Daewoo Nexia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daewoo Nexia
Ilustracja
Daewoo Nexia w wersji trzydrzwiowej
Inne nazwy Chevrolet Nexia
Daewoo Cielo
Daewoo LeMans
Daewoo Racer
Daewoo Heaven
Daewoo Pointer
Daewoo Ipanema
Chevrolet Ipanema
Pontiac LeMans
Producent Daewoo
DMP
Rodae
Uz-Daewoo
Zaprezentowany Pekin 1994
Okres produkcji 1994–1997 (Korea Płd.)
listopad 1995–kwiecień 1998 (Polska)
1996–2006 (Rumunia)
1996–2016 (Uzbekistan)
1996–2008 (Egipt)
1995–2002 (Wietnam)
Miejsce produkcji Korea Południowa Changwon
Korea Południowa Inczon
Uzbekistan Asaka
Rumunia Krajowa
Polska Lublin[1]
Egipt Kair
Wietnam Hanoi
Iran Kerman
Poprzednik Daewoo Racer
Następca Daewoo Lanos
Dane techniczne
Segment C
Typy nadwozia 3 i 5–drzwiowy hatchback
4–drzwiowy sedan
Silniki R4 SOHC 1.5 8V 75 KM
R4 DOHC 1.5 16V 90 KM
1.6 108 KM
1.8 101 KM
Skrzynia biegów 3 i 4–biegowa automatyczna
5–biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
Długość 4256 mm (hatchback)
4482 mm (sedan)
Szerokość 1662 mm
Wysokość 1393 mm
Rozstaw osi 2520 mm
Masa własna od 929 kg
Zbiornik paliwa 50 l
Liczba miejsc 5
Pojemność bagażnika 390/720 l (hatchback)
530 l (sedan)
Dane dodatkowe
Pokrewne Opel Kadett E
Konkurencja Dacia Nova
Ford Escort
FSO Polonez
Łada Samara
Renault 19
Škoda Felicia
Zastava Yugo Florida

Daewoo Nexia C samochód osobowy klasy kompaktowej produkowany przez koncern Daewoo, później GM Daewoo w latach 1994–2016[2] jako zmodyfikowana wersja Opla Kadetta E[3]. Od roku 2006 wyłącznym producentem Nexii były zakłady GM Uzbekistan, gdzie produkcję kontynuowano do sierpnia 2016 roku[2].

Tył Nexii trzydrzwiowej
Tył Nexii pięciodrzwiowej
Tył Nexii sedan

Historia i opis pojazdu[edytuj | edytuj kod]

W 1985 roku rozpoczęto produkcję w fabrykach Daewoo kilku konstrukcji Opla między innymi Daewoo Racer będącego kopią modelu Kadett E[4].

W 1994 roku konstrukcję gruntownie zmodernizowano. Zmieniono m.in. przednią i tylną część karoserii, kształt lamp, zderzaków oraz lusterek. Kolejną wersję modelu nazwano Nexia oraz Cielo. W tym samym roku pojazd został zaprezentowany podczas salonu motoryzacyjnego w Pekinie[5]. Sprzedaż w Europie Zachodniej rozpoczęto w marcu 1995 roku, a w Polsce w maju[6]. Początkowo import i sprzedaż prowadziła firma Ticar z Warszawy, działającą w ramach holdingu Polmot[6]. 23 listopada 1995 roku w fabryce Daewoo Motor Polska w Lublinie uruchomiono montaż Nexii w uproszczonym systemie SKD[7]. Zestawy montażowe przygotowywali w Słowenii oddelegowani z Polski pracownicy Daewoo, którzy demontowali sprowadzone z Korei Południowej kompletne samochody na kilka komponentów[7]. Po przetransportowaniu koleją elementów montażowych do fabryki w Lublinie, auto ponownie składano[7]. W kwietniu 1998 roku zakończono montaż Nexii w DMP, w sumie zmontowano 40 880 sztuk, natomiast do polskich klientów latach 1995–1998 trafiły 43 802 egzemplarze[7]. Od 1996 do 2006 roku samochody produkowano również w fabryce Daewoo Automobile Romania w mieście Krajowa w Rumunii.

Daewoo Nexia II[edytuj | edytuj kod]

Zmodernizowana Nexia z Uz-Daewoo

Zmodernizowana odmiana Daewoo Nexii, zwana Daewoo Nexia II lub Nexia New od lipca 2008 do sierpnia 2016 roku wytwarzana była w zakładach GM Uzbekistan w mieście Asaka w Uzbekistanie, a sprzedawana w krajach Europy Wschodniej m.in. w Rosji, Uzbekistanie oraz na Ukrainie[2]. Modernizacja polegała na zmianie wyglądu tyłu, przodu oraz wnętrza pojazdu. Auto oferowane jest z silnikami 1.5 SOHC 75 KM, 1.5 DOHC 85 KM i 1.6 108 KM wyłącznie z pięciobiegową skrzynią manualną[8]. Wyposażenie seryjne pojazdu obejmuje m.in. automatyczną klimatyzację, czujniki parkowania oraz radio CD z MP3[9][10].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

Silniki[edytuj | edytuj kod]

Wersja Silnik: Układ zasilania: Śr. × skok tłoka: St. sprężania: Moc maks: Maks. moment obrotowy 0-100 km/h: V-max:
1.5 SOHC 8V[11] R4 1,5 l (1498 cm³), SOHC wtrysk b/d 8,6:1 75 KM (55 kW) przy 5400 obr/min 123 Nm przy 3200 obr/min 12,5 s / 15,9 s (A) 163 km/h
1.5 DOHC 16V[11] R4 1,5 l (1498 cm³), DOHC wtrysk b/d 9,2:1 90 KM (66 kW) przy 4800 obr/min 137 Nm przy 3400 obr/min 12,2 s / 14,5 s (A) 170 km/h
Silnik 1,5 DOHC

Oba silniki są usytuowane poprzecznie z przodu. Są one wyposażone w wielopunktowy wtrysk paliwa sterowany elektronicznie i w elektroniczny układ zapłonowy, zaś układzie wylotowym zastosowano trójfunkcyjny reaktor katalityczny.

W samochodzie zastosowano silnik czterosuwowy, czterocylindrowy, o zapłonie iskrowym, o pojemności 1498 cm³, umieszczony poprzecznie z przodu i napędzający koła przednie. Ma on dwie odmiany. W silniku 1,5 SOHC zastosowano jeden wałek rozrządu w głowicy sterujący pracą 8 zaworów, natomiast w silniku 1,5 DOHC - dwa wały rozrządu w głowicy oraz 16 zaworów (po 8 zaworów dolotowych i wylotowych). Jednostka SOHC rozpędzała auto do 100 km/h w ciągu 12,5 sekundy, zaś katalogowa prędkość maksymalna wynosiła 163 km/h, jednakże bez problemu Nexią z tym silnikiem dało się rozpędzić do licznikowych 190-200 km/h. Jednostka DOHC nie miała dużo lepszych osiągów od SOHC. Do 100 km/h rozpędzała pojazd w 12,2 sekundy, licznikowa prędkość maksymalna oscylowała w granicach 200 km/h.

Układ przeniesienia napędu[edytuj | edytuj kod]

W układzie przeniesienia napędu samochodu Daewoo Nexia zastosowano jednotarczowe sprzęgło suche sterowane mechanicznie za pośrednictwem cięgła lub sterowane hydraulicznie. Tarcza sprzęgła z tłumikiem drgań skrętnych wraz z zespołem oprawy i łożyskiem wyciskowym mogą być wymienione bez konieczności wymontowania całej skrzynki przekładniowej. Standardowym wyposażeniem modelu Nexia jest pięciobiegowa mechaniczna skrzynka przekładniowa zamocowana z tyłu silnika poprzecznie do osi podłużnej pojazdu. Jako wyposażenie dodatkowe samochodu może być stosowana czterobiegowa automatyczna skrzynka przekładniowa (na niektórych rynkach oferuje się także odmianę wyposażoną w trzybiegową automatyczną skrzynkę przekładniową). Wersje samochodów sprzedawanych na rynku polskim dotychczas nie były wyposażone w automatyczne skrzynki przekładniowe.

Układ kierowniczy[edytuj | edytuj kod]

W układzie kierowniczym zastosowano zębatkową przekładnie kierowniczą. W odmianach wyposażenia GLE, GLX, GTX układ kierowniczy jest wyposażony we wspomaganie hydrauliczne[12].

Zawieszenie przednie[edytuj | edytuj kod]

Zawieszenie przednie jest niezależne, typu MacPherson. Zawiera poprzeczne wahacze trójkątne (dolne) zamocowane do nadwozia za pomocą elementów metalowo-gumowych oraz połączone zwrotnicami z kolumnami. Kolumny zawierają sprężyny śrubowe o zmiennej średnicy nawinięcia oraz amortyzatory teleskopowe dwustronnego działania. Kolumny są zamocowane do nadwozia w części górnej za pomocą łączników elastycznych z łożyskami oporowymi. Zawieszenie jest wyposażone w stabilizator poprzeczny prętowy.

Zawieszenie tylne[edytuj | edytuj kod]

Zawieszenie tylne jest pół niezależne. Składa się z osi (utworzonej z dwóch wahaczy wleczonych połączonych trwale z poprzeczną belką skrętną), dwóch sprężyn śrubowych oraz dwóch amortyzatorów. Oś jest przymocowana do nadwozia z przodu za pośrednictwem dwóch tulei metalowo-gumowych, umieszczonych w przedniej części każdego z wahaczy. Pomiędzy wahaczami jest umieszczony poprzeczny stabilizator prętowy.

Nadwozie[edytuj | edytuj kod]

Nadwozie jest samonośne, wykonane z blachy stalowej (częściowo ocynkowanej), zgrzewane elektrycznie, punktowo.

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

  • Hatchback:
    • GL
    • GTX
  • Sedan:
    • GL
    • GLE
    • GLX

Pojazd standardowo wyposażono w barwione szyby, tylny podłokietnik w wersji sedan, składane tylne siedzenia w wersji hatchback, zegar elektroniczny, blokadę tylnych drzwi przed dziećmi, zdalnie sterowaną klapę bagażnika i korka wlewu paliwa, zapalniczkę, trzy popielniczki, instalację radiową z czterema głośnikami. Auto wyposażyć można było dodatkowo w: przednie światła przeciwmgłowe, wspomaganie kierownicy, regulację kierownicy w obu płaszczyznach, poduszkę gazową kierowcy, ABS, klimatyzację manualną, szyberdach, elektryczne szyby, czasowy regulator wycieraczek, centralny zamek, autoalarm, elektrycznie sterowaną antenę w wersji sedan oraz skórzaną tapicerkę.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Robert Rybicki: Daewoo Nexia Tani, tańszy... Nexia!. auto-swiat.pl, 2009-02-22. [dostęp 2013-05-08].
  2. a b c Jurij Zubko: Автомобиль Daewoo Nexia ушел в историю. Rossijskaja Gazieta, 2016-12-04. [dostęp 2017-01-17].
  3. Marcin Matus: Auta za niecałe 3000 złotych: Opel Vectra, VW Golf III, Daewoo Nexia i Skoda Felicia. auto-swiat.pl, 2013-02-18. [dostęp 2013-05-08].
  4. Ryszard Strzyż: Opis techniczny Daewoo Nexia. autocentrum.pl, 2008-06-01. [dostęp 2013-05-08].
  5. Jerzy Kozierkiewicz: Daewoo Nexia (1994 - 1999). motofakty.pl, 2006-06-26. [dostęp 2013-05-08].
  6. a b Patryk Rotuski: Daewoo a sprawa polska. Część 1: egzotyczna nowość. IBRM Samar, 24 września 2019. [dostęp 24 września 2019].
  7. a b c d Patryk Rotuski: Daewoo a sprawa polska. Część 3: czas nagłego wzrostu. IBRM Samar, 26 września 2019. [dostęp 27 września 2019].
  8. Daewoo Nexia - ''nowy'' samochód | samochody-seryjne, www.darewnoo.pl [dostęp 2017-11-22] (pol.).
  9. Bogdan Dobosz: ODMŁODZONE DAEWOO NEXIA. autokrata.pl, 2009-09-02. [dostęp 2013-05-08].
  10. Nexia znowu w Polsce?. motoryzacyjna.interia.pl, 2008-09-01. [dostęp 2013-05-08].
  11. a b Adam Jamiołkowski. Daewoo Nexia - Trudna do przepłacenia. „Auto Świat”, s. 56-59, 24-04-2006. 
  12. Jacek Balkan: Daewoo Nexia (1995-98) - opinie Moto.pl. moto.pl, 2005-05-04. [dostęp 2013-05-08].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]