Rodzicielstwo LGBT

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Stephaniehaynes family.jpg

Rodzicielstwo LGBT – wychowywanie dzieci przez lesbijki, gejów, osoby biseksualne lub transgenderyczne.

Spis treści

[edytuj] Demografia

Lesbian family.jpg

[edytuj] Ogólne dane

Jak podaje Przemysław Tomalski w polskojęzycznej naukowej publikacji na temat rodzin homoseksualnych, decyzja o posiadaniu dziecka wśród par lesbijek następuje średnio po 5 latach związku i po 7 latach w przypadku par gejów[1].

[edytuj] Polska

Z raportu za lata 2005–2006 przygotowanego przez Stowarzyszenie Lambda Warszawa i Kampanię Przeciw Homofobii wynika, że 5,4% osób bi- i homoseksualnych miało lub wychowywało dzieci, z czego 2,9% było w momencie badania w związkach homoseksualnych[1]. W raporcie Kampanii Przeciw Homofobii z 2010 roku można przeczytać: "Bardzo trudno jest oszacować, ile jest takich rodzin. Szacunkowe dane podawane przez media mówią o ponad 50 tysiącach dzieci, które są w Polsce wychowywane przez rodziców tej samej płci."[2]

[edytuj] Holandia

W 2005 roku, według danych z Centralnego Biura Statystycznego, w Holandii mieszkało blisko 53 tysiące par jednopłciowych (nieznacznie więcej niż 1% wszystkich związków), z czego około 9% (1% gejowskich i 18% lesbijskich) miało dzieci, które mieszkały razem z nimi[3].

[edytuj] USA

Black i współpracownicy wykorzystując dane ze spisu powszechnego z roku 1990 wyliczyli, że w Stanach Zjednoczonych 5,2% par gejowskich i 21,7% par lesbijskich miało dzieci w swoich gospodarstwach domowych[4]. Według spisu ludności z 2000 roku, 33% par kobiet oraz 22% par mężczyzn mieszka z przynajmniej jednym dzieckiem poniżej 18 roku życia[5]. Z danych Williams Institute wynika, że w 2005 roku 270 313 dzieci żyło w gospodarstwach domowych prowadzonych przez pary jednopłciowe[6].

[edytuj] Australia

Spis powszechny z 2001 roku wykazał, że w Australię zamieszkiwało 20 000 związków jednopłciowych (0,5% ogółu par), z czego 19% lesbijskich i 5% gejowskich mieszkało łącznie z 3 444 dziećmi. Takie rodziny stanowiły 0,1% wszystkich par z dziećmi[7].

[edytuj] Kanada

Ze spisu powszechnego z 2001 roku wynika, że w Kanadzie mieszkało 34 000 par jednopłciowych (0,5% ogółu par), z czego około 15% związków lesbijskich i 3% gejowskich miało dzieci, które mieszkały razem z nimi[8]. Spis powszechny z 2006 roku pokazał, że całkowita liczba par homoseksualnych wynosi 45 300 (0,6% wszystkich par), z czego około 9% (16,3% lesbijskich i 2,9% gejowskich) mieszka z dziećmi[9].

[edytuj] Naukowe analizy

Środowiska psychologiczne i pediatryczne dementują obiegowe negatywne opinie, stojąc na stanowisku, że wychowywanie dzieci przez pary homoseksualne nie powoduje u nich żadnych dysfunkcji rozwojowych[10][11]. M.in. następujące organizacje naukowe popierają lub zauważają brak przesłanek do niepopierania rodzicielstwa LGBT:

Warunki rozwoju psychofizycznego dzieci wychowywanych przez pary tej samej płci są takie same jak te tworzone przez pary osób płci przeciwnej pod warunkiem zapewnienia podobnych warunków socjalno-ekonomicznych. Jednocześnie orientacja seksualna rodziców nie determinuje orientacji seksualnej wychowywanych przez nich dzieci:

„

Badania porównujące grupy dzieci wychowywanych przez rodziców homo- i heteroseksualnych dowiodły, że nie ma żadnych różnic w rozwoju dzieci z obu grup w istotnych kwestiach: inteligencji, dostosowaniu psychologicznym i społecznym czy relacjach z przyjaciółmi. Należy z całą mocą podkreślić, że orientacja seksualna rodziców nie wyznacza orientacji seksualnej wychowywanych przez nich dzieci.

Innym mitem dotyczącym homoseksualizmu jest przekonanie, że mężczyźni homoseksualni mają większe tendencje do seksualnego wykorzystywania dzieci niż mężczyźni heteroseksualni. Nie ma żadnych podstaw do takiego twierdzenia.

 ”
— Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne, 2002[19]
„

Amerykańskie Towarzystwo Psychoanalityczne stoi na stanowisku, że podstawą rozważań o szeroko rozumianym wychowywaniu dzieci powinno być dobro dziecka. Zgromadzone dowody potwierdzają tezę, że w interesie dziecka leży przede wszystkim zapewnienie mu odpowiedniej opieki ze strony zaangażowanych i kompetentnie wypełniających swą rolę rodziców. Jednocześnie ocena zdolności do bycia rodzicem nie powinna być zakłócana przez żadne uprzedzenia związane z orientacją seksualną. Zarówno osoby jak i pary homoseksualne mogą wypełniać swe zadania rodzicielskie tak samo dobrze jak heteroseksualiści.

 ”
— Amerykańskie Towarzystwo Psychoanalityczne, 2002[20]
„

Nie ma naukowych podstaw do wnioskowania, że lesbijki i geje są niezdolni do pełnienia obowiązków rodzicielskich. Przeciwnie, wyniki badań wskazują, że rodzice homoseksualni tak samo jak heteroseksualni dążą do zapewnienia swoim dzieciom przyjaznej i zdrowej atmosfery. (...)

Zgodnie z raportami APA nie zyskały naukowego potwierdzenia obawy, że dzieci wychowywane przez lesbijki lub gejów będą wykorzystywane seksualnie przez dorosłych, będą doświadczały ostracyzmu ze strony rówieśników lub będą izolowane w jednopłciowych społecznościach lesbijek lub gejów. W sumie wyniki badań wskazują, że pod względem rozwoju, przystosowania i dobrego samopoczucia dzieci wychowywane przez lesbijki lub gejów nie różnią się w sposób znaczący od dzieci heteroseksualnych rodziców.

 ”
— Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne, 2004[21]

.

Male Couple With Child-02.jpg
Were a gay and happy family wagon.jpg

Równocześnie Amerykańskie Towarzystwo Psychologiczne przyznaje, iż badania nad rodzicielstwem gejów i lesbijek, choć nie są czymś nowym, są wciąż ograniczone ilościowo. Dotychczas przeprowadzono więcej badań dotyczących wychowywania dzieci przez pary lesbijek, niż przez pary gejów. Pomimo iż badania dotyczące wychowywania dzieci w okresie dojrzewania i dorosłości zostały przeprowadzone, jest ich wciąż niewiele[22].

W 2001 roku amerykańscy socjologowie prof. Judith Stacey i prof. Timothy J. Biblarz dokonali porównania 21 wcześniej przeprowadzonych badań dotyczących wychowywania dzieci przez pary homoseksualne. Według nich, badania wykazały, że homoseksualiści są tak samo dobrymi rodzicami jak heteroseksualiści. W odpowiedzi prof. Steven Nock zarzucił autorom brak naukowej rzetelności, która, według niego, przejawiała się m.in. wyciąganiem wniosków z badania nad bardzo małą i niereprezentatywną grupą badawczą. Autorzy odnieśli się do zarzutów, publikując oświadczenie[23].

Dr Stephen C. Riggs w swoich uwagach z 2001 roku do American Academy of Pediatrics napisał, że z analizy 21 badań dokonanej przez Judith Stacey i Timothy J. Biblarza[24] wynika, że badania nie mogą potwierdzać hipotezy, że nie ma żadnych różnic między heteroseksualnym a homoseksualnym rodzicielstwem z dwóch powodów. Po pierwsze, przebadano, według niego, zbyt mało rodzin homoseksualnych, więc moc testu jest bardzo słaba i wiele bardzo ważnych wyników mogło zostać pominiętych. Po drugie, mimo że przeprowadzono mało badań, w których uczestniczyła niewielka liczba dzieci, to znaleziono statystycznie istotne różnice – dzieci wychowywane przez pary gejowskie i lesbijskie były bardziej skłonne do promiskuityzmu i do wyrastania na osoby homoseksualne. Zdaniem Riggsa, należy rozważyć, czy American Academy of Pediatrics powinna przeprowadzać radykalny eksperyment społeczny, z uwagi na te różnice i ogromne konsekwencje społeczne[25].

Ponadto, Judith Stacey i Timothy J. Biblarz w 2001 roku napisali, że badacze często ignorowali wyniki, które wskazywały na różnice dotyczące tożsamości płciowej dzieci, ich seksualnych preferencji i zachowań[24].

Z badania Angeli M. Pattatucci i Deana Hamera z 1995 roku wynika, że siostra lesbijki ma 6%, natomiast córka lesbijki ma aż 33% szansy na to, że będzie lesbijką[26]. Hamer skomentował to badanie w swojej książce następująco: "Z genetycznego punktu widzenia taki rezultat jest niemożliwy. Był to jedyny wzorzec rodzinnych wyników, którego źródłem nie mogły być geny. Nie istnieje model genetyczny, który mógłby wytłumaczyć, w jaki sposób rodzic i dziecko mogą być do siebie bardziej podobni niż dwie siostry. Układ przeciwny – większe podobieństwo sióstr niż matek i córek – można było łatwo wytłumaczyć działaniem genów recesywnych. Ale układ przez nas zaobserwowany może oznaczać tylko jedno: bycie lesbijką czy kobietą nie-heteroseksualną nie jest dziedziczne, lecz przekazywane kulturowo."[27]

Z długookresowego badania rodzin lesbijskich wynika, że dzieci wychowywane przez lesbijki były bardziej skłonne do angażowania się w związki homoseksualne. W związku jednopłciowym było 29% córek i 13% synów homoseksualnych matek, a w przypadku dzieci samotnych heteroseksualistek żadne z nich. Możliwość wejścia w związek homoseksualny rozważało czy rozważa w przyszłości 59% córek i 50% synów lesbijek w porównaniu do 11% córek i 18% synów samotnych heteroseksualnych matek[28].

Według badaczy z The Williams Institute, w 2005 roku dzieci wychowywane w USA przez pary gejowskie i lesbijskie miały zapewnione gorsze warunki materialne i mieszkaniowe niż dzieci wychowywane przez heteroseksualne pary małżeńskie[6].

W maju 2007 roku Departament Sprawiedliwości Kanady opublikował zbiorczy raport zespołu ekspertów, zawierający porównanie 233 publikacji naukowych dotyczących rodzicielstwa, z czego 46 jednopłciowego (w większości lesbijskiego). W podsumowaniu raportu stwierdzono, że Kilka badań sugeruje, iż dzieci wychowywane przez pary lesbijek mają nieznacznie lepsze warunki społeczne niż dzieci wychowywane w tradycyjnych rodzinach nuklearnych. Kilka badań stwierdziło, iż jest na odwrót, zaś w większości badań nie odnaleziono żadnych różnic. Bardzo ograniczona ilość badań dotyczących wychowywania dzieci przez pary gejów potwierdza tę samą konkluzję.[29]

Psychologowie (m.in. APA, ACLU) przyznają, iż czynnikiem negatywnie wpływającym na rozwój dzieci wychowywanych przez pary homoseksualne są przejawiane przez otoczenie uprzedzenia[30][31].

Raport American Academy of Pediatrics wskazuje, że nie ma obecnie żadnych wiarygodnych danych naukowych ukazujących przewagę dorastania w związkach heteroseksualnych; według aktualnego stanu wiedzy nie ma to dla dzieci żadnej różnicy[32]. Przytoczono również pracę naukową[33] wykazującą przewagę dorastania dzieci w związkach partnerskich nad dorastaniem u samotnych lub rozwiedzionych rodzicach lub u osób żyjących w nieformalnych związkach[34]. W odpowiedzi w 2006 roku, grupa badaczy skupiona w American College of Pediatricians wydała oświadczenie, z którego wynika że „nie ma dowodów świadczących o korzyściach dla dzieci, natomiast potencjalne ryzyko, mimo że jeszcze nie dowiedzione, jest ogromne”[34].

W 2007 roku dr Sharon Quick, zeznając przed sądem w stanie Iowa, zakwestionowała raport opublikowany przez AAP z 2002 roku[35] (nie cytowany w tym artykule), któremu zarzuciła brak naukowej rzetelności, przejawiający się m.in. stronniczym doborem wyników ankiet oraz pomijaniem tych badań, które, według niej, nie pasowały do tezy raportów. Według Quick w 57% przypadków cytowań różnych badań w raporcie zawierało mniejsze lub większe błędy[36][37].

Według dwóch artykułów z 2005 roku i jednego z 1994 roku prace przeglądowe i metaanalizy pojedynczych badań nie wykazały różnic pomiędzy rodzicielstwem homo- a heteroseksualnym[38][39][40][41].

Opublikowana w 1993 roku przeglądówka 14 badań wykazała, że żadne z ówczesnych badań nie spełniało kryterium trafności zewnętrznej, a kryterium trafności wewnętrznej spełniało w minimalnym lub wyższym stopniu tylko 3. W związku z tym, nie można na ich podstawie generalizować i wysuwać wniosku o „żadnych różnicach”[42].

W przeglądówce z 1999 roku opublikowanej w czasopiśmie naukowym „Marriage and Family Review”, Bridget Fitzgerald wymienia ograniczenia i słabości badań: "Wiele z tych badań ma podobne ograniczenia i słabości, a główną przeszkodą są trudności w pozyskiwaniu reprezentatywnych, losowych prób na populacji praktycznie niewidocznej. Wiele gejów i lesbijek nie mówi otwarcie o swojej orientacji seksualnej ze względu na realny strach przed dyskryminacją, homofobią i zagrożeniami utraty opieki nad dziećmi. Ci, którzy uczestniczą w tego typu badaniach są zwykle stosunkowo otwarci na temat swojego homoseksualizmu i tym samym mogą nastawiać badanie w kierunku określonej grupy homoseksualnych rodziców. Ze względu na nieuniknione wykorzystanie prób uznaniowych, rozmiary prób są zwykle bardzo małe oraz większość uczestniczek wygląda dość jednorodnie – białe, z klasy średniej, z miast, dobrze wykształcone. Innym czynnikiem jest szeroka rozbieżność między liczbą badań przeprowadzoną z dziećmi gejów a tymi z dziećmi lesbijskich matek. Kolejnym istotnym czynnikiem nie bez znaczenia jest możliwość wystąpienia efektu społecznych oczekiwań, kiedy to badane osoby odpowiadają w taki sposób, żeby zaprezentować siebie i swoje rodziny w jak najlepszym świetle. Zjawisko to wydaje się możliwe ze względu na pragnienie tej populacji do wyrównania i odwrócenia negatywnych obrazów i dyskryminacji. W związku z tym, wyniki tych badań mogą być oparte na stronniczej autoprezentacji. Podsumowując, z racji tych częstych metodologicznych trudności, generalizowanie na podstawie tych badań jest ograniczone i ogólne, więc najlepiej powinny być określone jako iluzoryczne i sugestywne niż ostateczne."[43]

Opublikowana w 2001 roku przeglądówka 49 badań wskazuje na to, że badania dotyczące homoseksualnego rodzicielstwa miały błędy metodologiczne, takie jak zbyt małe i nielosowe próby (wliczając w to uczestników rekrutujących innych uczestników), opracowane we własnym zakresie, nierzetelne i nieprawidłowe pomiary, brakujące lub nieodpowiednie grupy kontrolne i statystyczne analizy, niejasność projektu badawczego oraz stawianych i testowanych hipotez[44].

[edytuj] Stanowisko organizacji społecznych

Poparcie dla rodzicielstwa LGBT wyrażają m.in. następujące organizacje społeczne:

  • Child Welfare League of America[45]
  • North American Council on Adoptable Children[46]

W przeszłości homoseksualiści tworzyli banery z hasłami: Zniszczyć rodzinę i Zniszczyć monogamię[47]. W przyszłości, zdaniem przewodniczącej hiszpańskiej Państwowej Federacji Lesbijek, Gejów, Transseksualistów i Biseksualistów, Beatriz Gimeno, homoseksualny model rodziny może stać się popularniejszy niż tradycyjna rodzina[48].


[edytuj] Opinie religijne

Część organizacji religijnych twierdzi, że dobro dziecka jest zagrożone w przypadku adopcji przez pary jednopłciowe[49]. Dodatkowo, ich zdaniem, rozwój psychiczny dziecka jest zagrożony, twierdząc, iż jedynie rodzina składająca się z rodziców obojga płci zapewnia optymalny jego rozwój, zaś pary homoseksualne mogą przekazywać dzieciom niewłaściwe wzorce społeczne i kulturowe.

Niektóre kościoły chrześcijańskie prowadzą wsparcie duchowe rodzin opartych na związku osób tej samej płci, jednocześnie udzielając ślubów takim parom, m.in. Metropolitalna Wspólnota Kościelna[50], Zjednoczony Kościół Kanady, Międzynarodowe Braterstwo Adwentystów Dnia Siódmego, Przywrócony Kościół Jezusa Chrystusa.

[edytuj] Prawo do adopcji dzieci przez pary jednopłciowe

Prawo do adopcji dzieci przez pary jednopłciowe w Europie

     Adopcja przez pary jednopłciowe legalna

     Adopcja przez partnera związku jednopłciowego legalna

     Adopcja przez pary jednopłciowe nielegalna

     Brak praw do adopcji / brak informacji

Prawo do adopcji dzieci przez pary jednopłciowe w Ameryce Północnej

     Adopcja przez pary jednopłciowe legalna

     Adopcja przez partnera związku jednopłciowego legalna

     Adopcja przez pary jednopłciowe nielegalna

     Brak praw do adopcji / brak informacji

Adopcja przez pary osób tej samej płci jest legalna w Guamie, Andorze, Belgii, Islandii, Holandii, Szwecji, Republice Południowej Afryki, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, Norwegii oraz w niektórych regionach Australii, Kanady, USA. W Danii[51], Finlandii, Niemczech i Izraelu dozwolona jest adopcja dziecka partnera partycypującego w związku partnerskim.

Według sondażu Eurobarometr wykonanego na zlecenie Unii Europejskiej w 2006 roku 7% Polaków odpowiedziało, iż popiera prawa adopcyjne dla par jednopłciowych. Obok Malty był to najniższy odsetek w UE. W innych krajach Unii procent ten wynosił: Holandia 69%, Szwecja 51%, Dania 44%, Austria 44%, Belgia 43%, Hiszpania 43%, Niemcy 42%, Luksemburg 39%, Francja 35%, Wielka Brytania 33%, Irlandia 30%, Włochy 24%, Finlandia 24%, Czechy 24%, Portugalia 19%, Słowenia 17%, Estonia 14%, Węgry 13%, Litwa 12%, Słowacja 12%, Bułgaria 12%, Grecja 11%, Łotwa 8%, Rumunia 8%. Średnia dla wszystkich mieszkańców Unii Europejskiej (bez Bułgarii i Rumunii) wyniosła 32%[52].

[edytuj] Adopcja przez osoby homoseksualne

W niektórych krajach (w tym Polsce) dopuszcza adopcje dzieci przez samotne osoby nie wnikając w orientację seksualną przybranego rodzica. W takiej sytuacji pary jednopłciowe mogą de facto wychowywać wspólnie dzieci, choć ich legalnym opiekunem będzie tylko partner, który dokonał prawnej adopcji[potrzebne źródło].

22 stycznia 2008 roku Europejski Trybunał Praw Człowieka, który rozpatrywał pozew lesbijki o inicjałach E. B. przeciwko Francji orzekł, iż różnicowanie prawa do adopcji ze względu na orientację seksualną osoby przysposabiającej jest naruszeniem Europejskiej Konwencji Praw Człowieka[53].

[edytuj] Bibliografia

  • 1  Przemysław Tomalski, Nietypowe rodziny. O parach lesbijek i gejów oraz ich dzieciach z perspektywy teorii przywiązania, Warszawa 2007, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, ISBN 978-83-235-0219-7.

Przypisy

  1. ↑ Marta Abramowicz (redakcja): Sytuacja społeczna osób biseksualnych i homoseksualnych w Polsce. Raport za lata 2005–2006. Warszawa: Kampania Przeciw Homofobii i Stowarzyszenie Lambda Warszawa, 2007, s. 30. ISBN 978-83-924950-1-7. 
  2. ↑ Monika Zima (redakcja): Tęczowe rodziny w Polsce. Prawo a rodziny gejowsko-lesbijskie. Warszawa: Kampania Przeciw Homofobii, 2010, s. 8. ISBN 978-83-930480-8-3. [dostęp 2012–01–14]. 
  3. ↑ Liesbeth Steenhof: Over 50 thousand lesbian and gay couples (ang.). Statistics Netherlands (Centraal Bureau voor de Statistiek), 2005.
  4. ↑ Black et al. Demographics of the gay and lesbian population in the United States: evidence from available systematic data sources. „Demography”. 37 (2), s. 139–54, 2000. PMID 10836173. 
  5. ↑ APA Council of Representatives: Sexual Orientation, Parents, & Children (ang.). American Psychological Association, 2004. [dostęp 2012–01–14].
  6. ↑ 6,0 6,1 Romero et al: Census Snapshot (ang.). Williams Institute, 2007. [dostęp 2012–01–14].
  7. ↑ Same-sex couple families (ang.). W: Year Book Australia [on-line]. Australian Bureau of Statistics, 2005. [dostęp 2012–01–14].
  8. ↑ 2001 Census: Marital status, common-law status, families, dwellings and households (ang.). Statistics Canada, 2002–10–22. [dostęp 2012–01–14].
  9. ↑ 2006 Census: Family portrait: Continuity and change in Canadian families and households in 2006: National portrait: Census families (ang.). Statistics Canada, 2006. [dostęp 2012–01–14].
  10. ↑ Answers to Your Questions For a Better Understanding of Sexual Orientation & Homosexuality, 2008.
  11. ↑ Professional Organizations on GLBT Parenting.
  12. ↑ J.G. Pawelski, E.C. Perrin, J.M. Foy, C.E. Allen i inni. The effects of marriage, civil union, and domestic partnership laws on the health and well-being of children. „Pediatrics”. 118 (1), s. 349–364, lipiec 2006. doi:10.1542/peds.2006-1279. PMID 16818585 (ang.). 
  13. ↑ Children with Lesbian, Gay, Bisexual and Transgender Parents (ang.). aacap.org, 2006. [dostęp 2011-05-28].
  14. ↑ Adoption and Co-parenting of Children by Same-sex Couples : Position Statement (ang.). psych.org, 2002. [dostęp 2011-05-28].
  15. ↑ Sexual Orientation, Parents, & Children (ang.). apa.org, 2004. [dostęp 2011-05-28].
  16. ↑ Position Statement on Gay and Lesbian Parenting (ang.). apsa.org, 2002-05-16. [dostęp 2011-05-28].
  17. ↑ APPLICATION FOR LEAVE TO FILE BRIEF AMICI CURIAE IN SUPPORT OF THE PARTIES CHALLENGING THE MARRIAGE EXCLUSION, AND BRIEF AMICI CURIAE OF THE AMERICAN PSYCHOLOGICAL ASSOCIATION, CALIFORNIA PSYCHOLOGICAL ASSOCIATION, AMERICAN PSYCHIATRIC ASSOCIATION, NATIONAL ASSOCIATION OF SOCIAL WORKERS, AND NATIONAL ASSOCIATION OF SOCIAL WORKERS, CALIFORNIA CHAPTER IN SUPPORT OF THE PARTIES CHALLENGING THE MARRIAGE EXCLUSION (ang.). courts.ca.gov. [dostęp 2011-05-28].
  18. ↑ Marriage of Same-Sex Couples – 2006 Position Statement Canadian Psychological Association (ang.). cpa.ca, 2006. [dostęp 2011-05-28].
  19. ↑ APA Answers to Your Questions About Sexual Orientation and Homosexuality.
  20. ↑ Amerykańskie Towarzystwo Psychoanalityczne Rodzicielstwo gejów i lesbijek.
  21. ↑ Resolution on Sexual Orientation, Parents, and Children, Research Summary.
  22. ↑ American Psychological Association Lesbian & Gay Parenting Conclusion.
  23. ↑ Affidavit of Judith Stacey and Timothy Biblarz.
  24. ↑ 24,0 24,1 Stacey J, Biblarz TJ, (How) Does the Sexual Orientation of Parents Matter?, „American Sociological Review”, 66 (2), s. 159–183, 2001.
  25. ↑ Riggs SC, Coparent or second-parent adoption by same-sex parents, „Pediatrics”, 109 (6), s. 1193–4, 2002.
  26. ↑ Pattatucci AM, Hamer DH, Development and familiality of sexual orientation in females, „Behavior Genetics”, 25 (5), s. 407–420, 1995.
  27. ↑ Hamer D, Copeland P, Geny a charakter, Wydawnictwo CIS, Warszawa 1999.
  28. ↑ Golombok S, Tasker F, Do Parents Influence the Sexual Orientation of Their Children? Findings from a Longitudinal Study of Lesbian Families, „Developmental Psychology”, 32 (1), s. 3–11, 1996.
  29. ↑ Children’s Development of Social Competence Across Family Types, Department of Justice Canada.
  30. ↑ Resolution on Sexual Orientation, Parents, and Children, American Psychological Association.
  31. ↑ Too High A Price: The Case Against Restricting Gay Parenting, American Civil Liberties Union.
  32. ↑ The Effects of Marriage, Civil Union, and Domestic Partnership Laws on the Health and Well-being of Children (ang.). [dostęp 2009-06-23].
  33. ↑ W której ani razu nie pojawia się wyraz „homoseksualizm” etc. currentfamilystructure (ang.). [dostęp 2009-06-23].
  34. ↑ 34,0 34,1 The Effects of Marriage, Civil Union, and Domestic Partnership Laws on the Health and Well-being of Children: In Reply. Pediatrics, 1 listopada 2006.
  35. ↑ American Academy of Pediatrics, Coparent or second-parent adoption by same-sex parents, 2002.
  36. ↑ Sharon Quick: Quotation Errors in AAP’s Technical Report.
  37. ↑ Sharon Quick: Analysis of AAP’s Technical Report on Same-Sex Adoption.
  38. ↑ Tasker F. Lesbian mothers, gay fathers, and their children: a review.. „Journal of developmental and behavioral pediatrics : JDBP”. 26 (3), s. 224–40, czerwiec 2005. PMID 15956875. 
  39. ↑ Greenfeld DA. Reproduction in same sex couples: quality of parenting and child development.. „Current opinion in obstetrics & gynecology”. 17 (3), s. 309–12, czerwiec 2005. PMID 15870566. 
  40. ↑ M. A.Gold, E. C. Perrin, D. Futterman, S. B. Friedman. Children of gay or lesbian parents.. „Pediatrics in review / American Academy of Pediatrics”. 15 (9), s. 354–8; quiz 358, wrzesień 1994. PMID 7971593. 
  41. ↑ Patterson CJ. Children of lesbian and gay parents. „Child development”. 63 (5), s. 1025–42, październik 1992. PMID 1446541. 
  42. ↑ Belcastro et al., A Review of Data Based Studies Addressing the Affects of Homosexual Parenting on Children’s Sexual and Social Functioning, „Journal of Divorce & Remarriage”, 20 (1-2), s. 105-122, 1993.
  43. ↑ Fitzgerald B,Children of Lesbian and Gay Parents: A Review of the Literature, „Marriage and Family Review”, 29 (1), s. 57–75, 1999.
  44. ↑ Lerner R, Nagai AK, No Basis: What the Studies Don’t Tell Us About Same-Sex Parenting, Washington, DC: Marriage Law Project, 2001.
  45. ↑ Position Statement on Parenting of Children by Lesbian, Gay, and Bisexual Adults (ang.). cwla.org. [dostęp 2011-05-28].
  46. ↑ Gay and Lesbian Adoptions and Foster Care (ang.). nacac.org. [dostęp 2011-05-28].
  47. ↑ Ambert AM. Same-Sex Couples And Same-Sex-Parent Families: Relationships, Parenting, And Issues Of Marriage. „Contemporary Family Trends”, 2005. [dostęp 2012–02–28]. 
  48. ↑ 80.000 dzieci żyje w rodzinach homoseksualnych. wp.pl (za El País), 2006–06–27. [dostęp 2012–02–28].
  49. ↑ Dale O’Leary o niebezpieczeństwie związanym z adopcją dzieci przez pary jednej płci. Vox Domini, 5 listopada 2004.
  50. ↑ Główna strona Metropolitalnej Wspólnoty Kościelnej.
  51. ↑ Duński parlament przyjął niewielką większością głosów ustawę zezwalającą na adoptowanie dzieci przez pary homoseksualne, nowa.myslpolska.pl, 2009-03-19.
  52. ↑ Standard Eurobarometer 66 / Autumn 2006 - TNS Opinion & Social (ang.). [dostęp 7 lipca 2007].
  53. ↑ Case of E. B. vs. France.

[edytuj] Zobacz też

Portal LGBT
Portal:
LGBT
Wikinews
Zobacz wiadomości w serwisie Wikinews:

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Rodzicielstwo_LGBT&oldid=30042972”
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach