Batorz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Batorz
Państwo  Polska
Województwo lubelskie
Powiat janowski
Gmina Batorz
Liczba ludności (2006) 982
Strefa numeracyjna (+48) 15
Kod pocztowy 23-320
Tablice rejestracyjne LJA
SIMC 0787922
Położenie na mapie województwa lubelskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubelskiego
Batorz
Batorz
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Batorz
Batorz
Ziemia50°50′58″N 22°29′34″E/50,849444 22,492778

Batorzwieś w Polsce położona w województwie lubelskim, w powiecie janowskim, w gminie Batorz, nad Porem. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego. Miejscowość jest siedzibą gminy Batorz i składa się z trzech części: Batorz Pierwszy (468 mieszk.), Batorz Drugi (387 mieszk.) i Batorz-Kolonia (127 mieszk.).

Miejscowa ludność wyznania katolickiego przynależy do Parafii św. Stanisława w Batorzu Pierwszym[1].

Historia[edytuj]

Na przełomie VIII i IX wieku w Batorzu, na miejscu dzisiejszego cmentarza, istniał gród otoczony fosą i drewnianą palisadą. U jego podnóża skupione były zabudowania zamieszkane przez ludność, prawdopodobnie Lędzian. Archeolog Zbigniew Wichrowski, szef Muzeum Regionalnego w Kraśniku, kierujący pracami badawczymi uważa, że gród w Batorzu był również miejscem pogańskiego kultu. Religijne obrzędy koncentrowały się prawdopodobnie wokół jeziora o obwodzie 30 metrów, zasilanego przez naturalne źródła bijące spod wzgórza (stąd przypuszczalnie cześć oddawano tu bóstwom związanym z żywiołem wody). Podobną rolę pełnić mogły grody zlokalizowane w pobliskim Guciowie i Chodliku. Archeolodzy zlokalizowali w Batorzu także pozostałości trzech kurhanów z grobami całopalnymi. W sumie archeolodzy odsłonili w Batorzu 23 obiekty, choć prace (związane z planowaną rozbudową wyciągu narciarskiego) objęły tylko fragment dawnego grodziska, bo na dalszej części jego obszaru usytuowany został cmentarz.

Sama nazwa miejscowości pochodzi najprawdopodobniej od mongolskiego słowa "bator" oznaczającego "bohatera".

6 września 1863 roku w okolicach wsi, na Sowiej Górze, rozegrała się bitwa między oddziałem powstańców styczniowych dowodzonych przez Marcina Lelewela Borelowskiego a wojskami rosyjskimi. Na miejscowym cmentarzu zostali pochowani polegli powstańcy wraz ze swoim dowódcą.

Obiekty użyteczności publicznej[edytuj]

Ważniejsze obiekty w miejscowości[2]:

Przypisy