Reprezentacja San Marino w piłce nożnej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Reprezentacja San Marino w piłce nożnej
Przydomek La Serenissima
Związek piłkarski Federazione Sammarinese Giuoco Calcio
Federacja piłkarska UEFA
Rok założenia 1931
Prezes San Marino Giorgio Crescentino
Trener Włochy Giampaolo Mazza
Najwięcej meczów San Marino Damiano Vannucci (65)
Najwięcej bramek San Marino Andy Selva (8)
Skrót FIFA SMR
Miejsce w rankingu FIFA Steady2.svg 207. (9 maja 2013) (0 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
San Marino San Marino 0 – 4 Szwajcaria 
Serravalle, San Marino; 14 listopada 1990
Najwyższe zwycięstwo
San Marino San Marino 1 – 0 Liechtenstein 
Serravalle, San Marino; 28 kwietnia 2004
Najwyższa porażka
San Marino San Marino 0 – 13 Niemcy 
Serravalle, San Marino; 6 września 2006
Commons-logo.svg Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona domowa

Reprezentacja San Marino w piłce nożnej (wł.: Nazionale di calcio di San Marino) reprezentuje republikę San Marino w piłkarskich rozgrywkach międzynarodowych. Za jej funkcjonowanie odpowiada bezpośrednio Piłkarska Federacja San Marino (FSGC).

Drużyna narodowa San Marino zarówno rankingowo jak i piłkarsko jest jedną z najsłabszych reprezentacji na świecie. Nigdy nie awansowała do pierwszej setki Rankingu FIFA, najwyżej sklasyfikowana została we wrześniu 1993 roku, kiedy zajęła 118. miejsce. Aktualnie zajmuje ostatnią, 207. pozycję (wraz z federacjami Bhutanu oraz Turks i Caicos).[1] Od 1990 roku w 117 oficjalnych spotkaniach piłkarzom La Serenissima udało się zwyciężyć tylko raz - w towarzyskim meczu z Liechtensteinem; poza tym osiągnęli trzy remisy.

Drużynę, z jednym wyjątkiem, tworzą amatorzy - zawodnicy klubów rodzimej, półamatorskiej ligi lub zespołów co najwyżej piątej, szóstej ligi włoskiej.

Ze względu na niewielką liczbę mieszkańców kraju (32 tys.) od piłkarzy San Marino nie wymaga się żadnych większych sukcesów. Za priorytet uchodzi samo honorowe uczestnictwo w międzynarodowych rozgrywkach i jak określił to selekcjoner drużyny Giampaolo Mazza, pokazanie przez to, iż "San Marino nie jest wysepką położoną gdzieś na Morzu Śródziemnym". Za duży sukces uchodzi zdobycie choć jednej bramki, a w zwycięstwo bądż chociażby remis jest niemal narodowym świętem.[2]

Pomimo to, piłkarzom reprezentacji San Marino udało się zapisać na trwałe w historii europejskiego futbolu. W meczu eliminacji do Mistrzostw Świata 1994 w meczu przeciwko Anglii (17. listopada 1993) napastnik Davide Gualtieri zdobył gola już po upływie 8,3 sekundy od pierwszego gwizdka sędziego. Sanmarińczycy ostatecznie przegrali ten mecz 1:7, ale bramka ta uchodzi do dnia dzisiejszego za najszybszy gol w meczach o punkty eliminacyjne w strefie UEFA.[2]

Od roku 1998 drużynę narodową San Marino prowadzi nieprzerwanie Giampaolo Mazza, z pochodzenia Włoch, na codzień nauczyciel W-F we włoskim liceum.

Spis treści

Historia oraz kompozycja drużyny [edytuj]

W kadrze jest dwóch profesjonalnych zawodników – napastnik Andy Selva i bramkarz Aldo Simoncini. Pozostali pracują na co dzień w sklepach, bankach lub administracji państwowej, a w wolnych chwilach grywają w klubach piątych, szóstych lig Włoch lub w istniejącej od 1985 roku półamatorskiej lidze sanmarińskiej.

W latach 80. na prawej pomocy Juventusu grał Massimo Bonini, dziewiętnastokrotny reprezentant San Marino. W barwach Starej Damy zdobył m.in. Puchar Mistrzów, Superpuchar Europy i Puchar Zdobywców Pucharów.

Za najlepszy występ reprezentacji uznaje się spotkanie z Turcją w eliminacjach do Mistrzostw Świata 1994, zakończone bezbramkowym remisem. Piłkarze San Marino byli tak szczęśliwi z tego wyniku, że postanowili zamówić sobie koszulki z napisem „0:0” aby upamiętnić to wydarzenie. W owych koszulkach drużyna grała przez kilka następnych spotkań.[2]

Od 1998 roku (najdłuższy staż ze wszystkich urzędujących selekcjonerów europejskich reprezentacji) trenerem kadry jest urodzony w Genui Giampaolo Mazza, z wykształcenia nauczyciel wychowania fizycznego.

Reprezentacja San Marino nigdy nie wygrała meczu kwalifikacyjnego do Mistrzostw Świata ani Mistrzostw Europy.

Bieżące eliminacje [edytuj]

Grupa H [edytuj]

Miejsce Drużyna Mecze Punkty Zwyc. Rem. Por. Bramki
1  Czarnogóra 6 14 4 2 0 14-3
2  Anglia 6 12 3 3 0 21-3
3  Polska 5 8 2 2 1 11-6
4  Ukraina 5 8 2 2 1 6-4
5  Mołdawia 6 4 1 1 4 3-10
6  San Marino 6 0 0 0 6 0-29

Stan na: 26 marca 2013

Historia [edytuj]

Lata 80. [edytuj]

Mimo że początki piłki nożnej w San Marino sięgają lat 30, to rozgrywki ligowe o mistrzostwo tego kraju nie były rozgrywane aż do 1985. W 1985 roku powstała liga San Marino, a sezon 1985/86 zakończył się zwycięstwem S.C. Faetano[3].

Reprezentacja San Marino powstała rok później. San Marino 23 września 1986 zadebiutowało z reprezentacją olimpijską Kanady. Mecz zakończył się minimalną porażką Sanmarińczyków 0-1[4].

W eliminacjach do Mistrzostw Europy w 1988 i Mistrzostw Świata w 1990 reprezentacja San Marino nie brała udziału, gdyż San Marino nie było jeszcze członkiem FIFA i UEFA[3]. W 1987 San Marino rozegrało 3 mecze w ramach Igrzysk Śródziemnomorskich odbywających się w Syrii. San Marino Igrzyska Śródziemnomorskie rozpoczęło od bezbramkowego remisu z reprezentacją Libanu. W pozostałych meczach San Marino przegrało 0-3 z gospodarzami turnieju Syrią oraz 0-4 z Turcją[4].

W 1988 San Marino stało się pełnoprawnym członkiem FIFA i UEFA, mogło więc startować w eliminacjach do Mistrzostw Europy w 1992[3].

el. ME 1992 [edytuj]

W eliminacjach San Marino trafiło do grupy ze Szwajcarią, Rumunią, Szkocją i Bułgarią[4]. Pierwszy mecz w eliminacjach i zarazem pierwszy oficjalny mecz jako członek FIFA i UEFA San Marino rozegrało ze 14 listopada 1990 ze Szwajcarią w Serravalle. Mecz ten zakończył się porażką 0-4.Drugi mecz w ramach tych rozgrywek San Marino rozegrało w Bukareszcie. Reprezentacja Rumunii pokonała San Marino aż 6-0[4].

W pierwszym meczu w latach 90. San Marino rozegrało mecz u siebie z reprezentacją Rumunii. 24 marca 1991 roku Sanmarińczycy co prawda przegrali tracąc 3 bramki jednakże strzelili swoją pierwszą historyczną bramkę, którą zdobył Matteoni z rzutu karnego[5]. Dwa następne mecze rozgrywane u siebie ze Szkocją i Bułgarią San Marino przegrało odpowiednio 0-2 i 0-3. W 10 meczu w historii, a w 6 w tych eliminacjach w Sankt Gallen San Marino przegrało ze Szwajcarią 0-7. Pozostałe mecze wyjazdowe ze Szkocją i Bułgarią San Marino przegrało po 0-4 i bez punktów z bilansem bramkowym 1-33 zakończyło grę na ostatnim miejscu w grupie.

Lp Drużyna Mecze Z R P Br+ Br− Różn. Pkt
1  Szkocja 8 4 3 1 14 7 7 11
2  Szwajcaria 8 4 2 2 19 7 12 10
3  Rumunia 8 4 2 2 13 7 6 10
4  Bułgaria 8 3 3 2 15 8 7 9
5  San Marino 8 0 0 8 1 33 -32 0

Reprezentacja San Marino rozegrała jeszcze przed rozpoczęciem Mistrzostw Europy mecz towarzyski z reprezentacją Włoch mecz ten został przez Sanmarińczyków przegrany 0-4.

Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach ME 1992: Pierluigi Benedettini, William Guerra, Marco Montironi, Ivano Toccaceli, Paolo Conti, Luca Gobbi, Bruno Muccioli, Paolo Daniele Zanotti, Claudio Canti, Marco Montironi, Mauro Valentini, Massimo Ceccoli, Fabio Francini, Loris Zanotti, Ivan Matteoni, Massimo Bonini, Giampaolo Mazza, Marco Mazza, Nicola Bacciocchi, Pierangelo Manzaroli, Pier Domenico della Valle, Marco Macina, Valdes Pasolini, Giancarlo Bacciocchi, Marco Mularoni.

Eliminacje MŚ 1994 [edytuj]

W eliminacjach przed Mundialem w USA reprezentacja San Marino trafiła do grupy z Norwegią, Turcją, Anglią, Holandią i Polską. W eliminacjach do Mistrzostw Świata w strefie UEFA zagrało 36 reprezentacji, które startowały w 6 grupach, po dwie pierwsze drużyny awansowały do Mistrzostw Świata.

San Marino rozpoczęło eliminacje fatalnie 9 września 1992 przegrywając z Norwegią w Oslo 0-10. Wynik ten stał się nowym rekordem w ilości bramek straconych w jednym meczu przez San Marino. 7 października tego samego roku w rewanżu w Serravalle San Marino przegrało również, ale tym razem 0-2. W 1992 roku San Marino zagrało jeszcze mecz z najsłabszym z rywali reprezentacją Turcji w Ankarze. Sanmarińczykom udało się zdobyć jedną bramkę jednak stracili 4. W pierwszym meczu 1993 roku San Marino uległo Anglii na Wembley 0-6[4].

Seria 15 porażek z rzędu zakończyła się w meczu z Turcją w Serravalle, mecz zakończył się remisem 0-0 i mimo tego, że poźniej udało się Sanmarińczykom wygrać jeden mecz[4] to bezbramkowy remis z Turcją jest uznawany za najlepszy mecz reprezentacji w historii. Po meczu z Turcją San Marino zagrało z Holandią, z którą przegrało 0-6[4].

28 kwietnia 1993 San Marino zagrało mecz z Polską w Łodzi. W tym meczu San Marińczycy byli bliscy drugiego remisu. Aż do 70 minuty Polacy nie potrafili pokanać Benedettiniego. W 70 minucie zwycięską bramkę strzelił ręką Jan Furtok, jednakże szkocki sędzia Leslie William Mottram bramkę uznał[6].

Jesienią 1993 San Marino zagrało jeszcze dwa mecze eliminacyjne oba mecze w roli gospodarza rozegrali jednak na stadionie we włoskiej Bolonii. Oba mecze (z Holandią i Anglią) Sanmarińczycy przegrali tracąc po 7 bramek[4]. W meczu z Anglią Sanmarińczycy zdobyli drugą bramkę w eliminacjach pokonując angielskiego bramkarza już w 8 sekundzie meczu. Gol autorstwa Davide Gualtieri jest najszybciej zdobytą bramką w historii meczów reprezentacyjnych[7].

Lp Drużyna Mecze Z R P Br+ Br− Różn. Pkt
1  Norwegia 10 7 2 1 25 5 +20 16
2  Holandia 10 6 3 1 29 9 +20 15
3  Anglia 10 5 3 2 26 9 +17 13
4  Polska 10 3 2 5 10 15 -5 8
5  Turcja 10 3 1 6 11 19 -8 7
6  San Marino 10 0 1 9 2 46 -44 1

Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach MŚ 1994: Pierluigi Benedettini, Stefan Muccioli, Luca Bizzocchi, Claudio Canti, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Bruno Muccioli, Ivano Toccaceli, Mauro Valentini, Paolo Daniele Zanotti, Massimo Bonini, Nicola Bacciocchi, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Marco Mazza, Paolo Mazza, Loris Zanotti, Marco Mularoni, Valdes Pasolini, Davide Gualtieri.

Eliminacje ME 1996 [edytuj]

W eliminacjach do Mistrzostw Europy w 1996 roku San Marino spotkało się z Rosją, Szkocją, Grecją, Finlandią i Wyspami Owczymi.

Reprezentacja San Marino wszystkie 3 mecze, grane w 1994 roku rozegrała na wyjeżdzie podejmując kolejno Rosję, Grecję i Finlandię. Wszystkie te mecze Sanmarińczycy przegrali zdobywając zaledwie jedną bramkę z Finlandią. W dwóch następnych meczach w San Marino gospodarze przegrali z Finalandią i Szkocją 0-2. W szóstej kolejce San Marino podejmowało drugiego outsidera grupy Wyspy Owcze, które podobnie jak San Marino w eliminacjach do tego meczu nie zdobyło ani jednego punktu. Mecz wygrały Wyspy Owcze i to 3-0. Ostani mecz w sezonie 1994/1995 San Marino rozgrywało z liderem tabeli Rosją. Rosjanie pewnie wygrali to spotkanie 7-0. W kolejnym sezonie San Marino rozegrało tylko 3 mecze przegrywając kolejno u siebie z Grecją 0-4 i Wyspami Owczymi 1-3 oraz na wyjeżdzie ze Szkocją 0-5[4]. Te eliminacje były ostatnimi występami w reprezentacji Boniniego, który w wieku 37 zakończył karierę piłkarską[8]

Drużyna Pkt M Z R P Br+ Br−
 Rosja 26 10 8 2 0 34 5
 Szkocja 23 10 7 2 1 19 3
 Grecja 18 10 6 0 4 23 9
 Finlandia 15 10 5 0 5 18 18
 Wyspy Owcze 6 10 2 0 8 10 35
 San Marino 0 10 0 0 10 2 36

Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach ME 1996: Pierluigi Benedettini, Stefano Muccioli, Claudio Canti, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Frederico Moroni, Mauro Valentini, Vittorio Valentini, Massimo Bonini, Nicola Bacciocchi, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Bryan Gasperoni, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Marco Mazza, Claudio Peverani, Davide Gualtieri, Paolo Montagna, Marco Mularoni, Andrea Ugolini.

Eliminacje MŚ 1998 [edytuj]

Przed Mistrzostwami Świata we Francji San Marino trafiło do grupy eliminacyjnej z Holandią, Belgią, Turcją i Walią. W reprezentacji nie było już Boniniego i Beneditiniego.

San Marino zaczęło od dwóch porażek z najsłabszym z rywali reprezentacją Walii, w Serravalle San Marino straciło 5 w Cardiff 6 bramek. Kolejnym meczem reprezentacji San Marino był mecz z Belgami w tym meczu zadebiutował przyszły rekordzista w liczbie występów, wówczas 19-letni, Damiano Vannucci[9], San Marino straciło tylko 3 bramki. W ostatnim meczu w 1996 roku San Marino wyjechało na mecz do Istambułu. Turcy zrewanżowali się za kompromitujący remis z poprzednich eliminacji do Mistrzostw Świata i pokonali Sanmaryńczyków aż 7-0[4].

W 1997 roku drużynie z San Marino również nie szło najlepiej przegrali najpierw dwa mecze z Holandią, 0-4 w Amsterdamie i 0-6 w Serravalle. Następnie przegrali 0-6 z Belgią w Brukseli. Eliminacje zakończyli meczem u siebie z Turcją[4].

Ostatecznie Sanmarińczycy przegrali wszystkie mecze nie strzelając żadnej bramki po raz pierwszy w historii, drugie taki występ zdarzył się reprezentacji San Marino w el. ME 2004[4].

Lp Drużyna Mecze Z R P Br+ Br− Różn. Pkt
1  Holandia 8 6 1 1 26 4 +22 19
2  Belgia 8 6 0 2 20 11 +9 18
3  Turcja 8 4 2 2 21 9 +12 14
4  Walia 8 2 1 5 20 21 -1 7
5  San Marino 8 0 0 8 0 42 -42 0

Skład reprezentacji San Marino w eliminacjach MŚ 1998: Frederico Gasperoni, Stefano Muccioli, Allessandro Cassadei, Leone Gasperoni, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Mauro Valentini, Vittorio Valentini, Damiano Vannucci, Simone Bianchi, Nicola Bacciocchi, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Bryan Gasperoni, Gianluca Gatti, Mularoni Luciano, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Marco Mazza, Riccardo Muccioli, Claudio Peverani, Valdes Pasolini, Paolo Montagna, Marco Mularoni, Andrea Ugolini.

Eliminacje ME 2000 [edytuj]

Po eliminacjach do Mistrzostw Świata, w których reprezentacja San Marino nie strzeliła żadnej bramki doszło do niewielkiego odmłodzenia kadry, szczególnie w linii ofensywnej. W 1998 roku zadebiutował Andy Selva, który długo był jedynym zawodowym piłkarzem w kadrze San Marino oraz jest liderem w klasyfikacji strzelców zdobywając ponad połowę bramek reprezentacji San Marino.

W grupie eliminacyjnej Sanmaryńczycy trafili na Hiszpanię, Izrael, Austrię i Cypr. Kalendarz rozgrywek został tak ustalony, że pierwsze trzy mecze rozgrywane w 1998 roku San Marino grało u siebie. W pierwszym meczu Sanmaryńczycy podejmowali reprezentację Izraela. W meczu tym zadebiutował Selva mimo tego bramkarz gospodarzy Frederico Gasperoni został pokonany aż 5 razy. Selva swoją pierwszą bramkę zdobył w drugim spotkaniu w 81. minucie meczu z Austrią, z którą gospodarze przegrali ostatecznie 1-4. Na uwagę zasługuje jednak fakt, że aż do 58. minuty utrzymywał się bezbramkowy remis. W trzecim meczu San Marino zmierzyło się z najsłabszym z rywali reprezentacją Cypru. Reprezentacji Cypru tylko raz udało się pokonać bramkarza San Marino i był to pierwszy od porażki z Polską mecz, w którym San Marino straciło mniej niż 2 bramki[10].

1999 roku San Marino rozpoczęło od rewanżu z Cyprem. Cypryjczycy zrewanżowali się jednak wygrywają u siebie 4-0. Drugi mecz San Marino rozgrywało w Serravalle z Hiszpanią. Hiszpanie wcześniej pokonali aż 9-0 Austrię. Można było się, więc spodziewać bardzo wysokiej wygranej Hiszpanów. W pierwszej połowie jednak Hiszpanie pokonali Gasperoniego tylko dwa razy za to w drugiej połowie goście dołożyli jeszcze 4 bramki i ostatecznie San Marino przegrało mecz 0-6. W trzecim meczu rozgrywanym wiosną 1999 San Marino uległo Austrii w Grazu 0-7. W ostatnim meczu wiosną 1999 San Marino podejmowało Hiszpanię. Hiszpania wygrała gładko 9-0 co ciekawe Luis Enrique na strzelenie dwóch bramek potrzebował jednej minuty. Przed ostatnią kolejką trzy zespoły rywalizowały o jedno miejsce w gwarantujące miejsce w barażach, Cypr miał 12 punktów, Izrael i Austria po 10. W ostatniej kolejce Austria grała z Cyprem a Izrael z San Marino. Izrael pokonał San Marino aż 8-0, co przy zwycięstwie Austrii nad Cyprem dawało miejsce w barażu Izraelowi. San Marino kończyło mecz w 10 po tym jak czerwoną kartką został ukarany Andy Selva[10].

Lp Drużyna Mecze Z R P Br+ Br− Różn. Pkt
1  Hiszpania 8 7 0 1 42 5 +37 21
2  Izrael 8 4 1 3 25 9 +16 13
3  Austria 8 4 1 3 19 20 -1 13
4  Cypr 8 4 0 4 12 21 -9 12
5  San Marino 8 0 0 8 1 44 -43 0

Skład reprezentacji San Marino na eliminacje ME 2000: Federico Gasperoni, Simone Bacciochi, Simone della Balda, Mirco Gennari, Luca Gobbi, William Guerra, Mauro Marani, Fabrizio Pelliccioni, Marco Tomassoni, Mauro Valentini, Vittorio Valentini, Bacciocchi Nicola, Pier Domenico della Valle, Fabio Francini, Bryan Gasperoni, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Riccardo Muccioli, Luciano Mularoni, Roberto Selva, Zonzini Ermano, Marco de Luigi, Gualtieri Davide, Paolo Montagna, Andy Selva, Andrea Ugolini Przed Mistrzostwami Europy San Marino rozegrało jeszcze jeden mecz towarzyski z Mołdawią w Serravalle. Mecz ten został przegrany przez San Marino 0-1[4]

Eliminacje MŚ 2002 [edytuj]

Przed mistrzostwami w Japonii i Korei Południowej. San Marino trafiło po raz drugi na Belgię i Szkocję oraz na Chorwację i Łotwę.

Eliminację reprezentacja San Marino rozpoczęła od meczu u siebie ze Szkocją, w którym aż do 71 minuty Sanmaryńczycy nie stracili bramki. Jednakże po strzałach Matta Elliotta w 71 minucie i Dona Hutchisona w 73, gospodarze przegrali to spotkanie 0-2. Drugi mecz, z Łotwą również w Serravalle miał zupełnie inny przebieg goście zdobyli bramkę już w 9 minucie jednakże nie zwiększyli prowadzenia i mecz zakończył się wynikiem 0-1 jak się później okazało jedynym zwycięstwem Łotwy w tych eliminacjach[11].

Lp Drużyna Mecze Z R P Br+ Br− Różn. Pkt
1  Chorwacja 8 5 3 0 15 2 +13 18
2  Belgia 8 5 2 1 25 6 +19 17
3  Szkocja 8 4 3 1 12 6 +6 15
4  Łotwa 8 1 1 6 5 16 -11 4
5  San Marino 8 0 1 7 3 30 -27 1

Skład San Marino na eliminacje MŚ 2002: Federico Gasperoni, Nicola Albani, Simone Bacciocchi, Simone della Balda, Gennari Mirco, Luca Gobbi, Mauro Marani, Luca Nanni, Vittorio Valentini, Damiano Vannucci, Nicola Bacciocchi, Ivan Bugli, Pier Domenico della Valle, Bryan Gasperoni, Pierangelo Manzaroli, Ivan Matteoni, Riccardo Muccioli, Luciano Mularoni, Roberto Selva, Ermanno Zonzini, Marco de Luigi, Paolo Montagana, Andy Selva, Andrea Ugolini

Eliminacje ME 2004 [edytuj]

Lp Drużyna Mecze Z R P Br+ Br− Różn. Pkt
1  Szwecja 8 5 2 1 19 3 +15 17
2  Łotwa 8 5 1 2 10 6 +4 16
3  Polska 8 4 1 3 11 7 +3 13
4  Węgry 8 3 2 3 15 9 +6 11
5  San Marino 8 0 0 8 0 30 -30 0

Eliminacje MŚ 2006 [edytuj]

Lp Drużyna Mecze Z R P Br+ Br− Różn. Pkt
1  Serbia i Czarnogóra 10 6 4 0 16 1 +15 22
2  Hiszpania 10 5 5 0 19 3 +13 20
3  Bośnia i Hercegowina 10 4 4 2 12 9 +3 16
4  Belgia 10 3 3 4 16 11 +5 12
4  Litwa 10 2 4 4 8 9 -1 10
6  San Marino 10 0 0 10 2 40 -38 0

Eliminacje Mistrzostw Europy 2008 [edytuj]

Lp Drużyna Mecze Z R P Br+ Br− Różn. Pkt
1  Niemcy 12 9 2 1 27 5 +22 29
2  Czechy 12 8 3 1 35 7 +28 27
3  Irlandia 12 4 5 3 17 14 +3 17
4  Słowacja 12 5 1 6 33 23 +10 16
5  Walia 12 4 3 5 18 19 -1 15
6  Cypr 12 4 2 6 17 24 -5 14
7  San Marino 12 0 0 12 2 57 -55 0

Eliminacje MŚ 2010 [edytuj]

Lp Drużyna Mecze Z R P Br+ Br− Różn. Pkt
1  Słowacja 10 7 1 2 22 10 +12 22
2  Słowenia 10 6 2 2 18 4 +14 20
3  Czechy 10 4 4 2 17 6 +11 16
4  Irlandia Północna 10 4 3 3 14 9 +5 15
5  Polska 10 3 2 5 19 14 +5 11
6  San Marino 10 0 0 10 1 47 -46 0

Udział w mistrzostwach świata [edytuj]

  • 19301990Nie brała udziału
  • 19942010Nie zakwalifikowała się
  • 2014 – Trwają kwalifikacje.

Udział w mistrzostwach Europy [edytuj]

  • 19601988Nie brała udziału
  • 19922012Nie zakwalifikowała się

Trenerzy reprezentacji San Marino [edytuj]

Aktualizacja: 10. maja 2013

LP Trener Narodowość Lata pracy Mecze Z R P Bramki + Bramki - Z % R % P %
1.  Giorgio Leoni San Marino 1990 - 1995 29 0 1 28 5 120 0 % 3,45 % 96,55 %
2.  Massimo Bonini San Marino 1996 - 1997 8 0 0 8 0 42 0 % 0 % 100 %
3.  Giampaolo Mazza Włochy 1998 - ....... 80 1 2 77 14 343 1,25 % 2,5 % 96,25 %

Mecze z Polską [edytuj]

Piłkarze San Marino grali z Polską siedmiokrotnie – wszystkie mecze przegrali (bramki 0:28).

  • 28.04.1993, Łódź: POLSKA-SAN MARINO 1:0 (Furtok) - el.MŚ
  • 19.05.1993, Serravalle: SAN MARINO-POLSKA 0:3 (Leśniak 2, K.Warzycha) - el.MŚ
  • 07.09.2002, Serravalle: SAN MARINO-POLSKA 0:2 (P.Kaczorowski, Kukiełka) - el.ME
  • 02.04.2003, Ostrowiec Świętokrzyski: POLSKA-SAN MARINO 5:0 (Kuźba 2, Szymkowiak, Kosowski, Karwan) - el.ME
  • 10.09.2008, Serravalle: SAN MARINO-POLSKA 0:2 (Smolarek, R.Lewandowski) - el.MŚ
  • 01.04.2009, Kielce: POLSKA-SAN MARINO 10:0 (Smolarek 4, Boguski 2, R. Lewandowski, Jeleń, M. Lewandowski, Saganowski) - el. MŚ
  • 26.03.2013, Warszawa: POLSKA-SAN MARINO 5:0 (R. Lewandowski 2 k., Piszczek, Teodorczyk, Kosecki) - el. MŚ

Eliminacje Mistrzostw Europy 2008 [edytuj]

Kadra San Marino podczas eliminacji do Mistrzostw Europy 2008

Zawodnik Liczba występów
Bramkarze
Michele Ceccoli 0
Aldo Simoncini 11
Federico Valentini 9
Obrońcy
Nicola Albani 35 i 1 gol
Matteo Andreini 17
Simone Bacciocchi 43
Giacomo Benedettini 2
Gianluca Bollini 4
Alberto Celli 0
Federico Crescentini 2
Alessandro Della Valle 26
Mirko Palazzi 1
Davide Simoncini 13
Carlo Valentini 12
Fabio Vitaioli 4
Pomocnicy
Maicol Berretti 1
Fabio Bollini 3
Luca Bonifazi 2
Giovanni Bonini 13
Matteo Bugli 13
Enrico Cibelli 2
Marco Domeniconi 5
Alex Gasperoni 3
Michele Marani 31
Paolo Mariotti 4
Mattia Masi 2
Michele Moretti 1
Riccardo Muccioli 4
Federico Nanni 5
Cristian Negri 2
Danilo Ezequiel Rinaldi 2
Davide Vagnetti 0
Damiano Vannucci 50
Napastnicy
Giacomo Bologna 0
Marco Casadei 1
Nicola Ciacci 1
Marco De Luigi 3
Manuel Marani 14 i 1 gol
Andy Selva 44 i 8 goli
Alan Toccaceli 1
Matteo Vitaioli 1

Rekordziści [edytuj]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Najwięcej występów w kadrze [edytuj]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze[12] Bramki[12]
1 Damiano Vannucci 2002- 65 0
2 Simone Bacciocchi 1996- 57 0
Andy Selva 1998- 57 8
4 Mirco Gennari 1992-2003 48 0
5 Paolo Montagna 1995- 45 0
6 Ivan Matteoni 1990-2003 44 0
7 Luca Gobbi 1990-2002 41 0
Federico Gasperoni 1996-2005 41 0
9 William Guerra 1987-1999 40 0
Nicola Albani 2001- 40 1

Aktualizacja: 29 maja 2012

Najwięcej goli w kadrze [edytuj]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Bramki[12] Mecze[12]
1 Andy Selva 1998- 8 57
2 Waldes Pasolini 1987-1996 1 18
Nicola Bacciocchi 1991-2000 1 33
Pier Domenico Della Valle 1991-2000 1 21
Mauro Valentini 1991-1999 1 24
Davide Gualtieri 1993-1999 1 9
Bryan Gasperoni 1994-2008 1 25
Nicola Albani 2001- 1 40
Nicola Ciacci 2003- 1 17
Manuel Marani 2005- 1 30

Aktualizacja: 29 maja 2012

Pozycja w rankingu FIFA (w grudniu) [edytuj]

data pozycja
2012 207[13]
2011 206
2010 203
2009 203
2008 201
2007 197
2006 194
2005 155
2004 164
2003 162
2002 160
2001 158
2000 168
1999 150
1998 179
1997 173
1996 165
1995 151
1994 131
1993 121

Zobacz też [edytuj]

Przypisy

Linki zewnętrzne [edytuj]