Rod (bóg)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Rod – bóstwo wschodniosłowiańskie o nie do końca jasnej funkcji, pomimo to dosyć często wzmiankowane w źródłach staroruskich.

Etymologia imienia Roda wyprowadzana jest od czasownika rodzić, co wiązałoby go ze sferą płodności, a także od słowa ród – byłby wówczas opiekunem, hipostazą społeczności rodowo-plemiennej[1]. Źródła wzmiankują go łącznie z rodzanicami, wraz z którymi odbierał wspólnie cześć[1][2].

Według koncepcji przedstawionej przez Borisa Rybakowa Rod był pierwotnie naczelnym bóstwem słowiańskim, później zepchniętym na niższą pozycję, co tłumaczyłoby jego nieobecność w panteonie bóstw czczonych przez Włodzimierza Wielkiego. Rybakow opierał się na Słowie św. Grzegorza Teologa, gdzie mowa o tym, iż Słowianie najpierw składali ofiary upiorom, potem Rodowi i rodzanicom, a na końcu Perunowi, co miałoby stanowić odzwierciedlenie rzekomej ewolucji wierzeń słowiańskich od animizmu przez kult sił natury do henoteizmu[1][2]. Rzeźba znana jako Światowid ze Zbrucza miała według koncepcji Rybakowa przedstawiać właśnie Roda jako naczelne bóstwo słowiańskie[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b c d e Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007, s. 173. ISBN 978-83-7301-973-7.
  2. a b c Aleksander Gieysztor: Mitologia Słowian. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2006, s. 203. ISBN 83-235-0234-X.