Przejdź do zawartości

Brooke Shields

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Brooke Shields
Ilustracja
Brooke Shields (2008)
Imię i nazwisko

Brooke Christa Shields

Data i miejsce urodzenia

31 maja 1965
Nowy Jork

Zawód

aktorka, modelka

Współmałżonek

Andre Agassi
(1997–1999; rozwód)
Chris Henchy
(od 2001)

Lata aktywności

od 1966

Brooke Christa Shields (ur. 31 maja 1965 w Nowym Jorku) – amerykańska aktorka i fotomodelka.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Nowym Jorku. Pochodzi z angielskiej i francuskiej rodziny królewskiej[1]. Jej rodzice, Francis Alexander Shields (1941–2003, kierownik w przedsiębiorstwie z branży kosmetycznej Revlon) i Teri Shields (1933–2012, właśc. Maria Theresia Schmonn, fotomodelka)[2], rozwiedli się niedługo po urodzeniu Brooke. Jej dziadek ze strony ojca, Frank Shields (1910–1975), był znanym tenisistą, a w latach 30. pojawiał się również w filmach. Jego żona Donna Marina Torlonia di Civitella-Cesi (1916–1960) była włoską arystokratką i szwagierką infantki Beatrycze Hiszpańskiej (córki króla Alfonsa XIII). Natomiast babcia jej matki, Elsie Moore, była siostrą dziadka aktorki Glenn Close[3].

Kariera

[edytuj | edytuj kod]

Karierą Brooke pokierowała jej matka. Jako 11-miesięczne dziecko Brooke pojawiła się w reklamie mydła Ivory sfotografowanej przez Francesco Scavullo[1]. Występowała też w reklamach pieluch, talku kosmetycznego, mleka i – kilka lat później – lalek.

Mając 9 lat pojawiła się w dramacie telewizyjnym Po upadku (After the Fall, 1974) u boku Faye Dunaway, jako córka Quentina (Christopher Plummer). W wieku 12 lat zadebiutowała na dużym ekranie rolą młodszej siostry tytułowej bohaterki horroru Alicja, słodka Alicja (Communion, 1976).

W wieku 14 lat była najmłodszą modelką, która kiedykolwiek pracowała dla magazynu „Vogue[1]. Mając 15 lat jej twarz ukazywała się na okładce „Cosmopolitan[4], a także każdego większego magazynu, włączając „Elle”, „Mademoiselle”, „Glamour”, „Harper’s Bazaar” i „Seventeen”.

Wcielając się w rolę niepełnoletniej prostytutki Violet, uwikłanej w romans z fotografem (Keith Carradine) w kontrowersyjnym dramacie Ślicznotka (Pretty Baby, 1978) zachwyciła na festiwalu filmowym w Cannes.

W 1979, w wieku 15 lat wywołała skandal, gdy ukazała się na plakatach tylko w jednej części garderoby – dżinsach Calvina Kleina.

W szkole średniej Lenox School i college’u Dwight-Englewood School w Englewood w New Jersey była cheerleaderką. W latach 1983–1987 studiowała romanistykę na Uniwersytecie Princeton, w stanie New Jersey, gdzie poznała aktora Deana Caina.

Światową sławę zdobyła dzięki głównej roli w melodramacie przygodowym Błękitna laguna (The Blue Lagoon, 1980)[5], gdzie wraz z Christopherem Atkinsem tworzyła parę młodych rozbitków, mieszkających na bezludnej wyspie. Film ten jednak przyniósł jej nagrodę Złotej Maliny dla najgorszej aktorki roku i choć podbił serca młodych widzów, nie spodobał się krytyce.

Stała się idolką nastolatek lat 80. XX wieku. W latach 1980–1985 pojawiła się na ponad 400 okładkach magazynów. Magazyn „People” uznał ją za jedną z najbardziej intrygujących osób świata w latach 1978, 1980, 1996 oraz za jedną z 50 najpiękniejszych osób świata w roku 1996 i 2000[4].

W 1982 trafiła na nowojorską scenę Radio City Music Hall w spektaklu Night of One Hundred Stars[2]. W 1986 zadebiutowała na Broadwayu jako Suzanne w przedstawieniu The Eden Cinema[6]. W 1986 wystąpiła w roli Suzanne w produkcji off-Broadwayowskiej The Eden Cinema[7].

W 1995 odebrała nagrodę teatralną Theater World Award za rolę Rizzo w musicalu broadwayowskim Grease[8], w którym grała od 11 maja 1994 do 25 czerwca 1998[6]. Powróciła na Broadway jako Sally Bowles w musicalu Kabaret (2001)[6], Ruth Sherwood w Wonderful Town (od 28 września 2004 do 30 czerwca 2005), Roxie Hart w Chicago (2005) i w roli Morticii Addams w muzycznej wersji Rodzina Addamsów (2011)[6].

Swój talent komediowy ujawniła w sitcomie A teraz Susan (Suddenly Susan, 1996–2000) jako Susan Keane, charyzmatyczna redaktorka bulwarowego amerykańskiego pisma. Za tę rolę była dwukrotnie (1997, 1998) nominowana do nagrody Złotego Globu.

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 1982 tworzyła parę z Tedem McGinleyem[9] na balu maturalnym w jej szkole średniej.

19 kwietnia 1997 w Pebble Beach, w stanie Kalifornia, wyszła za mąż za światowej sławy tenisistę Andre Agassiego[2], a po dwóch latach ich małżeństwo zostało anulowane – 9 kwietnia 1999 w Las Vegas.

4 kwietnia 2001 wyszła powtórnie za mąż za scenarzystę i producenta Chrisa Henchy’ego, z którym ma dwie córki: Rowan Francis (ur. 15 maja 2003) i Grier Hammond (ur. 18 kwietnia 2006).

Filmografia

[edytuj | edytuj kod]
  • 1974: Po upadku (After the Fall, TV) jako córka Quentina
  • 1976: Alicjo, słodka Alicjo (Communion) jako Karen Spages
  • 1977: The Prince of Central Park (TV) jako Kristin
  • 1978: Król Cyganów (King of the Gypsies) jako Tita Stepanowicz
  • 1978: Ślicznotka (Pretty Baby) jako Violet
  • 1979: Tilt jako Tilt Davenport (Brenda Louise Davenport)
  • 1979: Romans niemal doskonały (An Almost Perfect Affair) – w roli samej siebie
  • 1979: Wanda Nevada jako Wanda Nevada
  • 1979: Just You and Me, Kid jako Kate
  • 1980: Błękitna laguna (The Blue Lagoon) jako Emmeline
  • 1981: Niekończąca się miłość (Endless Love) jako Jade
  • 1983: Sahara jako Dale Gordon
  • 1984: Muppety na Manhattanie (The Muppets Take Manhattan) jako klientka
  • 1984: Mokre złoto (Wet Gold, TV) jako Laura
  • 1984: Blondynki kontra brunetki (Blondes vs. Brunettes, TV) – w roli samej siebie
  • 1988: Brylantowa pułapka (The Diamond Trap, TV) jako Tara Holden
  • 1989: Wyścig armatniej kuli 3 (Speed Zone) jako stewardesa
  • 1989: Brenda Starr jako Brenda Starr
  • 1990: Zaułek marzeń (Backstreet Dreams) jako Stevie
  • 1993: Wszystko tylko nie buty (Freaked) jako Skye Daley
  • 1993: Osaczyć Laurę (I Can Make You Love Me, TV) jako Laura Black
  • 1994: Siódme piętro (The Seventh Floor) jako Kate Fletcher
  • 1994: Amerykański romans (Un Amore americano / An American Love) jako Greta
  • 1994: The Postgraduate (krótkometrażowy) jako żona z fantazji
  • 1995: Dzikie i swobodne (Running Wild) jako Christine Shaye
  • 1995: Nic nie trwa wiecznie (Nothing Lasts Forever, TV) jako dr Beth Taft
  • 1996: Spojrzenie mordercy (Freeway) jako Mimi Wolverton
  • 1998: Perypetie Margaret (The Misadventures of Margaret) jako Lily
  • 1999: Weekend (The Weekend) jako Nina
  • 1999: Kawaler (The Bachelor) jako Buckley
  • 1999: Czarne i białe (Black and White) jako Sam Donager
  • 1999: Napad prawie doskonały (The Almost Perfect Bank Robbery) jako Cyndee Lafrance
  • 2000: After Sex jako Kate
  • 2001: Co tworzy rodzinę (What Makes a Family, TV) jako Janine Nielssen
  • 2003: Dzieci pani Pająkowej ze Słonecznej Doliny (Miss Spider's Sunny Patch Kids, TV) jako pani Pająkowa (głos)
  • 2004: Nasz włoski mąż (Mariti in affitto) jako Charlene Taylor
  • 2005: New Car Smell (TV) jako April
  • 2005: Nie zapomnisz mnie (Gone, But Not Forgotten, TV) jako Betsy Tannenbaum
  • 2005: Bob kamerdyner (Bob the Butler) jako Anne Jamieson
  • 2005: Wyprawa po świąteczne pisanki (The Easter Egg Adventure) jako Potworna Harriet Hare (głos)
  • 2007: Bag Boy jako pani Hart
  • 2008: Nocny pociąg z mięsem (The Midnight Meat Train) jako Susan Hoff
  • 2008: Justice League: The New Frontier jako Carol Ferris (głos)
  • 2010: Zemsta futrzaków jako Tammy Sanders
  • 2010: Bestia z Wolfsberga (The Boy Who Cried Werewolf, TV) jako madame Olga Varcolac
  • 2013: Weteranki koszykówki (The Hot Flashes) jako Beth Humphrey
  • 2017: Daisy Winters jako Sandy Winters
  • 2021: Świąteczny zamek (A Castle for Christmas) jako Sophie Brown
  • 2024: Matka panny młodej (Mother of the Bride) jako Lana
  • 2024: Zwierzaki na ratunek (Gracie & Pedro: Pets to the Rescue) jako Willow, koń pełnej krwi angielskiej (głos)

Seriale

[edytuj | edytuj kod]

Nagrody

[edytuj | edytuj kod]
Rok Nagroda Kategoria Film
1981 Nagroda „Bravo Brązowa statuetka Bravo Otto dla najlepszej aktorki[10] Błękitna laguna (1980)
Złota Malina Najgorsza aktorka
People’s Choice Award Ulubiona młoda aktorka filmowa
1982
1983
1984
1985 Złota Malina Najgorsza aktorka drugoplanowa Sahara (1984)
1990 Złota Malina Najgorsza aktorka drugoplanowa Wyścig armatniej kuli 3 (1989)
1997 People’s Choice Award Ulubiona aktorka w nowym serialu telewizyjnym A teraz Susan (1996)
2002 GLAAD Media Awards Nagroda Złotej Bramy
2020 Young Artist Award Legenda

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b c Brooke Shields: Fast Facts, „TV Guide [dostęp 2025-07-27] [zarchiwizowane z adresu 2018-05-01] (ang.).
  2. a b c Brooke Shields Biography (1965-). Film Reference. [dostęp 2025-07-31]. (ang.).
  3. Brooke Shields wraca na ekrany. W jej życiu nie brakowało kontrowersji. Onet.pl, 6 kwietnia 2024. [dostęp 2025-07-31]. (ang.).
  4. a b Donovan: Brooke Shields skończyła 52 lata! Jak gwiazda "Błękitnej laguny" wygląda dzisiaj?. Onet.pl, 2018-04-04. [dostęp 2015-12-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-05-01)]. (pol.).
  5. Brooke Shields. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-07-27]. (ang.).
  6. a b c d Brooke Shields. Internet Broadway Database. [dostęp 2025-07-27]. (ang.).
  7. Brooke Shields. Internet Off-Broadway Database. [dostęp 2025-07-31]. (ang.).
  8. Brooke Shields Awards. Internet Broadway Database. [dostęp 2025-07-27]. (ang.).
  9. Brooke Shields Dating History. FamousFix.com. [dostęp 2018-05-01]. (ang.).
  10. Bravo Otto 1981. Bravo Archiv. [dostęp 2025-07-31]. (niem.).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Portret na życzenie: Brooke Shields. „Film”. nr 28 (1775/XXXVIII), s. 22, 10 lipca 1983. Warszawa: RSW „Prasa-Książka- Ruch”. ISSN 0137-463X. 

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]