Obwód twerski
| Obwód twerski Тверская область |
|||||
|
|||||
.svg) |
|||||
| Państwo |  Rosja |
||||
| Stolica | Twer | ||||
| Powierzchnia | 84 586 km² | ||||
| Populacja (2005) • liczba ludności |
1.425.582 |
||||
 |
|||||
| Strefa czasowa | 2 rosyjska strefa czasowa, czas moskiewski, UTC+3 | ||||
Obwód twerski (ros. Тверская область); do 1990 obwód kaliniński - jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej.
Spis treści |
Geografia [edytuj]
Położenie [edytuj]
Obwód twerski leży w zachodniej Rosji, w pobliżu granicy z Białorusią, na Nizinie Wschodnioeuropejskiej. Region graniczy z następującymi obwodami: moskiewskim, jarosławskim, wołogodzkim, smoleńskim, pskowskim i nowogrodzkim.
Powierzchnia [edytuj]
Obwód twerski ma powierzchnię 84.586 km².
Rozciągłość regionu w kierunku północ-południe wynosi 260 km, zaś ze wschodu na zachód - 450 km.
Rzeźba terenu [edytuj]
Teren obwodu w większości stanowi równina o charakterze nizinnym, będąca częścią Niziny Wschodnioeuropejskiej, zaś w zachodniej części obwodu znajduje się niewysoka wyżyna Wałdaj, także wchodząca w skład Niziny Wschodnioeuropejskiej. Także w centrum regionu znajduje się niewysoki obszar wyżynny tzw. Twerska grzęda morenowa.
Najwyższy punkt obwodu wznosi się na wysokość 346 m n.p.m., zaś najniżej położonym obszarem jest brzeg rzeki Kunia, znajdujący się 61 m n.p.m.
Roślinność [edytuj]
.JPG)
Powierzchnię obwodu stanowią głównie lasy, stanowiące ponad 53 % całego obszaru regionu. Lasy te należą do typu południowo-tajgowego, a w miarę posuwania się na południe przechodzą w lasy mieszane. Złożone są one przede wszystkim z drzew iglastych, najczęściej świerku i sosny. Ten ostatni gatunek dominuje na północy i południowym zachodzie obwodu. Spośród gatunków liściastych występują tutaj głównie osiki, brzozy i olchy) z domieszką innych gatunków.
Na terenie obwodu, na zajmujących sporą część powierzchni regionu (ok. 7 %) obszarach podmokłych występują także skupiska roślinności bagiennej. Na obszarze tym znajdują się ponadto torfowiska.
Dużą część powierzchni stanowią grunty orne i pastwiska.
Fauna [edytuj]
W stanowiących większość powierzchni regionu lasach tych żyją liczne gatunki leśnych zwierząt, typowych zarówno dla strefy tajgi, jak i lasów mieszanych. Spotkać tu można - ze ssaków m.in.: łoś, zając-bielak, rosomak, kuna leśna, borsuk, wilk, dzik, lis, ryś, liczne gatunki gryzoni itd. Z ptaków występują: np. kuropatwy, cietrzewie, jarząbki, kukułki, drozdy, dzięcioły, sikory, wrony, gile oraz liczne ptaki wodne - głównie różne gęsi i kaczki.
W licznych w regionie zbiornikach wodnych żyje wiele gatunków ryb, spośród których najważniejszymi (pod względem gospodarczym) są: łososie, leszcze, sandacze, okonie, szczupaki, nelmy, jazie i in.
Bogactwo zbiorników wodnych oraz liczne bagna sprzyjają rozwojowi owadów, których liczne gatunki w okresie wiosenno-letnim są uciążliwe dla mieszkańców i zwierząt gospodarczych.
Hydrologia [edytuj]
Rzeki [edytuj]
Przez obszar obwodu przepływają liczne większe i mniejsze rzeki i strumienie, stanowiące dopływy głównej rzeki regionu - Wołgi. W sumie płynie tutaj ponad 800 rzek o łącznej długości ponad 17 tys. km.
Rzeki te należą do zlewisk mórz Bałtyckiego i Kaspijskiego, gdyż przez teren obwodu przebiega ich wododział.
Największe rzeki obwodu (podana długość dotyczy tylko rzeki w granicach obwodu):
- Wołga (ros. Волга) - 685 km
- Dźwina (ros. Западная Двина) - 262 km
- Twerca (ros. Тверца) - 188 km
- Miedwiedica (ros. Медведица) - 269 km
- Mołoga (ros. Молога) - 280 km
- Mieża (ros. Межа) - 259 km
Jeziora [edytuj]
W obwodzie znajduje się duża liczba jezior - najczęściej wymienia się tutaj liczbę 1769, głównie pochodzenia polodowcowego. Zajmują one ok. 1,4 % całej powierzchni regionu. Największym jeziorem obwodu jest Seliger.
Największe jeziora obwodu:
- Seliger (ros. Селигер) - 259,7 km²
- Wołgo (ros. Волго) - 61 km²
- Szlino (ros. Шлино) - 34 km²
- Wielikoje (ros. Великое) - 32 km²
- Piros (ros. Пирос) - 31 km²
- Wsieług (ros. Вселуг) - 30 km²
- Wieriestowo (ros. Верестово) - 23 km²
- Stierż (ros. Стерж) - 17 km²
- Pieno (ros. Пено) - 17 km²
Najgłębszym jeziorami są Brosno (41,5 m) i Dołosiec (41 m).
Oprócz jezior pochodzenia naturalnego na terenie obwodu znajdują się zbiorniki sztucznego pochodzenia. Największe z nich to powstałe na Wołdze:
- Zbiornik Rybiński (ros. Рыбинское водохранилище) - 4.580 km²
- Zbiornik iwańkowski (ros. Иваньковское водохранилище) - 327 km²
- Zbiornik uglicki (ros. Угличское водохранилище) - 249 km²
- Zbiornik górnowołżański (ros. Верхневолжское водохранилище)
Także na innych rzekach regionu znajdują się sztuczne jeziora, np. - Zbiornik wazuski (ros. Вазузское водохранилище) - 97 km²
Klimat [edytuj]
W obwodzie panuje klimat umiarkowany ciepły, o charakterze kontynentalnym. Zima jest dość chłodna - średnia temperatura stycznia to ok. -9 do -17°C), lecz niezbyt długa, zaś lato - długie i ciepłe; średnia temperatura lipca to +17 - + 18,5°C. W stolicy regionu - Twerze - temperatury te mają wielkości odpowiednio: −9,6 °C i +18,2 °C.
W obwodzie notuje się dość wysoki poziom opadów (ok. 650 mm), głównie w postaci deszczu, którego największe nasilenie przypada na przełom lipca i sierpnia. W Twerze spada średnio 593 mm/rok.
Ludność [edytuj]
W obwodzie zamieszkuje 1.425.582 osób (1 stycznia 2005); liczba ta w ostatnich latach spada w wyniku niskiego przyrostu naturalnego i emigracji zarobkowej do innych regionów Rosji, najczęściej dużych miast, zwłaszcza Moskwy.
Ponieważ wyjeżdżają głównie ludzie młodzi, średnia wieku mieszkańców obwodu jest dość wysoka.
Zmiany liczby mieszkańców obwodu
| rok | Liczba mieszkańców |
|---|---|
| 1989 | 1.670.000 |
| 2002 | 1.471.459 |
| 2005 | 1.425.582 |
Ludność miejska stanowi 73,5 % populacji (2005).
Gęstość zaludnienia [edytuj]
Średnia gęstość zaludnienia w obwodzie wynosi 17 os./km². W rzeczywistości istnieją duże różnice pod tym względem pomiędzy poszczególnymi częściami obwodu. W rejonie dużych miast gęstość zaludnienia przekracza tysiąc os./km² (Twer - 2.767 os./km².), zaś pewne części rejonów wiejskich mają zaludnienie rzędu 2 - 3 os./km².
Wyznania [edytuj]
Większość ludności wyznaje prawosławie, istnieje także spora liczba niewierzących, pozostała po okresie przymusowej ateizacji za czasów Związku Radzieckiego. Niektóre grupy mniejszości narodowych (np. Tatarzy, Tadżycy i Czeczeni) wyznają islam. Muzułmanie zamieszkują głównie na południu obwodu.
Narodowości [edytuj]
Niemal całą populację obwodu stanowią Rosjanie. Poza tym na terenie obwodu żyją niewielkie grupy mniejszości narodowych, jednak ich przedstawiciele żyją rozproszeniu na terenie całego obszaru obwodu, głównie w większych miastach, zaś jedyną mniejszością zamieszkującą w sposób zwarty są żyjący w jednym z północno-wschodnich rejonów Karelowie.
Liczebność poszczególnych narodów
| Naród | Liczebność w 2002 r. (w tysiącach) |
|---|---|
| Rosjanie | 1361,0 |
| Ukraińcy | 22,6 |
| Karelowie | 14,6 |
| Białorusini | 8,6 |
| Ormianie | 7,3 |
| Tatarzy | 6,7 |
| Azerbejdżanie | 4,6 |
| Cyganie | 4,6 |
| Czuwasze | 3,1 |
| Czeczeni | 2,7 |
| Mołdawianie | 1,8 |
| Niemcy | 1,8 |
| Mordwini | 1,7 |
| Gruzini | 1,4 |
| Tadżycy | 1,2 |
wymieniono tylko narody liczące ponad 1.000 osób
Miasta i osiedla typu miejskiego [edytuj]
Na terenie obwodu znajdują się 23 miasta i 30 osiedli typu miejskiego.
Największe miasta i osiedla typu miejskiego (stan na 1 stycznia 2005)
| Nazwa | Nazwa rosyjska |
Liczba mieszkańców |
|---|---|---|
| Twer | Тверь | 406.726 |
| Rżew | Ржев | 62.361 |
| Wysznij Wołoczok | Вышний Волочёк | 54.619 |
| Kimry | Кимры | 51.366 |
| Torżok | Торжок | 48.208 |
| Konakowo | Конаково | 40.758 |
| Udomla | Удомля | 32.202 |
| Bieżeck | Бежецк | 27.381 |
| Bołogoje | Бологое | 25.782 |
| Nielidowo | Нелидово | 24.852 |
| Ostaszków | Осташков | 20.022 |
| Kaszyn | Кашин | 16.543 |
| Kaliazin | Калязин | 14.424 |
| Toropiec | Торопец | 14.257 |
| Lichosławl | Лихославль | 12.220 |
| Riedkino | Редкино | 11.611 |
| Oziornyj | Озёрный | 10.825 |
| Kuwszinowo | Кувшиново | 10.779 |
| Maksaticha | Максатиха | 9.800 |
| Zapadnaja Dwina | Западная Двина | 9.647 |
| Starica | Старица | 9.219 |
| Andrieapol | Андреаполь | 9.108 |
| Wiesiegonsk | Весьегонск | 8.311 |
| Nowozawidowskij | Новозавидовский | 7.583 |
| Zubcow | Зубцов | 7.322 |
| Sieliżarowo | Селижарово | 7.262 |
| Spirowo | Спирово | 6.759 |
| Krasnyj Chołm | Красный Холм | 6.182 |
| Krasnomajskij | Красномайский | 5.775 |
| Olenino | Оленино | 5.167 |
Gospodarka [edytuj]
Gospodarka obwodu, po rozpadzie ZSRR pogrążona jest w kryzysie. Produkt krajowy brutto regionu wynosi 94,9 mld rub. (2005), co daje 67 tys. rub./os.
Podstawowymi źródłami utrzymania dla mieszkańców obwodu jest praca w szeroko pojmowanych usługach, przemyśle i rolnictwie.
Produkt krajowy brutto regionu wynosi 94,9 mld rubli (2005). Jego struktura wygląda następująco:
- przemysł przetwórczy - 22,4 %
- przemysł elektroenergetyczny - 7,5 %
- handel - 16,8 %
- transport i komunikacja - 13,9 %
- budownictwo - 9,0 %
- rolnictwo - 8,1 %
Przemysł [edytuj]
Głównym centrum gospodarczym i ośrodkiem przemysłowym na terenie obwodu jest jego stolica – Twer. Znajdują się tam m.in. zakłady przemysłu maszynowego, lekkiego, chemicznego, poligraficznego, spożywczego i budowlanego. Także inne większe miasta na terenie obwodu (Rżew, Wysznij Wołoczok, Kimry, Torżok i inne) stanowią ośrodki przemysłowe, w których znajduje się m. in. przemysł lekki, spożywczy, elektromaszynowy, budowlany, celulozowo-papierniczy, meblowy oraz budowlany.
Ok. 30 % wartości produkcji przemysłowej przypada na przemysł maszynowy i elektromaszynowy, a 7 % - na przemysł lekki. 30 % wartości produkcji przemysłowej wytwarza elektroenergetyka.
Rolnictwo i hodowla [edytuj]
Rolnictwo [edytuj]
Duże znaczenie w gospodarce obwodu odgrywa rolnictwo, któremu sprzyjają dość korzystne warunki klimatyczne i glebowe. Najczęściej uprawiane są rośliny pastewne, a także zboża, głównie pszenica i żyto, w mniejszym stopniu owies, a poza tym len, ziemniaki oraz warzywa, a także, na niewielką skalę - owoce.
Łączna powierzchnia terenów rolniczych w regionie to 2.434,6 tys. ha. Ponad 60% tej liczby to grunty orne. Powierzchnia zasiewów w 2001 r. wynosiła 898,9 tys. ha., z czego zboża zajmowały 200,3 tys. ha, len - 22,1 tys. ha., ziemniaki - 49,2 tys. ha., a warzywa - 10,6 tys. ha. W 2001 z zasiewów tych uzyskano m.in. 206,4 tys. ton ziarna, 604,5 tys. ton ziemniaków i 10,2 tys. ton. włókna lnianego. Łączna wartość produkcji rolnej (bez hodowli) to ok. 11.331 mln rubli (dane za 2004).
Hodowla [edytuj]
Hodowla ukierunkowana na produkcję mięsno-mleczną jest podstawą gospodarki rolnej regionu. Chów obejmuje głównie bydło a także trzodę chlewną i drób. W 2002 г. na terenie obwodu żyło m.in. 348,2 tys. sztuk bydła (z czego 174,3 tys. krów mlecznych), 127,8 świń i 3.374,5 tys. drobiu różnych gatunków.
Zwierzęta te w 2001 dostarczyły 74,8 tys. ton mięsa, 476,5 tys. ton mleka i 484,5 mln szt. jaj.
Transport [edytuj]
Przez obszar obwodu przechodzi bardzo ważna linia kolejowa Moskwa – Petersburg, łącząca byłą i obecną stolicę Rosji. Odchodzące od tej trasy odnogi prowadzą do innych dużych miast kraju, przechodząc przez ośrodki miejskie obwodu.
Na terenie obwodu znajduje się 16.032 dróg o utwardzonej nawierzchni, w tym bardzo ważne z gospodarczego punktu widzenia trasy M-9 M-10.
Pod Twerem znajdują się dwa duże cywilne porty lotnicze: międzynarodowy Migaczowo oraz lokalny Zmiejewo.
Ważne znaczenie w transporcie towarów odgrywa transport wodny, którego głównym szlakiem jest Wołga; najważniejszym portem jest port "Twer".
Przez teren obwodu biegną liczne rurociągi, w tym strategiczne dwa ropociągi. Jeden z nich łączy port w Primorsku z Jarosławiem; przepustowość tego rurociągu to 25 mln t./rok. Drugi z nich łączy Jarosław z Połockiem, zaś jego nominalna przepustowość to ponad 20 mln t./rok; w rzeczywistości możliwości tego rurociągu nie są w pełni wykorzystywane (w 2006 przesłano nim tylko 3 mln ton ropy).
Istniej tutaj także kilka ważnych nitek gazociągów, prowadzących z zachodniej Syberii do zachodnich rejonów Rosji i dalej, do Europy.
Energetyka [edytuj]
Energetyka stanowi 30% wartości produkcji przemysłowej regionu.
Na terenie obwodu znajdują się m.in. mające status "federalnych": elektrownia atomowa (Калининская АЭС) o mocy 3 GW (21,1 mld kW/h w 2006) oraz elektrownia wodna (Конаковская ГРЭС) o mocy 2,4 GW (8,1 mld kW/h w 2006). Prócz nich istnieje kilka regionalnych elektrociepłowni, zasilanych węglem i torfem z lokalnych złóż.
Bogactwa naturalne [edytuj]
Głównymi bogactwami naturalnymi regionu są surowce energetyczne: węgiel i torf. Na terenie obwodu znajdują się duże pokłady węgla brunatnego, stanowiące cześć tzw. zagłębia podmoskiewskiego zagłębia węglowego.
W równinnej części obwodu szeroko rozpowszechnione są złoża torfu, szacowane na ok. 15,4 mld m³ (ok. 2051 mln ton), co stanowi 7% torfu znajdującego się w europejskiej części Rosji. Dla potrzeb przemysłu eksploatacja tego surowca prowadzona jest w 43 miejscach, na obszarze ok. 300 tys. ha.
Ponadto znajdują się tutaj złoża wapieni, glin ogniotrwałych i budowlanych, piasków kwarcowych, sapropelu, oraz źródła wód mineralnych.
Historia [edytuj]
Historia państwa twerskiego [edytuj]
Wg badań archeologicznych w miejscu dzisiejszej stolicy regionu już w IX-Xw. istniała niewielka osada. Twierdza w Twerze została wzniesiona najprawdopodobniej w latach 1130 - 1140[1], w trakcie wojny Rusi rostowsko-suzdalskiej z Księstwem Nowogrodzkim. Z kolei inne źródła jako datę powstania Tweru podają 1181.[2] Niezależnie od daty powstania pod koniec XII w. Twer był niewielką twierdzą na zachodniej rubieży Rusi Suzdalskiej, a okoliczne ziemie podlegały temu właśnie państwu. Ok. 1220 region twerski wchodził w skład udzielnego księstwa perejasławskiego. Po zniszczeniu miasta przez Tatarów w 1238 gród odbudowano na przeciwnym brzegu rzeki.
Podział dzielnicowy Rusi spowodował, iż region twerski stał się niezależnym państwem (Księstwo twerskie). Stało się tak za panowania brata Aleksandra Newskiego - Jarosława Jarosławicza.
Księstwo twerskie przez pewien czas było jednym z ważniejszych na Rusi. Sprzyjało temu korzystne położenie samego miasta - na szlaku łączącym Nowogród Wielki z północno-wschodnimi terenami Rusi. Drugim ważnym czynnikiem powodującym wzrost znaczenia kraju była polityka władców Złotej Ordy (której podlegało Księstwo twerskie); polityka ta polegała m.in. na dbaniu o równowagę wśród zależnych od Tatarów ruskich księstw, co sprzyjało rozwojowi księstw słabszych i nie pozwalało na ich podbój w ramach ekspansji księstw silniejszych.
W 1485 Księstwo twerskie zostało zaatakowane i podbite przez Ruś Moskiewską. Ówczesny twerski władca - Michał Borysowicz został zupełnie zaskoczony tym atakiem, wcześniej bowiem był sojusznikiem księcia moskiewskiego i wspierał go zbrojnie w walce z Tatarami i Księstwem Nowogrodu. Po upadku swej stolicy ostatni niezależny książę Tweru uciekł na Litwę. Po podboju moskiewskim księstwo twerskie zostało zlikwidowane, jednak za czasów Iwana Groźnego w mieście żył i nosił tytuł "księcia twerskiego" syn jednego z chanów; "władca" ten był jednak całkowicie zależny od Moskwy nie posiadał żadnej realnej władzy.
Władcy księstwa twerskiego [edytuj]
- Jarosław Jarosławicz (ros. Ярослав III Ярославич) 1247-1272
- Światosław Jarosławicz (ros. Святослав Ярославич) 1272-1282 (lub 1286)
- Michał Jarosławicz (ros. Михаил I Ярославич Святой) 1282 (lub 1286)-1318
- Dymitr II Groźne Oczy (Дмитрий Грозные Очи) 1318-1326
- Aleksander Michajłowicz (ros. Александр I Михайлович) 1326-1327; 1338-1339
- Michał II Aleksandrowicz (ros. Михаил II Александрович) 1368-1399
- Iwan Michajłowicz (ros. Иван Михайлович) 1399-1425
- Aleksander Iwanowicz (ros. Александр II Иванович) 1425
- Jurij Aleksandrowicz (ros. Юрий Александрович) 1425
- Borys Aleksandrowicz (ros. Борис Александрович) 1425-1461
- Michał Borysowicz (ros. Михаил III Борисович) 1461-1485
Ziemia twerska w składzie Rosji i ZSRR [edytuj]
.png)
W 1796 utworzona została gubernia twerska. Przetrwała ona do 1927 W 1931 stolica regionu została przemianowana na Kalinin (na cześć radzieckiego działacza państwowego i partyjnego Michaiła I. Kalinina).
Na terenie obwodu twerskiego leży miasto Ostaszków, gdzie znajdował się obóz NKWD dla polskich jeńców, pomordowanych w 1940.
W czasie niemieckiego ataku na Związek Radziecki teren obwodu kalinińskiego został zajęty przez Wehrmacht. Nastąpiło to w październiku 1941, jednak już w 2 miesiące później większość obszarów regionu (wraz z Twerem) została odbita przez Armię Czerwoną, zaś Twer stał się pierwszym dużym miastem ZSRR wyzwolonym spod okupacji niemieckiej.
Utworzenie obwodu [edytuj]
Obwód twerski został utworzony 29 stycznia 1935 jako obwód kaliniński (ros. Калининская область). W 1990, po zastąpieniu nazwy stolicy obwodu - miasta Kalinin historyczną nazwą Twer zmieniono nazwę obwodu na twerski.
Symbole obwodu [edytuj]
Herb obwodu twerskiego jest praktycznie kopią herbu guberni twerskiej, który z kolei semantycznie nawiązuje do herbu Tweru.
Flaga obwodu twerskiego ma postać herbu regionu umieszczonego na płótnie w kolorach tegoż herbu.
Władza i administracja [edytuj]
Obwód, podobnie jak inne części Rosji, posiada dość szeroki zakres autonomii. Władzę prawodawczą sprawuje Obwodowe Zgromadzenie Prawodawcze, złożone z 33 posłów, spośród których 17 wybieranych jest z list partyjnych, a 16 - w jednomandatowych okręgach. Skład aktualnie urzędującego zgromadzenia ustaliły wybory z 18 grudnia 2005. Najwięcej mandatów (150 uzyskała w nich partia Jedna Rosja.
Na czele lokalnej administracji stoi gubernator. Obecnie funkcję tę sprawuje Dymitr Zielenin.
Podział administracyjny [edytuj]
12 największych miast rejonu stanowi okręgi miejskie i są to:
- Bieżeck (ros. Бежецк)
- Bołogoje (ros. Бологое)
- Kaszyn (ros. Кашин)
- Kimry (ros. Кимры)
- Konakowo (ros. Конаково)
- Nielidowo (ros. Нелидово)
- Ostaszków (ros. Осташков)
- Rżew (ros. Ржев)
- Torżok (ros. Торжок)
- Twer (ros. Тверь)
- Udomla (ros. Удомля)
- Wysznij Wołoczok (ros. Вышний Волочёк)
Pozostała powierzchnia obwodu podzielona jest na 36 rejonów.
- Rejon andrieapolski (ros. Андреапольский район)
- Rejon bielski (ros. Бельский район)
- Rejon bieżecki (ros. Бежецкий район)
- Rejon bołogowski (ros. Бологовский район)
- Rejon firowski (ros. Фировский район)
- Rejon kalaziński (ros. Калязинский район)
- Rejon kaliniński (ros. Калининский район)
- Rejon kaszyński (ros. Кашинский район)
- Rejon kiesowogorski (ros. Кесовогорский район)
- Rejon kimrski (ros. Кимрский район)
- Rejon konakowski (ros. Конаковский район)
- Rejon krasnochołmski (ros. Краснохолмский район)
- Rejon kuwszynowski (ros. Кувшиновский район)
- Rejon leśnojski (ros. Лесной район)
- Rejon lichosławlski (ros. Лихославльский район)
- Rejon maksatichiński (ros. Максатихинский район)
- Rejon mołokowski (ros. Молоковский район)
- Rejon nielidowski (ros. Нелидовский район)
- Rejon oleniński (ros. Оленинский район)
- Rejon ostaszkowski (ros. Осташковский район)
- Rejon pienowski (ros. Пеновский район)
- Rejon ramieszkowski (ros. Рамешковский район)
- Rejon rżewski (ros. Ржевский район)
- Rejon sandowski (ros. Сандовский район)
- Rejon sieliżarowski (ros. Селижаровский район)
- Rejon sonkowski (ros. Сонковский район)
- Rejon spiwowski (ros. Спировский район)
- Rejon staricki (ros. Старицкий район)
- Rejon torżokski (ros. Торжокский район)
- Rejon toropiecki (ros. Торопецкий район)
- Rejon udomielski (ros. Удомельский район)
- Rejon wiesiegoński (ros. Весьегонский район)
- Rejon wyszniewołocki (ros. Вышневолоцкий район)
- Rejon zapadnodwiński (ros. Западнодвинский район)
- Rejon zubcowski (ros. Зубцовский район)
- Rejon żarkowski (ros. Жарковский район)
Tablice rejestracyjne [edytuj]
Tablice pojazdów zarejestrowanych w obwodzie twerskim mają oznaczenie 69 w prawym górnym rogu nad flagą Rosji i literami RUS.
