Chruścielowiec reunioński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chruścielowiec reunioński
Dryolimnas augusti
Mourer-Chauviré, Bour, Ribes & Moutou, 1999
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd żurawiowe
Podrząd Ralloidea
Rodzina chruściele
Rodzaj Dryolimnas
Gatunek chruścielowiec reunioński
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 EX pl.svg

Chruścielowiec reunioński (Dryolimnas augusti) – wymarły gatunek ptaka z rodziny chruścieli. Występował endemicznie na Reunion. Nazwa naukowa upamiętnia Auguste de Villèle (1858-1943), którego zainteresowanie historią Reunion i gościnność umożliwiła licznym przyrodnikom odkrywanie i badanie jaskiń Reunion.

Subfosylne szczątki chruścielowca reuniońskiego wydobyto w 1996 z Caverne de la Tortue na Reunion, gatunek opisano naukowo w 1999. Odkryty materiał kopalny obejmuje dwa kompletne skoki, pięć kręgów, jedną kość krzyżową, jedną kość kruczą, trzy kości ramienne, jedną kość łokciową, trzy kości udowe, dziesięć paliczków z palców stopy i fragment lewej część żuchwy.

Badania kości wskazują na bliskie pokrewieństwo chruścielowca reuniońskiego z chruścielowcem białogardłym (D. cuvieri), w tym jego wymarłym podgatunekim D. c. aldabranus. Duża i mocno zbudowana kość skokowa wskazuje, że być może chruścielowiec reunioński był największym przedstawicielem rodzaju Dryolimnas.

Istnieje jeden raport z podróży, który być może odnosi się do ptaków tego gatunku. W 1674 Sieur Dubois wspomniał chruściela w swoimmLes voyages faits par le sievr D.B. aux isles Dauphine ou Madagascar, & Bourbon, ou Mascarenne, és années 1669, 70, 71, & 72: dans laquelle il est curieusement traité du cap Vert de la ville de Surate des isles de Sainte Helene, ou de l'Ascension: ensemble les moeurs, religions, forces, gouvernemens & coûtumes des habitans desdites isles, avec l'histoire naturelle du païs. Paris : Chez Claude Barbin. Nazwał tego ptaka „Râle des Bois” (co można przetłumaczyć jako „leśnego chruściela”). Należy zaznaczyć, że nie chodzi tu o modrzyka reuniońskiego (Porphyrio caerulescens), który w tym samym raporcie nazwany został „Oiseau Bleu”. Modrzyki reuniońskie opisywane były jako tak duże, jak ibisy reuniońskie (Threskiornis solitarius), zaś chruścielowce reuniońskie mogły osiągać wielkość kokoszki zwyczajnej (Gallinula chloropus). Prawdopodobnie chruścielowiec reunioński nie miał zdolności lotu, jako że proporcje jego kości skrzydeł w porównanich do kości nóg były podobne, jak u przedstawicieli wymarłego podgatunku chruścielowca białogardłego, który był nielotem.

Biorąc pod uwagę że jedynym historycznym opisem chruścielowca reuniońskiego jest ten autorstwa Duboisa, gatunek mógł wymrzeć pod koniec XVII wieku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dryolimnas augusti. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Cécile Mourer-Chauviré, Roger Bour, Sonia Ribes & François Moutou: The avifauna of Réunion Island (Mascarene Islands) at the time of the arrival of the first Europeans. W: Storrs L. Olson (red.): Avian Paleontology at the Close of the 20th Century: Proceedings of the 4th International Meeting of the Society of Avian Paleontology and Evolution. Waszyngton: 1999.
  • Anthony S. Cheke, Julian P. Hume: Lost Land of the Dodo: The Ecological History of Mauritius, Réunion and Rodrigues. T & A.D Poyser, 2008, s. 128. ISBN 978-0-7136-6544-4. (ang.)