Reprezentacja Włoch w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Włochy
Przydomek Azzurri (Niebiescy)
Związek Federazione Italiana Giuoco Calcio
Sponsor Techniczny Puma
Trener Giampiero Ventura (od 2016)
Kapitan Gianluigi Buffon
Najwięcej występów Gianluigi Buffon (161)
Najwięcej bramek Luigi Riva (35)
Skrót FIFA ITA
Ranking FIFA Steady2.svg 13. (20 października 2016) (1382 pkt.)
Miejsce w rankingu Elo 8. (10 lipca 2016) (1927 pkt.)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Włochy 6:2 III Republika Francuska 
(Mediolan, Włochy; 15 maja 1910)
Najwyższe zwycięstwo
 Włochy 9:0 Stany Zjednoczone 
(Brentford, Anglia; 2 sierpnia 1948)
Najwyższa porażka
 Węgry 7:1 Włochy 
(Budapeszt, Węgry; 6 kwietnia 1924)
Ostatni mecz
 Niemcy 1:1 Włochy 
k.6:5
(Stade Matmut-Atlantique, Bordeaux; 2 lipca 2016)
Następny mecz
 Izrael - Włochy 
(05.09.2016)
Igrzyska olimpijskie
Gold medal.svg 1936
Bronze medal.svg 1928, 2004
Mistrzostwa świata
Gold medal world centered-2.svg 1934, 1938, 1982, 2006
Silver medal world centered-2.svg 1970, 1994
Bronze medal world centered-2.svg 1990
Mistrzostwa Europy
Gold medal europe.svg 1968
Silver medal europe.svg 2000, 2012
Bronze medal europe.svg 1988
Strona internetowa

Reprezentacja Włoch w piłce nożnej (wł. Nazionale italiana di calcio) – zespół piłkarski, reprezentujący Włochy w meczach i sportowych imprezach międzynarodowych, powoływany przez selekcjonera, w którym mogą występować zawodnicy posiadający obywatelstwo włoskie. Za jego funkcjonowanie odpowiedzialny jest Federazione Italiana Giuoco Calcio.

Historia[edytuj]

Pierwszym poważnym sukcesem był brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Amsterdamie w 1928. Włochy nie uczestniczyły w pierwszych finałach w 1930. W kolejnych MŚ w 1934, gdzie byli gospodarzami, Włosi pokonali w finale Czechosłowację po dogrywce 2:1, zdobywając swój pierwszy tytuł. Kolejny tytuł mistrzowski został zdobyty w 1938, a w finale Włosi pokonali Węgrów. Co ciekawe oba tytuły zdobył trener Vittorio Pozzo, który do tej pory pozostaje jedynym selekcjonerem który to uczynił[potrzebny przypis]. W międzyczasie Włochy zdobyły złoty medal na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936.

Po II wojnie światowej Włosi nie byli tak skuteczni. W 1949 w katastrofie lotniczej koło Turynu zginęła niemal cała drużyna Torino FC. Ta tragedia miała kolosalny wpływ na drużynę narodową ponieważ aż 10 piłkarzy z Torino grało w podstawowym składzie reprezentacji.

W 1968 Włochy zdobyły Mistrzostwo Europy, pokonując w finale Jugosławię. Był to pierwszy sukces od czasu MŚ w 1938. Na mundialu w 1970 Włosi dotarli do finału, gdzie przegrali z Brazylią. Kolejny sukces miał miejsce w 1982 kiedy Włochy pokonały w finale mundialu RFN 3:1.

Po zwycięstwie zaczęły się chude lata. Włochy nie zakwalifikowały się do ME w 1984. Na MŚ 1986 Włochy odpadły w drugiej rundzie przegrywając z Francją. Na Mistrzostwach Europy w 1988 Włochy w półfinale przegrały z ZSRR. W 1990 Włochy, gospodarz Mistrzostw, były faworytem, ale w półfinale przegrały z Argentyną po rzutach karnych. W 1994 Włochy dotarły do finału, ale tam trafili na Brazylię, z którą znów przegrali, tyle że po rzutach karnych. Na Mistrzostwach Europy w 1992 Włosi nie zakwalifikowali się, a na kolejnych nie wyszli z grupy.

W 1998 podczas mundialu we Francji Włosi dotarli do ćwierćfinału, gdzie znów przegrali z Francją, a na dodatek po rzutach karnych, które stały się przekleństwem Włochów do mundialu w 2006. Na Mistrzostwach Europy w 2000, Włosi dotarli do finału, gdzie pechowo przegrali z Francją. Mimo prowadzenia 1:0 Francja wyrównała w ostatniej minucie meczu, a w dogrywce Francuzi strzelili "złotego gola". Na Mistrzostwach Świata w 2002, Włosi odpadli w 1/8 finału po meczu z gospodarzami, Koreą Płd. Na Mistrzostwach Europy dwa lata później, Włochy nie wyszły z grupy.

Włochy w 2012 r.

Mundial 2006 to wielki sukces prowadzonych przez Marcello Lippiego Azzurich którzy pokonując w finale Francję po rzutach karnych zdobyli upragniony tytuł mistrzów świata. Po mundialu z funkcji trenera zrezygnował Lippi, a federacja wyznaczyła na jego następcę Roberta Donadoniego.

Na Mistrzostwach Europy 2008, stawiani w gronie ścisłych faworytów Włosi spisali się poniżej oczekiwań – odpadli w ćwierćfinale po przegranej w rzutach karnych z Hiszpanami. Po turnieju zwolniono trenera Donadoniego i do pracy z kadrą powrócił Marcello Lippi.

Azzurri pod wodzą Lippiego zagrali na dwóch ważnych turniejach – Pucharze Konfederacji i Mistrzostwach Świata. Przygodę z oboma zakończyli już na fazie grupowej. Po tym drugim turnieju Lippi rozstał się z kadrą (zgodnie z zapowiedziami, że uczyni to niezależnie od wyniku). Jego następcą został Cesare Prandelli[1]. Pod jego wodzą Włosi na Mistrzostwach Europy w 2012 awansowali do finału, gdzie przegrali z Hiszpanami 0:4 osiągając największy sukces od czasu Mundialu 2006. Wcześniej Włosi w drodze do finału m.in. pokonali w ćwierćfinale w rzutach karnych Anglików i w półfinale jednego z faworytów tych Mistrzostw Niemców.

W eliminacjach do Mistrzostw Europy 2016 Włosi trafili do grupy H razem z Chorwacją, Norwegią, Bułgarią, Azerbejdżanem i Maltą. Wygrali w niej siedem spotkań: dwukrotnie z Norwegią (2:0 i 2:1), Azerbejdżanem (2:1 i 3:1), Maltą (oba mecze po 1:0) i raz z Bułgarią (1:0), trzy zremisowali: z Chorwacją (oba spotkania zakończone remisem 1:1) i raz z Bułgarią (2:2), nie ponosząc ani jednej porażki. Z dorobkiem 24 punktów zajęli pierwsze miejsce w grupie co dało im bezpośredni awans na turniej.

Na Euro 2016 reprezentacja Włoch trafiła do grupy E razem z Belgią, Irlandią i Szwecją. Po dwóch zwycięstwach (z Belgią 2:0 i Szwecją 1:0), oraz jednej porażce (z Irlandią 0:1) z sześcioma punktami na koncie wyszli z tej grupy z pierwszego miejsca (Belgowie mieli tyle samo punktów, lecz gorszy bilans bramkowy i przegrany mecz bezpośredni w pierwszej kolejce spotkań). W 1/8 finału trafili na reprezentację Hiszpanii z którą wygrali 2:0 dzięki trafieniom Giorgio Chielliniego i Graziano Pellè. W ćwierćfinale zmierzyli się z reprezentacją Niemiec. Po regulaminowych 90 minutach, a także dodatkowych 30 minutach dogrywki było 1:1. Półfinalistę Euro 2016 musiały wyłonić więc rzuty karne, w których Włosi przegrali 5:6, odpadając tym samym z turnieju.

Udział w międzynarodowych turniejach[edytuj]

Igrzyska olimpijskie[edytuj]

Udział w igrzyskach olimpijskich
Rok Kwalifikacje Wynik
III Republika Francuska 1900 Nie brała udziału
Stany Zjednoczone 1904
Wielka Brytania 1908
Szwecja 1912 - Pierwsza runda
Belgia 1920 - Ćwierćfinał
III Republika Francuska 1924 - Ćwierćfinał
Holandia 1928 - III miejsce
III Rzesza 1936 - Mistrzostwo
Wielka Brytania 1948 - Ćwierćfinał
Finlandia 1952 - 1/8 finału
Australia 1956 Nie brała udziału
Włochy 1960 Gospodarz IV miejsce
Japonia 1964 Awans Rezygnacja
Meksyk 1968 Rezygnacja
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) 1972 Nie zakwalifikowała się
Kanada 1976 Nie brała udziału
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich 1980 Nie zakwalifikowała się
Stany Zjednoczone 1984 Awans IV miejsce
Korea Południowa 1988 Awans IV miejsce
Hiszpania 1992 Awans Ćwierćfinał
Stany Zjednoczone 1996 Awans Faza grupowa
Australia 2000 Awans Ćwierćfinał
Grecja 2004 Awans III miejsce
Chińska Republika Ludowa 2008 Awans Ćwierćfinał
Wielka Brytania 2012 Nie zakwalifikowała się
Brazylia 2016
Japonia 2020

Mistrzostwa świata[edytuj]

Udział w mistrzostwach świata
Rok Kwalifikacje Wynik
Urugwaj 1930 Nie brała udziału
Zjednoczone Królestwo Włoch 1934 Gospodarz Mistrzostwo
III Republika Francuska 1938 Awans Mistrzostwo
Brazylia 1950 Awans Faza grupowa
Szwajcaria 1954 Awans Faza grupowa
Szwecja 1958 Nie zakwalifikowała się
Chile 1962 Awans Faza grupowa
Anglia 1966 Awans Faza grupowa
Meksyk 1970 Awans II miejsce
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) 1974 Awans Faza grupowa
Argentyna 1978 Awans IV miejsce
Hiszpania 1982 Awans Mistrzostwo
Meksyk 1986 Awans 1/8 finału
Włochy 1990 Gospodarz III miejsce
Stany Zjednoczone 1994 Awans II miejsce
Francja 1998 Awans Ćwierćfinał
Korea Południowa Japonia 2002 Awans 1/8 finału
Niemcy 2006 Awans Mistrzostwo
Południowa Afryka 2010 Awans Faza grupowa
Brazylia 2014 Awans Faza grupowa
Rosja 2018
Katar 2022

Mistrzostwa Europy[edytuj]

Udział w mistrzostwach Europy
Rok Kwalifikacje Wynik
Francja 1960 Nie brała udziału
Państwo Hiszpańskie 1964 Nie zakwalifikowała się
Włochy 1968 Gospodarz Mistrzostwo
Belgia 1972 Nie zakwalifikowała się
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii 1976
Włochy 1980 Awans IV miejsce
Francja 1984 Nie zakwalifikowała się
Republika Federalna Niemiec (1949–1990) 1988 Awans Półfinał
Szwecja 1992 Nie zakwalifikowała się
Anglia 1996 Awans Faza grupowa
Belgia Holandia 2000 Awans II miejsce
Portugalia 2004 Awans Faza grupowa
Austria Szwajcaria 2008 Awans Ćwierćfinał
Polska Ukraina 2012 Awans II miejsce
Francja 2016 Awans Ćwierćfinał
Unia Europejska 2020

Rekordziści[edytuj]

Stan na 9 sierpnia 2016.

Najwięcej występów w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze
1 Gianluigi Buffon 1997- 161
2 Fabio Cannavaro 1997-2010 136
3 Paolo Maldini 1987-2002 126
4 Andrea Pirlo 2002-2014 116
5 Dino Zoff 1968-1983 112
6 Daniele De Rossi 2004- 106
7 Giacinto Facchetti 1963-1977 98
8 Gianluca Zambrotta 1999-2010 94
9 Alessandro Del Piero 1995-2008 91
10 Giorgio Chiellini 2004- 88
Najwięcej goli w kadrze
# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Gole
(Mecze)
1 Luigi Riva 1965-1974 35 (42)
2 Giuseppe Meazza 1930-1939 33 (53)
3 Silvio Piola 1935-1952 30 (34)
4 Roberto Baggio 1988-2004 27 (56)
= Alessandro Del Piero 1995-2008 27 (91)
6 Adolfo Baloncieri 1920-1930 25 (47)
= Alessandro Altobelli 1980-1988 25 (61)
= Filippo Inzaghi 1997-2007 25 (57)
9 Francesco Graziani 1975-1983 23 (63)
= Christian Vieri 1997-2005 23 (49)

Trenerzy reprezentacji Włoch od lat 80.[edytuj]

Trener Data
zatrudnienia
Data
rezygnacji
LM Z R P
Enzo Bearzot 8 października
1977
17 czerwca
1986
88 40 26 22
Azeglio Vicini 8 października
1986
12 października
1991
54 32 15 7
Arrigo Sacchi 13 listopada
1991
6 listopada
1996
53 34 11 8
Cesare Maldini 22 stycznia
1997
31 lipca
1998
20 10 8 2
Dino Zoff 1 sierpnia
1998
4 lipca
2000
23 11 7 5
Giovanni Trapattoni 6 lipca
2000
15 lipca
2004
44 25 12 7
Marcello Lippi 16 lipca
2004
12 lipca
2006
29 18 9 2
Roberto Donadoni 13 lipca
2006
24 czerwca
2008
23 13 5 5
Marcello Lippi 24 czerwca
2008
1 lipca
2010
25 11 10 4
Cesare Prandelli 1 lipca
2010
24 czerwca

2014

56 25 14 17
Antonio Conte 14 lipca
2014
2 lipca
2016
25 14 6 5
Giampiero Ventura 15 lipca
2016
urzęduje 0 0 0 0

Mistrzowie Świata w 2006[edytuj]

Podstawowe ustawienie Reprezentacji Włoch w czasie Mundialu 2006

Trener: Włochy Marcello Lippi (ur. 11.04.1948)

Nr Pozycja Nazwisko Data
urodzenia
Klub LM LB
1 B Gianluigi Buffon 28.01.1978 Juventus F.C. 60 0
2 O Cristian Zaccardo 21.12.1981 US Palermo 12 1
3 O Fabio Grosso 28.01.1977 Juventus F.C. 17 1
4 P Daniele De Rossi 24.07.1983 AS Roma 17 3
5 O Fabio Cannavaro 13.09.1973 Al Ahly 93 1
6 O Andrea Barzagli 08.05.1981 US Palermo 8 0
7 N Alessandro Del Piero 09.11.1974 Juventus F.C. 74 26
8 P Gennaro Gattuso 09.01.1978 A.C. Milan 41 1
9 N Luca Toni 26.05.1977 Genoa CFC 18 7
10 P Francesco Totti 27.09.1976 AS Roma 51 8
11 N Alberto Gilardino 05.07.1982 ACF Fiorentina 15 7
12 B Angelo Peruzzi 16.02.1970 Lazio Rzym 31 0
13 O Alessandro Nesta 19.03.1976 A.C. Milan 74 0
14 B Marco Amelia 02.04.1982 A.C. Milan 1 0
15 N Vincenzo Iaquinta 21.11.1979 Juventus F.C. 12 0
16 P Mauro Camoranesi 04.10.1976 VfB Stuttgart 21 2
17 P Simone Barone 30.04.1978 US Palermo 13 1
18 N Filippo Inzaghi 09.08.1973 A.C. Milan 49 21
19 O Gianluca Zambrotta 19.02.1977 A.C. Milan 52 1
20 P Simone Perrotta 17.09.1977 AS Roma 24 1
21 P Andrea Pirlo 19.05.1979 A.C. Milan 24 4
22 O Massimo Oddo 14.06.1976 A.C. Milan 20 0
23 O Marco Materazzi 19.08.1973 Inter Mediolan 28 0

Mistrzostwa Europy w 2012 roku[edytuj]

Włosi znaleźli się w grupie C, która wyglądała tak:

Miejsce Flaga Drużyna Mecze Zwycięstwa Remisy Porażki Bramki + Bramki – Bilans bramkowy Punkty
1 Hiszpania Hiszpania 3 2 1 0 6 1 +5 7
2 Włochy Włochy 3 1 2 0 4 2 +2 5
3 Chorwacja Chorwacja 3 1 1 1 4 3 +1 4
4 Irlandia Irlandia 3 0 0 3 1 9 -8 0

Drużyna Cesarego Prandellego wyszła z grupy z drugiego miejsca, a w ćwierćfinale trafiła na zwycięzców grupy D – Anglików, których pokonali w serii rzutów karnych 4:2. W półfinale Włosi spotkali się z ekipą Niemiec. To spotkanie również wygrali. Zwycięstwo dały im dwie bramki Maria Balotellego. 1 lipca 2012 w finale na Stadionie Olimpijskim w Kijowie zmierzyli się z Hiszpanami, którym ulegli 0:4.

* Pogrubioną czcionką zostały zaznaczone drużyny, które awansowały do fazy pucharowej turnieju.

Obecny skład[edytuj]

Kadra na Euro 2016. Występy i gole aktualne na 9 sierpnia 2016 roku.

Nr Imię i
nazwisko
Data
urodzenia
Występy Gole Obecny klub
Bramkarze
1 Gianluigi Buffon 1 capitan.png 28.01.1978 161 0 Włochy Juventus F.C.
12 Salvatore Sirigu 12.01.1987 17 0 Hiszpania Sevilla FC
13 Federico Marchetti 07.02.1983 11 0 Włochy S.S. Lazio
Obrońcy
2 Mattia De Sciglio 20.10.1992 26 0 Włochy A.C. Milan
3 Giorgio Chiellini 14.08.1984 88 7 Włochy Juventus F.C.
4 Matteo Darmian 02.12.1989 26 1 Anglia Manchester United F.C.
5 Angelo Ogbonna 23.05.1988 12 0 Anglia West Ham United F.C.
15 Andrea Barzagli 08.05.1981 61 0 Włochy Juventus F.C.
19 Leonardo Bonucci 01.05.1987 62 4 Włochy Juventus F.C.
Pomocnicy
6 Antonio Candreva 28.02.1987 40 4 Włochy Inter Mediolan
8 Alessandro Florenzi 11.03.1991 21 2 Włochy AS Roma
10 Thiago Motta 28.08.1982 30 1 Francja Paris Saint-Germain F.C.
14 Stefano Sturaro 09.03.1993 4 0 Włochy Juventus F.C.
16 Daniele De Rossi 24.07.1983 106 18 Włochy AS Roma
18 Marco Parolo 25.01.1985 24 0 Włochy S.S. Lazio
21 Federico Bernardeschi 16.02.1994 5 0 Włochy ACF Fiorentina
22 Stephan El Shaarawy 27.10.1992 20 3 Włochy AS Roma
23 Emanuele Giaccherini 05.05.1985 29 4 Włochy SSC Napoli
Napastnicy
7 Simone Zaza 25.06.1991 14 1 Anglia West Ham United F.C.
9 Graziano Pellè 15.07.1985 17 7 Chińska Republika Ludowa Shandong Luneng
11 Ciro Immobile 20.02.1990 15 1 Włochy S.S. Lazio
17 Éder 15.11.1986 14 3 Włochy Inter Mediolan
20 Lorenzo Insigne 04.06.1991 12 2 Włochy SSC Napoli

Źródło: http://euro2016.pl/reprezentacja-wloch/

== Przypisy ==

Linki zewnętrzne[edytuj]