Swaróg

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Swaróg
bóg nieba, ognia, kowalstwa
Ilustracja
Swaróg, Marek Hapon, 2013.
Występowanie religia Słowian
Teren kultu Słowiańszczyzna
Nazwa święta Święto Godowe
Odpowiednik Hefajstos (grecki)
Wulkan (rzymski)
Rodzina
Dzieci Swarożyc lub Dażbóg
Współczesne, artystyczne wyobrażenie Swaroga

Swaróg (scs.: Сваро́гъ; ros.: Сварог; serb.: Сварог, Svarog; chorw.: Svarog, ukr.: Сварог) – słowiański bóg nieba, ognia (według Gieysztora ognia niebiańskiego) i kowalstwa.

Aleksander Brückner wywodził imię bóstwa od słowa swar. Wskazuje się także na liczne indoeuropejskie podobieństwa językowe (sanskryckie svár - niebo/raj, perskie χvar - słońce) oraz rekonstruowane prasłowiańskie *sъvariti – kuć, wykuwać, skuwać coś na gorąco.

Śladem przedchrześcijańskiego kultu Swaroga są także liczne nazwy miejscowe, jak wielkopolski Swarzędz, pomorski Swarożyn, ruski Swaryż, czy połabski Swarzyn (obecnie Schwerin), a także tabuizowane formy imienia bóstwa obecne w takich nazwach miejscowych jak Twarożna Góra w Polsce czy Tvarog - ruiny zamku w Dobrovej w Styrii.

Synami Swaroga są Swarożyc, Dażbóg, Perun i Weles. Istnieją także hipotezy uznające Swarożyca i Dażboga za jego personifikacje.

Swaróg był przez R. Jakobsona porównywany z ptakiem rarogiem, płomiennookim sokołem, co miałoby być jednym z jego imion tabuizowanych. Według innych hipotez, był boskim kowalem, ojcem pozostałych bogów i stwórcą słońca, który przebywa w niebie i jest bezczynnym bogiem (deus otiosus).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]