Batorz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artykuł 50°50′58″N 22°29′34″E
- błąd 39 m
WD 50°51'0.0"N, 22°28'59.9"E, 50°51'1.80"N, 22°29'35.27"E
- błąd 14 m
Odległość 704 m
Batorz
wieś
Ilustracja
Mogiła powstańców w Batorzu
Państwo  Polska
Województwo  lubelskie
Powiat janowski
Gmina Batorz
Liczba ludności (2011) 918[1]
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 23-320
Tablice rejestracyjne LJA
SIMC 0787922
Położenie na mapie gminy Batorz
Mapa konturowa gminy Batorz, blisko centrum po prawej na dole znajduje się punkt z opisem „Batorz”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po prawej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Batorz”
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa konturowa województwa lubelskiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Batorz”
Położenie na mapie powiatu janowskiego
Mapa konturowa powiatu janowskiego, u góry nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Batorz”
Ziemia50°50′58″N 22°29′34″E/50,849444 22,492778

Batorzwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Batorz, nad Porem.

Wieś szlachecka położona była w drugiej połowie XVI wieku w powiecie urzędowskim województwa lubelskiego[2]. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Batorz i składa się z trzech części: Batorz Pierwszy (468 mieszk.), Batorz Drugi (387 mieszk.) i Batorz-Kolonia (127 mieszk.).

Miejscowa ludność wyznania katolickiego przynależy do Parafii św. Stanisława w Batorzu Pierwszym[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa miejscowości pochodzi prawdopodobnie od mongolskiego słowa bator oznaczającego "bohatera".

Na przełomie VIII i IX wieku w Batorzu, na miejscu dzisiejszego cmentarza, istniał gród otoczony fosą i drewnianą palisadą. U jego podnóża skupione były zabudowania zamieszkane przez ludność, prawdopodobnie Lędzian. Archeolog Zbigniew Wichrowski, szef Muzeum Regionalnego w Kraśniku, kierujący pracami badawczymi uważa, że gród w Batorzu był również miejscem związanym z religią Słowian. Religijne obrzędy koncentrowały się prawdopodobnie wokół jeziora o obwodzie 30 metrów, zasilanego przez naturalne źródła bijące spod wzgórza (stąd przypuszczalnie cześć oddawano tam bogom słowiańskim związanym z żywiołem wody). Podobną funkcję mogły pełnić grody zlokalizowane w pobliskim Guciowie i Chodliku. Archeolodzy zlokalizowali w Batorzu także pozostałości trzech kurhanów z grobami całopalnymi. W sumie archeolodzy odsłonili w Batorzu 23 obiekty, choć prace (związane z planowaną rozbudową wyciągu narciarskiego) objęły tylko fragment dawnego grodziska, ponieważ na dalszej części jego obszaru usytuowany został cmentarz.

6 września 1863 w okolicach wsi, na Sowiej Górze, rozegrała się bitwa między oddziałem powstańców styczniowych dowodzonych przez Marcina Lelewela Borelowskiego a wojskami rosyjskimi. Na miejscowym cmentarzu zostali pochowani polegli powstańcy wraz ze swoim dowódcą.

Obiekty użyteczności publicznej[edytuj | edytuj kod]

Ważniejsze obiekty w miejscowości[4]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Corona Regni Poloniae. Mapa w skali 1:250 000, Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk i Pracownia Geoinformacji Historycznej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego
  3. Strona internetowa Diecezji Sandomierskiej.
  4. Strona internetowa Gminy Batorz.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]