Nowe Brzesko

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Nowe Brzesko
Kościół Wszystkich Świętych
Kościół Wszystkich Świętych
Herb Flaga
Herb Nowego Brzeska Flaga Nowego Brzeska
Państwo  Polska
Województwo  małopolskie
Powiat proszowicki
Gmina Nowe Brzesko
gmina miejsko-wiejska
Prawa miejskie 1279-1870; 2011
Populacja (2006)
• liczba ludności

ok. 1700
Strefa numeracyjna
(+48) 12
Kod pocztowy 32-120
Tablice rejestracyjne KPR
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Nowe Brzesko
Nowe Brzesko
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Nowe Brzesko
Nowe Brzesko
Ziemia 50°08′14″N 20°23′05″E/50,137222 20,384722
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

Nowe Brzeskomiasto[1] w Polsce położone w województwie małopolskim, w powiecie proszowickim, w gminie Nowe Brzesko. Prawa miejskie w latach 1279−1870 i od 2011.

Do 1954 roku siedziba gminy Gruszów. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa krakowskiego.

Miejscowość jest siedzibą gminy Nowe Brzesko.

Miasto położone przy drodze krajowej nr 79

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze wzmianki o Nowym Brzesku pochodzą z XIII w. Początkowo wieś była własnością biskupów krakowskich. W 1223 opat brzeski Florian nadał wieś klasztorowi norbertanów w Hebdowie. W 1279 Gotfryd de Glesin uzyskał przywilej na założenie miasta na prawie magdeburskim.

Historia Nowego Brzeska ściśle łączyła się z historią klasztoru w Hebdowie. Za czasów Jana Długosza Nowe Brzesko miało 40 łanów miejskich, z których opłacało czynsz klasztorowi. Znajdowały się tutaj dwa młyny na Wiśle, z których jeden należał do klasztoru, a drugi do wójta miasteczka. W 1449 król Kazimierz Jagiellończyk potwierdził przywilej lokacyjny Nowego Brzeska. Przywileje zostały później potwierdzone jeszcze dwa razy: 17 kwietnia 1674 r. przez króla Jana Sobieskiego oraz 4 października 1767 r. przez Stanisława Augusta Poniatowskiego.

Po III rozbiorze Polski w 1795 Nowe Brzesko znalazło się w Nowej Galicji (zabór austriacki). W 1809 znalazło się w granicach Księstwa Warszawskiego, a od roku 1815 w Królestwie Polskim (Kongresowym) zabór rosyjski. W 1818 rozwiązano zgromadzenie zakonne norbertanów w Hebdowie, a miasto przeszło na własność rządu. W 1827 było tu 151 domów i 904 mieszkańców. 1 stycznia 1870 Nowe Brzesko utraciło prawa miejskie[2]. W dniu 27 lipca 2010 roku Rada Ministrów nadała miejscowości Nowe Brzesko status miasta od dnia 1 stycznia 2011[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

  • Kościół pw. Wszystkich Świętych z 1670, rozbudowany w połowie XIX i na początku XX w. Świątynia trójnawowa z jednoprzęsłowym prezbiterium zamkniętym wielobocznie. Ołtarz główny pochodzi z 1664. W kościele znajdują się dwa późnobarokowe ołtarze boczne.

Osoby związane z miejscowością[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Dz. U. z 2010 r. Nr 138, poz. 929
  2. Postanowienie z 7 (19) listopada 1869, ogłoszone 1 (13 stycznia) 1870 (Dziennik Praw, rok 1869, tom 69, nr 239, str. 425)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski, Słownik Geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Warszawa 1880-1885.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]