Szmaragdolotka białodzioba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Szmaragdolotka białodzioba
Psittacara labati
(Rothschild, 1905)
Rekonstrukcja; 1907, autor: John Gerrard Keulemans
Rekonstrukcja; 1907, autor: John Gerrard Keulemans
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd papugowe
Rodzina papugowate
Podrodzina papugi neotropikalne
Plemię Arini
Rodzaj Psittacara
Gatunek szmaragdolotka białodzioba
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 EX pl.svg

Szmaragdolotka białodzioba (Psittacara labati) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny papugowatych. Występował endemicznie na Gwadelupie, ostatni raz stwierdzony w 1750. Wymarły. Nie zachowały się żadne okazy.

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek opisał jako pierwszy Jean-Baptiste Labat w 1742; papugi te żyły na Gwadelupie[2]. Naukowo opisał szmaragdolotkę białodziobą Walter Rothschild na łamach Bulletin of the British Ornithologists’ Club w 1905. Nadał jej nazwę Conurus labati[3]. Obecnie (2017) akceptowaną przez BirdLife International nazwą jest Psittacara labati[4]. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny nie uznaje tego gatunku (2017)[5]. Nie zachowały się żadne okazy muzealne[6].

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Jedyny znany opis sporządził Labat w 1742[7]:

Quote-alpha.png
[...] są rozmiarów kosa, całe zielone z wyjątkiem kilku czerwonych piór, które mają na ich głowach. Dziób jest biały. Są bardzo przyjemne, ujmujące i łatwo uczą się mówić

Do wydanego w 1907 dzieła Extinct birds Rothschilda załączona była tablica barwna autorstwa Keulemansa z rekonstrukcją wyglądu szmaragdolotki białodziobej[7].

Status[edytuj | edytuj kod]

IUCN uznaje szmaragdolotkę białodziobą za gatunek wymarły (EX, Extinct)[4]. Gatunek opisano w 1742. Du Tertre w 1654 i 1667 wspomniał o zielonych papugach żyjących na Gwadelupie; miały być rozmiarów sroki. James C. Greenway uznał, że opis mógł dotyczyć właśnie szmaragdolotki białodziobej. Hughes w 1750 również odnotował na Gwadelupie małe, zielone papugi (papugę określił Parakite)[6]. Hipoteza, jakoby szmaragdoltki białodziobe miały być w istocie zbiegłymi z niewoli szmaragdolotkami kubańskimi (P. euops), raczej nie jest prawdziwa, bowiem papugi te mają czerwień na skrzydłach, zaś szmaragdolotki białodziobe nie. Do wymarcia najprawdopodobniej przyczynił się odłów[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Psittacara labati. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  2. Jean Baptise Labat: Voyage aux isles de l’Amerique. T. 2. 1742, s. 248.
  3. Walter Rothshild. On extinct Parrots of the West Indies. „Bulletin of the British Ornithologists’ Club”. 16, s. 13, 1905. 
  4. a b c Guadeloupe Parakeet Psittacara labati. BirdLife International. [dostęp 12 czerwca 2017].
  5. Frank Gill & David Donsker: Parrots. IOC World Bird List (v7.2), 20 kwietnia 2017. [dostęp 12 czerwca 2017].
  6. a b The Historic and Prehistoric Distribution of Parrots (Psittacidae) in the West Indies. W: Biogeography of the West Indies. CRC Press, 2001. ISBN 978-0-8493-2001-9.
  7. a b Rothschild, Lionel Walter: Extinct Birds: An Attempt to Unite in One Volume a Short Account of Those Birds which Have Become Extinct in Historical Times. 1907.