Cydr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Szklanka cydru
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy napoju alkoholowego. Zobacz też: Cydr jabłkowy – napój owocowy.

Cydr, inaczej jabłecznik (franc. cidre, ang cider) – napój alkoholowy, przefermentowany sok z dojrzałych jabłek (niedoprawiany cukrem), o wyglądzie od mętnego po klarowny, o zawartości alkoholu 2-7%. Cydr odznacza się świeżym aromatem i lekko słodkawym, kwaskowo-orzeźwiającym smakiem jabłek, dobrze gasi pragnienie. Wytwarzany przez fermentację moszczu jabłecznego w sposób zbliżony do produkcji piwa techniką górnej fermentacji. Jest on szczególnie popularny w Wielkiej Brytanii, północnej Francji, Belgii, Irlandii i na Litwie. Od początku XXI w. jest również produkowany w Polsce[1][2].

Prasa używana do produkcji cydru, wyspa Jersey

Dzieli się na cydry zwykłe (niemusujące), musujące (fr. cidre mousseux, ang. sparkling cider), oraz gazowane (impregnowane dwutlenkiem węgla), sprzedawane w butelkach przypominających piwo lub wino musujące.

W większości krajów świata, w których jest napojem popularnym, nazwa „cydr” odnosi się do trunku alkoholowego. Tymczasem w Stanach Zjednoczonych taki sfermentowany napój określa się jako mocny cydr (ang. hard cider), zaś słowo „cydr” zarezerwowane jest niemal wyłącznie dla tzw. cydru jabłkowego, czyli bezalkoholowego, lekko przetworzonego soku z jabłek.

Cydr służy także do produkcji alkoholi destylowanych, tzw. brandy jabłkowych, z których najbardziej znane to calvados oraz applejack. Ten ostatni spirytuał, w przeciwieństwie do większości brandy, uzyskuje się nie poprzez odparowywanie alkoholu, lecz w procesie wymrażania frakcjonowanego (ang. freeze distillation; jacking).

Na wzór cydrów produkowane są też winne gruszeczniki m.in. w Bretanii we Francji i Anglii (fr. poire, ang. perry).

Cydru nie należy mylić z winem jabłkowym, które jest sporządzone z soków jabłkowych dosładzanych przed fermentacją cukrem, kupażowane, ewentualnie dodatkowo dosładzane, o mocy 9-18% alkoholu.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • Tytuł powieści The Cider House Rules amerykańskiego pisarza Johna Irvinga przetłumaczono niefortunnie na język polski jako „Regulamin tłoczni win”, chociaż z jej treści wynika jasno, że główny bohater najmuje się w młodości do pracy w sadach, które część zebranych jabłek przeznaczają na produkcję właśnie cydru, a nie taniego wina.
  • W Anglii, w hrabstwie Kornwalia istnieje linia kolejowa Looe Valley Line, tzw. „szlak cydru” – specjalna linia turystyczna prowadząca z Liskeard do Looe. Wzdłuż trasy, malowniczo położonej w dolinie rzeki Looe usytuowane są przystanki, przy których znajdują się puby – tam turyści degustują ten charakterystyczny dla południowo-zachodniej Anglii napój. Informacji o kursach zasięgnąć można na każdym dworcu obsługiwanym przez linię First Great Western. Czas przejazdu (łącznie z konsumpcją) – ok. 7 godzin.

Cydry w Polsce[edytuj | edytuj kod]

  • Dzik Polski Cydr
  • Cydr Lubelski
  • Cydr Ignaców
  • Cider Inn
  • Meli Melum
  • Warka Cider

Przypisy

  1. Agata Piasecka: Polacy coraz chętnie piją cydr. metromsn.gazeta.pl, 2012-11-15. [dostęp 2013-07-31].
  2. Paulina Mroziak: Warwin SA z Warki chce być wiodącym producentem cydru w Polsce. portalspozywczy.pl, 2013-06-21. [dostęp 2013-06-25].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]