Turupit

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Turupit – bóstwo słowiańskie czczone w Gardźcu (niem. Garz) na Rugii, wzmiankowane w Knýtlinga-sadze.

Zgodnie ze świadectwem Knýtlinga-sagi Turupit odbierał cześć w Gardźcu wraz z dwoma innymi bóstwami, Rinvitem i Puruvitem. Rinvit utożsamiany jest z Rugiewitem, imiona pozostałych dwóch bóstw są natomiast mocno zniekształcone i ich identyfikacja jest niejasna[1]. Turupita uznawano za identycznego ze wzmiankowanym przez Saksa Gramatyka Porenutem[2] lub Porewitem[3][4]. Próbowano także wiązać jego imię z fińskim bóstwem Tarapita[1][5], bądź odczytywać je w formie Toropiec/Tropiec od trepati – „trząść, uderzać, spieszyć”[5].

Przypisy

  1. a b c Słownik starożytności słowiańskich. T. 6. Cz. 1. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1977, s. 222.
  2. a b Stanisław Urbańczyk: Dawni Słowianie. Wiara i kult. Wrocław: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, 1991, s. 47.
  3. a b Henryk Łowmiański: Religia Słowian i jej upadek. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1979, s. 197.
  4. a b Jerzy Strzelczyk: Mity, podania i wierzenia dawnych Słowian. Poznań: Rebis, 2007, s. 159.
  5. a b c Aleksander Gieysztor: Mitologia Słowian. Warszawa: Wydawnictwo Uniwersytetu Warszawskiego, 2006, s. 133.