Liczby sfeniczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Liczby sfeniczne (gr. sphen = klin) – liczby naturalne, które są iloczynem trzech różnych liczb pierwszych.

Wszystkie liczby sfeniczne mają dokładnie 8 dzielników. Jeśli wyrazimy liczbę sfeniczną jako gdzie i są różnymi liczbami pierwszymi, wtedy zbiór dzielników będzie równy:

Wartość funkcji Möbiusa każdej liczby sfenicznej to −1.

Kolejnymi liczbami sfenicznymi są: 30, 42, 66, 70, 78, 102, 105, 110, 114, 130, 138, 154, 165, 170, 174, 182, 186, 190, 195, ... (ciąg A007304 w OEIS).

Największą znaną liczbą sfeniczną jest czyli iloczyn trzech największych znanych liczb pierwszych[1] (stan na październik 2019).

Liczb sfenicznych jest nieskończenie wiele, co wynika z nieskończoności zbioru liczb pierwszych.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]