Gąbin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy miasta w Polsce. Zobacz też: inne miejscowości o nazwie Gąbin.
Gąbin
Klasycystyczny ratusz
Klasycystyczny ratusz
Herb
Herb Gąbina
Państwo  Polska
Województwo  mazowieckie
Powiat płocki
Gmina Gąbin
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1437 prawa miejskie potwierdzone przez księcia Siemowita V
Burmistrz Krzysztof Mieczysław Jadczak
Powierzchnia 27,95[1] km²
Populacja (30.06.2016)
• liczba ludności
• gęstość

4 144[2]
148,3 os./km²
Strefa numeracyjna
(+48) 24
Kod pocztowy 09-530
Położenie na mapie powiatu płockiego
Mapa lokalizacyjna powiatu płockiego
Gąbin
Gąbin
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Gąbin
Gąbin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Gąbin
Gąbin
Ziemia52°23′59″N 19°43′50″E/52,399722 19,730556
TERC
(TERYT)
1141819064
Urząd miejski
Stary Rynek 16
09-530 Gąbin
Strona internetowa

Gąbinmiasto w Polsce w województwie mazowieckim, w południowej części powiatu płockiego, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Gąbin. Miasto położone jest nad rzeką Nidą, niedaleko Wisły, w odległości około 100 km od Warszawy i Łodzi.

Krzyżują się tu drogi wojewódzkie z Płocka i Żychlina (574) oraz z Łącka i Sochaczewa (577). W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do województwa płockiego.

Był miastem królewskim Korony Królestwa Polskiego[3] w starostwie gąbińskim w ziemi gostynińskiej województwa rawskiego w 1792 roku[4].

31 grudnia 2011 r. miasto miało 4152 mieszkańców[5].

Demografia[edytuj]

Największą populację Gąbin odnotował w 1997 r. – według danych GUS 4348 mieszkańców.

  • Piramida wieku mieszkańców Gąbina w 2014 roku[2].


Piramida wieku Gabin.png

Historia[edytuj]

Barokowa, drewniana synagoga z 1710 roku. Zniszczona przez Niemców we wrześniu 1939 r.
 Osobny artykuł: Historia Gąbina.
  • 1215 pierwsze wzmianki,
  • 1322 wymieniony jako miasto,
  • 1437 prawa miejskie potwierdzone przez księcia Siemowita V,
  • XV-XVI w. ośrodek sukienniczy,
  • 1564 w Gąbinie było 2100 mieszkańców i 354 domów,
  • XVII w. zniszczenie miasta w czasie wojen szwedzkich,
  • 1793 w zaborze pruskim,
  • 1807 w Księstwie Warszawskim,
  • 1815 w Królestwie Polskim,
  • 1815-45 ośrodek administracji carskiej, później przeniesiony do Kutna,
  • I połowa XIX w. powstają zakłady włókiennicze,
  • 1939 znaczna część zabudowań Gąbina spłonęła w czasie bombardowania niemieckiego,
  • 1939-45 wcielony do III Rzeszy, zagłada mniejszości żydowskiej, egzekucje, zniszczenie miasta, wprowadzenie nazistowskiej nazwy okupacyjnej przez administrację niemiecką (niem. Gombin 1943-1945),
  • 1970 (10 lipca) katastrofa samolotu Lim-2R z 32 PLRTiA z Sochaczewa w odległości 1 km na południowy zachód od miasta. W wyniku katastrofy śmierć poniósł ppor. pil. Adam Harabasz,
  • 1974 koło Gąbina postawiono najwyższy na świecie Maszt radiowy w Konstantynowie o wysokości 646 m, który zawalił się wskutek nieodpowiedniej eksploatacji i zerwania się lin pomocniczych podczas konserwacji w 1991 r.

Znani Gąbinianie[edytuj]

Oświata[edytuj]

Atrakcje turystyczne[edytuj]

Park w Gąbinie – fontanna z zabytkowym ratuszem w tle
Zabytkowa kamienica przy ulicy Stary Rynek 6

Warunki klimatyczne[edytuj]

Gąbin znajduje się na obszarze o najmniejszym w Polsce opadzie rocznym – 500 mm. Średnia roczna temperatura wynosi 8 °C. Średnia temperatura najcieplejszego miesiąca 18,7 °C najchłodniejszego – 2,8 °C. Okres wegetacyjny trwa 210-220 dni.

Średnie roczne zachmurzenie na obszarze miasta jest nieco większe od przeciętnego dla Polski.[potrzebny przypis]

Wspólnoty wyznaniowe[edytuj]

Miasta partnerskie[edytuj]

Media[edytuj]

Prasa[edytuj]

W Gąbinie wydawana jest gazeta o zasięgu lokalnym:

  • kwartalnik Echo Gąbina

Gazety pochodzące z innych miast, posiadające gąbiński dodatek:

Telewizja[edytuj]

  • Płock7 TV – telewizja internetowa z Płocka i okolic – sieć korespondencji w Gąbinie[7]

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Powierzchnia i ludność w przekroju terytorialnym w 2011 r.. GUS, 2011-08-10, s. 106. ISSN 1505-5507.
  2. a b http://www.polskawliczbach.pl/Gabin, w oparciu o dane GUS.
  3. Adolf Pawiński, Mazowsze, Warszawa 1895, s. 37.
  4. Karol de Perthées, Mappa szczegulna woiewodztwa rawskiego, 1792
  5. Ludność w gminach według stanu w dniu 31.12.2011 r.. GUS, 2012-08-13. [dostęp 2012-09-12].
  6. Dane według raportów wyszukiwarki zborów na oficjalnej stronie Świadków Jehowy (www.jw.org), dostęp z 5 czerwca 2014.
  7. https://www.facebook.com/P%C5%82ock7-TV-1689043268091738/?fref=ts

Linki zewnętrzne[edytuj]