Daewoo Tico

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Daewoo Tico
Ilustracja
Daewoo Tico SX
Inne nazwy

Daewoo Fino

Producent

Daewoo
Daewoo-FSO
DAR
Uz-Daewoo

Okres produkcji

1991–2001 (Korea)
1996–2001 (Polska)
1998–2001 (Rumunia)
1996–2001 (Uzbekistan)

Miejsce produkcji

Korea Południowa Changwon
Polska Warszawa
Rumunia Krajowa
Uzbekistan Asaka

Następca

Daewoo Matiz

Dane techniczne
Segment

A

Typy nadwozia

5–drzwiowy hatchback

Skrzynia biegów

5–biegowa manualna
3–biegowa automatyczna

Napęd

przedni

Długość

3340 mm[1]

Szerokość

1400 mm[1]

Wysokość

1395 mm[1]

Rozstaw osi

2335 mm[1]

Masa własna

640–690 kg[1]

Zbiornik paliwa

30 l

Liczba miejsc

5

Bagażnik

120/450 l

Ładowność

375 kg

Dane dodatkowe
Modele
bliźniacze

Suzuki Alto

Pokrewne

Maruti 800

Konkurencja

Fiat Cinquecento
Ford Ka
Peugeot 106

Daewoo Ticosamochód osobowy klasy najmniejszej produkowany pod południowokoreańską marką Daewoo w latach 1991–2001.

Historia i opis modelu[edytuj | edytuj kod]

Daewoo Tico SX – tył
Daewoo Tico SX z nielakierowanymi zderzakami
Daewoo Tico jako taksówka w Syrii

Produkcję Daewoo Tico w Korei Południowej rozpoczęto w 1991 jako licencyjna wersja japońskiego Suzuki Alto, oferowanego równolegle od 1988. Pojazd charakteryzował się 5-drzwiowym nadwoziem, wyróżniając się na tle trzydrzwiowych samochodów konkurencyjnych, takich jak np. Fiat Cinquecento. Tico charakteryzowało się również stosunkowo bogatym wyposażeniem standardowym – topowe wersje posiadały centralny zamek, elektrycznie sterowane szyby przednie i radioodtwarzacz. Do wad Tico zaliczano niski poziom bezpieczeństwa[2].

Nadwozie charakteryzowało się znaczną sztywnością. W celu podniesienia bezpieczeństwa w drzwiach przednich zastosowano wzmocnienia. Podczas przeprowadzanych testów wysoko oceniono niezawodność układu hamulcowego. Przednie koła wyposażono w hamulce tarczowe, a tylne w bębnowe. Promień zawracania wynosił 4,4 m[1].

Pojemność bagażnika wynosiła 120 l[3], lecz po złożeniu tylnego siedzenia można ją było zwiększyć do 450 l. Zaletą był szeroki tylny otwór, który ułatwiał załadunek. Ładowność Tico wynosiła 375 kg, masa całkowita 1015 kg[4].

Tico było sprzedawane w wielu państwach świata, w tym także w krajach Ameryki Łacińskiej, gdzie występowało pod nazwą Daewoo Fino.

Polska[edytuj | edytuj kod]

Rynkowy debiut Tico w Polsce miał miejsce w czerwcu 1993[5]. Do 1995 import i sprzedaż prowadziła firma Ticar z Warszawy, działającą w ramach holdingu Polmot[5]. Do Polski sprowadzano samochody w wersjach wyposażenia: PM, SR, SX, DX oraz DX Automatic[5]. W pierwszym roku sprzedaży klientów znalazło 1471 egzemplarzy, co zapewniło mu 0,6% udziału w rynku[5].

Prawdziwy „boom” na ten niewielki i dynamiczny samochód rozpoczął się jednak w 1996, kiedy to Daewoo-FSO zajęło się jego dystrybucją, a w późniejszym czasie montażem w systemie SKD po przejęciu fabryki FSO na warszawskim Żeraniu.

Wiosną 2001 oficjalnie zakończył się montaż Tico w Daewoo-FSO, gdzie powstało 126 369 egzemplarzy[6]. W latach 1993–2001 do klientów trafiły 151 303 Tico, dzięki czemu model ten był najlepiej sprzedającym się samochodem marki Daewoo w Polsce[7].

Lifting[edytuj | edytuj kod]

W 1998 wprowadzono na rynek model po liftingu (SX-DLX), który w wersji podstawowej posiadał lakierowane zderzaki oraz wlot powietrza, przyciemniane szyby, zegarek elektroniczny, tylny spojler, elektrycznie opuszczane szyby przednie, centralny zamek, dodatkową instalację car audio z dwoma głośnikami umieszczonymi w tylnej półce oraz szersze opony (155/70 R12).

Koniec produkcji i następca[edytuj | edytuj kod]

Produkcję Tico w Korei Południowej zakończono w marcu 2001[8]. W latach 1998–2001 samochód produkowano w Krajowej w Rumunii, a w latach 1996–2001 w Asace w Uzbekistanie. Jego następcą rynkowym został Daewoo Matiz, który odziedziczył po Tico silnik i wiele innych elementów konstrukcji[1].

Dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • Podwozie[1]
    • Hamulce przód/tył: tarczowe/bębnowe
    • Ogumienie: 135/80 R12, 155/70 R12
  • Wymiary[1]
    • Rozstaw kół przód: 1220 mm
    • Rozstaw kół tył: 1200 mm
  • Dane użytkowe[1]
    • Minimalny promień zawracania: 4,4 m
    • Spalanie cykl mieszany – 6,2 l

Silniki[edytuj | edytuj kod]

Wersja Silnik: Układ zasilania: Średnica × skok tłoka: St. sprężania: Moc maksymalna: Maks. moment obrotowy 0–100 km/h:(z Aut.) V-max: (z Aut.)
0.8 SOHC[1] R3 0,8 l (796 cm³), SOHC, F8C gaźnik 68,5 × 72,0 mm 9,3 41 KM (30 kW) przy 5500 obr./min 60 N·m przy 2500 obr./min 17 (25[9]) s 143 (135[9]) km/h

Sprzedaż w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Rok Pozycja Sprzedaż Udział w rynku
1997[10] 4 42 236 8,8%
1998[10] 1 48 566 9,4%
1999[10] 7 27 027 4,2%

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k FSO S.A: Daewoo Tico (kopia w serwisie archive.org). [dostęp 2013-06-29]. (pol.).
  2. Auto Świat 23/03: Maluch z piątką. [dostęp 2010-02-19]. (pol.).
  3. Lub 180 litrów.
  4. daewoo.resmoto.com: Daewoo Tico nie aż taki mały.. [dostęp 2010-02-19]. [zarchiwizowane z tego adresu (29 stycznia 2010)]. (pol.).
  5. a b c d Patryk Rotuski: Daewoo a sprawa polska. Część 1: egzotyczna nowość. IBRM Samar, 24 września 2019. [dostęp 2019-09-24].
  6. Patryk Rotuski: Daewoo a sprawa polska. Część 4: wszystko się wali. IBRM Samar, 27 września 2019. [dostęp 2019-09-27].
  7. Patryk Rotuski: Daewoo a sprawa polska. Część 3: czas nagłego wzrostu. IBRM Samar, 26 września 2019. [dostęp 2019-09-26].
  8. Zbigniew Majerowki: Nie będzie Tico z Korei. Admoto, 20 marca 2001. [dostęp 2019-09-24].
  9. a b Z automatyczną skrzynią biegów.
  10. a b c Polskie bestsellery od 1997 roku do dziś, Moto.pl [dostęp 2022-06-20] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]