Góra Dobrzeszowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Góra Dobrzeszowska
Państwo

 Polska

Pasmo

Pasmo Dobrzeszowskie, Góry Świętokrzyskie

Wysokość

367 m n.p.m.

Położenie na mapie gminy Łopuszno
Mapa konturowa gminy Łopuszno, u góry po prawej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Góra Dobrzeszowska”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum po prawej na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Góra Dobrzeszowska”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po lewej nieco u góry znajduje się czarny trójkącik z opisem „Góra Dobrzeszowska”
Położenie na mapie powiatu kieleckiego
Mapa konturowa powiatu kieleckiego, u góry po lewej znajduje się czarny trójkącik z opisem „Góra Dobrzeszowska”
Ziemia50°59′04″N 20°18′17″E/50,984444 20,304722

Góra Dobrzeszowska – wzniesienie o wysokości 367 m n.p.m., w Górach Świętokrzyskich, należące do Pasma Dobrzeszowskiego, wchodzące w skład rezerwatu przyrody o tej samej nazwie. Na starszych mapach zwane też Górą Langiewicza.

Na szczycie wzniesienia prehistoryczny obiekt kultury materialnej i duchowej (sanktuarium z czasów przedchrześcijańskich, pozostałości obserwatorium astronomicznego[1]) oraz zespół naturalnych elementów przyrodniczych (ukształtowanie terenu, wychodnie piaskowców dolnotriasowych) i krajobrazowych, nierozerwalnie związanych z obiektem archeologicznym. Zdaniem niektórych archeologów obiekt mogli zbudować Wiślanie na około 200 lat przed podbojem tych terenów przez Polan (znalezione fragmenty ceramiki określa się na wczesne średniowiecze – lata 750–950). Po zachodniej stronie góry – 30-metrowy maszt, służący do wypatrywania pożarów (doskonałe miejsce widokowe).

Dostrzegalnia przeciwpożarowa na Górze Dobrzeszowskiej

Przez szczyt przechodzi niebieski szlak turystyczny z miejscowości Pogorzałe do Kuźniaków.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa: Oxford – Wielka Historia Świata. Cywilizacje Europy. Anglia – Słowianie. Cywilizacje Australii i Oceanii. Papuasi. T. 13. Poznań: Polskie Media Amer.Com, 2006, s. 165. ISBN 83-7425-368-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]