rokoszanami i nawoływał do ścięcia przywódców buntu. Sam w trakcie walk wewnętrznych z Zebrzydowskim stracił znaczną część majątku, za co zresztą sejm przyznał mu rekompensatę.

Początkowo dość gorliwy dysydent, po przejściu z kalwinizmu na katolicyzm w 1589 roku stał się żarliwym katolikiem. W późniejszym okresie prowadził politykę kontrreformacyjną, był przeciwnikiem różnowierców, mieszczan i Żydów.

Collegium Gostomianum

Fundacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urzędnicy Wielkopolscy XV-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Adam Bieniaszewski. 1987, s. 202.
  2. w tym roku uzyskał dożywocie na starostwo mosińskie, Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 111.
  3. Uchańsciana czyli Zbiór dokumentów wyjaśniających życie i działalność Jakóba Uchańskiego arcybiskupa gnieźnieńskiego, legata urodzonego, Królestwa Polskiego Prymasa i Pierwszego Księcia, +1581. T. 2, Warszawa 1885, s. 319.
  4. Codex diplomaticus Regni Poloniae et Magni Ducatus Lituaniae, wydał Maciej Dogiel, t. I, Wilno 1758, s. 238.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Antoni Gąsiorowski, Jerzy Topolski [red.]: Wielkopolski Słownik Biograficzny. Warszawa-Poznań: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1981, s. 215-216. ISBN 83-01-02722-3.
Poprzednik
Stanisław Górka
POL województwo poznańskie IRP COA.svg Wojewoda poznański
1592-1609
POL województwo poznańskie IRP COA.svg Następca
Jan Ostroróg