Szablon:Dobry artykuł/archiwum/2015/10
Aktualnie na stronie głównej
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/35/Lira.jpg/100px-Lira.jpg)
Lira korbowa – strunowy instrument muzyczny z korpusem podobnym do gitarowego, wiolonczelowego lub lutniowego, wyposażony w kilka, zazwyczaj zamkniętych w drewnianej skrzynce strun. Struny pobudzane są do drgań przez pocierającą je krawędź koła, które muzyk – lirnik – wprawia w ruch za pomocą korbki. Struny skracane są tangentami, za pomocą umieszczonych wzdłuż nich klawiszy. Naturalną dla liry korbowej artykulacją jest legato. Lira znana była od wczesnego średniowiecza, wykorzystywana przez nowożytność do XXI wieku, w muzyce dawnej, ludowej, jazzie, industrialu, muzyce rockowej oraz różnych gatunkach muzyki współczesnej. Włodzimierz Kamiński zaliczył lirę korbową do chordofonów szyjkowych. Wg innych źródeł jest ona chordofonem smyczkowym. Czytaj więcej…
Archiwum ekspozycji dobrych artykułów
Archiwum artykułów, które zostały umieszczone na stronie głównej w rubryce Dobry Artykuł.
2008:
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2009:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2010:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2011:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2012:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2013:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2014:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2015:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2016:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2017:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2018:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2019:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2020:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2021:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2022:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
2023:
styczeń •
luty •
marzec •
kwiecień •
maj •
czerwiec •
lipiec •
sierpień •
wrzesień •
październik •
listopad •
grudzień
1 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1e/Blu_e_Rosso_%28Strisce%29_con_Cavaliere.svg/70px-Blu_e_Rosso_%28Strisce%29_con_Cavaliere.svg.png)
Pogoń Lwów – polski klub piłkarski z siedzibą we Lwowie. Kontynuator tradycji powołanego wiosną 1904 roku w IV Gimnazjum we Lwowie piłkarskiego Klubu Gimnastyczno-Sportowego IV-go Gimnazjum, działającego od 1907 do 1939 roku pod nazwą LKS Pogoń i reaktywowanego w 2009 roku. Klub zajmuje 32. miejsce w tabeli wszech czasów polskiej ekstraklasy, będąc zarazem jednym z najbardziej utytułowanych spośród przedwojennych polskich klubów piłkarskich – posiada cztery tytuły mistrza Polski. Lwowski Klub Sportowy był współzałożycielem Związku Polskiego Piłki Nożnej przy związku austriackim, Polskiego Związku Piłki Nożnej i mistrzostw Polski. W roku 1909 Pogoń założyła klub sportowy JKS Jarosław. Był on filią Pogoni do 1914 roku i funkcjonował pod nazwą Pogoń Jarosław. Drużyna piłkarska Pogoni do roku 1939 działała jako jedna z sekcji wielosekcyjnego LKS. Obecnie prócz futbolowej istnieje tylko sekcja kolarska.
2 października
[edytuj kod]RAF-2203 – model samochodu użytkowego produkowanego w latach 1976–1991 w ZSRR, a następnie do 1997 roku na Łotwie, przez łotewskie zakłady Rīgas Autobusu Fabrika. Podstawową wersją nadwozia był mikrobus do przewozu osób; budowano także sanitarki i inne wersje specjalistyczne (noszące odrębne oznaczenia), a pod koniec produkcji także nieliczne furgony i lekkie ciężarówki. Osobliwością wśród radzieckich samochodów było to, że samochody RAF nosiły znak fabryczny i nazwę Latvija napisane literami alfabetu łacińskiego, zamiast urzędowej cyrylicy. Problemy ekonomiczne, spotęgowane przez pogorszenie relacji między Rosją a Łotwą i pojawienie się udanego taniego rosyjskiego samochodu tej klasy GAZ Gazela, spowodowały ostatecznie zaprzestanie produkcji i upadek zakładów RAF w 1997 roku.
3 października
[edytuj kod]Katowice – największa i najważniejsza stacja kolejowa Katowic, położona w centralnej części miasta, w województwie śląskim. Powstała ona 3 października 1846 roku jako przelotowa stacja Kolei Górnośląskiej, która z biegiem czasu przekształciła się w jeden z największych i najważniejszych węzłów kolejowych w Polsce, z którego główne linie odchodzą w czterech kierunkach. Znajdujący się na stacji główny dworzec, położony w Śródmieściu przy pl. Szewczyka 2, oddany do użytku w październiku 2012, jest jednym z największych i najważniejszych tego typu obiektów w Polsce i według kategoryzacji PKP ma najwyższą kategorię A. Jest on obiektem wielofunkcyjnym, posiadającym liczne placówki usługowe, powiązanym komunikacyjnie z komunikacją miejską oraz indywidualną, a także z Galerią Katowicką.
4 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0c/K-19.jpg/70px-K-19.jpg)
K-19 – pierwszy radziecki okręt podwodny z napędem jądrowym przenoszący pociski balistyczne. K-19 był jednostką wiodącą okrętów SSBN projektu 658, uzbrojoną w odpalane z powierzchni morza pociski SLBM systemu rakietowego D-2, a w późniejszym czasie D-4. Od samego początku swojego istnienia, okręt uważany był za pechowy, co wzięło swój początek od nieudanego rozbicia butelki szampana podczas wodowania, co w świecie marynarzy uważane jest za zwiastujące przyszłe nieszczęścia. Niska jakość wykonania oraz błędy załogi, doprowadziły do serii wypadków jądrowych i morskich, zwodowanego 8 kwietnia 1959 roku okrętu. 19 kwietnia 1990 roku został wycofany ze służby, nosząc w marynarce radzieckiej przezwisko „Hiroszima”.
5 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fd/%D0%9D%D0%98%D0%98_%C2%AB%D0%9C%D0%B5%D0%B4%D0%9F%D1%80%D0%B8%D0%B1%D0%BE%D1%80%C2%BB.jpg/70px-%D0%9D%D0%98%D0%98_%C2%AB%D0%9C%D0%B5%D0%B4%D0%9F%D1%80%D0%B8%D0%B1%D0%BE%D1%80%C2%BB.jpg)
First-person shooter – gatunek gier komputerowych skoncentrowanych na walce z przeważającym zastosowaniem broni palnej, których akcja obserwowana jest z perspektywy pierwszej osoby. Innymi słowy, gracz doświadcza akcji oczami głównego bohatera. First-person shooter jako gatunek dzieli cechy wspólne z innymi strzelankami, które stanowią zarazem część gatunku gier akcji. Wynalezienie gatunku przypisuje się grze Wolfenstein 3D wydanej w 1992 roku, jednakże krytycy tego podejścia zdołali odkryć starsze produkcje sięgające czasem do 1973 roku. W 2006 roku Gamasutra ogłosiła, że first-person shooter jest jednym z największych i najszybciej się rozwijających pod względem dochodów gatunkiem gier komputerowych.
6 października
[edytuj kod]Włókniakomięsak – rzadki nowotwór złośliwy wywodzący się z fibroblastów należący do grupy mięsaków tkanek miękkich. Szacuje się, że według współczesnych definicji tego nowotworu stanowi on tylko około 1% mięsaków tkanek miękkich. Obraz kliniczny choroby zależy od typu histopatologicznego. Głównym objawem włókniakomięsaka jest bezbolesna lub bolesna masa w głębokich tkankach miękkich. Wstępne rozpoznanie jest stawiane na podstawie obrazu klinicznego i badań obrazowych, które naprowadzają na rozpoznanie mięsaka. Ostateczne rozpoznanie włókniakomięsaka jest stawiane w wyniku badania histopatologicznego materiału tkankowego uzyskanego drogą biopsji gruboigłowej lub wycinającej. Podstawową metodą leczenia jest chirurgiczne wycięcie guza w zakresie zdrowych tkanek. Jest to jedyna metoda pozwalające na całkowite wyleczenie. W wybranych przypadkach wykonuje się powtórne operacje celem lokalnej kontroli choroby.
7 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/Margaret_Tarn%C3%B3w.jpg/70px-Margaret_Tarn%C3%B3w.jpg)
Margaret – polska piosenkarka, autorka piosenek i projektantka mody. W 2013 roku ukazał się jej debiutancki singel Thank You Very Much, który znalazł się na 2. miejscu listy AirPlay, najczęściej granych utworów w polskich rozgłośniach radiowych oraz zajął 41. miejsce na oficjalnej liście sprzedaży w Niemczech, 38. pozycję w Austrii i 22. miejsce we Włoszech. Piosenka była także 3. najlepiej sprzedającym się utworem w Polsce w 2013 roku, za co ZPAV przyznał jej wyróżnienie Cyfrowej Piosenki Roku. W lipcu 2013 roku piosenkarka reprezentowała Polskę podczas Bałtyckiego Festiwalu Piosenki, gdzie zajęła 2. miejsce. Latem 2014 roku wokalistka stworzyła singiel Start a Fire, który był oficjalnym hymnem Mistrzostw Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn. W 2015 roku jej kolejny singel – Heartbeat – uplasował się na 11. pozycji listy dwudziestu najczęściej odtwarzanych piosenek w polskich radiostacjach.
8 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a0/Przeprawa_Skrzetuskiego.jpg/70px-Przeprawa_Skrzetuskiego.jpg)
Mikołaj Skrzetuski – szlachcic wielkopolski, pułkownik, pierwowzór Jana Skrzetuskiego, bohatera Ogniem i mieczem Henryka Sienkiewicza. Był żołnierzem-zagończykiem, wsławił się w walkach, ale popadał w konflikt z prawem. Prowadził wędrowny tryb życia, uczestniczył w wojnach, wolne chwile spędzał u siostry w Wielkopolsce, bądź u krewnych w okolicach Bełza. Zapisał się w historii wydostaniem się z oblężonego Zbaraża i dostarczeniem listu królowi Janowi Kazimierzowi. Wyczyn zbaraski Skrzetuskiego przeszedł do historii, był sławiony w utworach poetyckich, listach z frontu i pamiętnikach. Po śmierci został pochowany w kościele karmelitów bosych w Poznaniu.
9 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c0/Sphyrna_zygaena_noaa.jpg/70px-Sphyrna_zygaena_noaa.jpg)
Głowomłot pospolity – gatunek morskiej ryby żarłaczokształtnej z rodziny młotowatych. Posiada charakterystyczny kształt pyska przypominający młot, spłaszczony i poprzecznie rozciągnięty, bez wcięcia na środku przedniej krawędzi. W przeciwieństwie do innych młotowatych, gatunek ten oprócz tropików, preferuje również umiarkowane wody. Zamieszkuje strefy przybrzeżne Oceanu Spokojnego, Atlantyckiego oraz Indyjskiego. W lecie rekiny te migrują w kierunku biegunów w poszukiwaniu chłodniejszych akwenów, tworząc grupy liczące niekiedy setki, a nawet tysiące osobników. Rekin ten jest drugim co od wielkości przedstawicielem swojej rodziny, osiągając maksymalnie 5 metrów długości. Jest to aktywny drapieżnik, którego dieta składa się najczęściej z ryb kostnoszkieletowych i bezkręgowców. Z uwagi na spadek liczebności poszczególnych populacji, Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody uznała głowomłota za gatunek narażony na wyginięcie.
10 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a7/Olympic_flag.svg/70px-Olympic_flag.svg.png)
Niezależni Sportowcy Olimpijscy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2000 – drużyna składająca się z czworga zawodników - jednej kobiety i trzech mężczyzn, podczas igrzysk, które rozgrywano w australijskim Sydney. W jej skład weszli reprezentanci Timoru Wschodniego, wówczas jeszcze pod egidą Międzynarodowego Komitetu Olimpijskiego. Startowali oni w trzech spośród trzydziestu jeden rozgrywanych dyscyplin, nie zdobywając żadnego medalu. Chorążym ekipy był bokser Victor Ramos, dla którego był to podobnie jak dla innych niezależnych olimpijczyków z Timoru, pierwszy start na igrzyskach. Był to już drugi start Niezależnych olimpijczyków na igrzyskach olimpijskich. Poprzednio startowali w 1992, na Igrzyskach w Barcelonie, kiedy to niezależnymi olimpijczykami byli sportowcy z krajów byłej Jugosławii.
11 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Uncial_0191_%28K._9031%29.jpg/70px-Uncial_0191_%28K._9031%29.jpg)
Kodeks 070 – bilingwiczny grecko-koptyjskim kodeksem uncjalny Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na VI wiek. Grecki tekst kodeksu pochodzi z kilku tradycji tekstualnych i ma charakter mieszany. Zaklasyfikowany został do III kategorii. Tekst grecki nie zawsze jest zgodny z koptyjskim. W XIX wieku bywał łączony z kodeksem Borgiańskim. Pochodzenie rękopisu jest nieznane, nie wiadomo w jaki sposób przywieziony został do Europy. Caspar René Gregory przypuszczał, że rękopis pochodzi z Fajum. Większa część kodeksu zaginęła. Zachowane partie kodeksu odnajdywane były stopniowo i przechowywane są dziś w 14 kolekcjach, pod 11 symbolami, w pięciu bibliotekach czterech miast Europy - British Library w Londynie, Clarendon Press w Oxfordzie, Bibliothèque nationale de France w Paryżu oraz Österreichische Nationalbibliothek w Wiedniu.
12 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/EW60-002%2C_Warszawa_Zachodnia%2C_2015-04-29.jpg/70px-EW60-002%2C_Warszawa_Zachodnia%2C_2015-04-29.jpg)
Pafawag 6WE – normalnotorowe trójczłonowe elektryczne zespoły trakcyjne produkcji polskiej, wyprodukowane w liczbie 2 sztuk w zakładach Pafawag we Wrocławiu w roku 1990 dla Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście. Podczas prac projektowych and 6WE w 1980 roku zakładano produkcję około 500 składów w latach 1980-1990, a potem około 20-30 rocznie, pierwsze egzemplarze miały być gotowe w 1983 roku. Jednostki miały być wyposażone w tyrystorowy rozruch impulsowy, który zamontowano już na potrzeby testów w 1984 roku w EW58-018sa. Po zakończeniu testów w 1988 roku stwierdzono, że układ nie nadaje się do seryjnego wdrażania i nie zastosowano go w EW60. Po wyprodukowaniu dwóch prototypowych egzemplarzy Pafawag zaproponował PKP 40 zespołów EW60 z rozruchem oporowym z możliwością późniejszej zmiany na impulsowy, jednak PKP odrzuciło tę propozycję.
13 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/EuroMorocco.svg/70px-EuroMorocco.svg.png)
Maroko w Konkursie Piosenki Eurowizji – Maroko wystąpiło w Konkursie Piosenki Eurowizji tylko raz, podczas konkursu w 1980 roku. Konkursem w kraju zajął się wówczas publiczny nadawca Société nationale de radiodiffusion et de télévision (SNRT). Maroko zostało pierwszym afrykańskim krajem występującym w finale imprezy. Przedstawicielką telewizji publicznej została wybrana wewnętrznie Samira Sa’id z utworem Bitakat hubb, który został pierwszą arabskojęzyczną propozycją zaprezentowaną podczas koncertu. W sobotnim finale, który odbył w holenderskiej Hadze, wokalistka zdobyła siedem punktów i zajęła ostatecznie przedostatnie, 18. miejsce. Słaby wynik osiągnięty na poprzednim konkursie spowodował rezygnację nadawcy publicznego z udziału w 26. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym w 1981 roku.
14 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/Margaret_Tarn%C3%B3w.jpg/70px-Margaret_Tarn%C3%B3w.jpg)
Margaret – polska piosenkarka, autorka piosenek i projektantka mody. W 2013 roku ukazał się jej debiutancki singel Thank You Very Much, który znalazł się na 2. miejscu listy AirPlay, najczęściej granych utworów w polskich rozgłośniach radiowych oraz zajął 41. miejsce na oficjalnej liście sprzedaży w Niemczech, 38. pozycję w Austrii i 22. miejsce we Włoszech. Piosenka była także 3. najlepiej sprzedającym się utworem w Polsce w 2013 roku, za co ZPAV przyznał jej wyróżnienie Cyfrowej Piosenki Roku. W lipcu 2013 roku piosenkarka reprezentowała Polskę podczas Bałtyckiego Festiwalu Piosenki, gdzie zajęła 2. miejsce. Latem 2014 roku wokalistka stworzyła singiel Start a Fire, który był oficjalnym hymnem Mistrzostw Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn. W 2015 roku jej kolejny singel – Heartbeat – uplasował się na 11. pozycji listy dwudziestu najczęściej odtwarzanych piosenek w polskich radiostacjach.
15 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/82/Catherine_of_Lesna.jpg/70px-Catherine_of_Lesna.jpg)
Katarzyna (Jefimowska) – rosyjska mniszka prawosławna, autorka koncepcji żeńskiego monasteru czynnego w Rosyjskim Kościele Prawosławnym, twórczyni monasteru Narodzenia Matki Bożej w Leśnej. Pochodziła z głęboko religijnej rodziny arystokratycznej. W 1889 roku złożyła wieczyste śluby mnisze, w tym samym roku otrzymała godność ihumeni. Kierowany przez nią monaster Narodzenia Matki Bożej w Leśnej stał się w ciągu kolejnych dwudziestu lat jednym z największych klasztorów żeńskich w Rosji, znaczącym centrum pielgrzymkowym, lokalnym ośrodkiem gospodarczym i oświatowym. Ihumenia Katarzyna pozostawała przełożoną do 1908 roku, następnie ze względów zdrowotnych formalnie przekazała kierowanie wspólnotą mniszce Ninie, faktycznie jednak współzarządzała wspólnotą do końca życia. Nieformalny kult Katarzyny jako świętej funkcjonuje w Rosyjskim Kościele Prawosławnym poza granicami Rosji; w 2010 roku kanonizował ją niekanoniczny Rosyjski Kościół Prawdziwie Prawosławny.
16 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d1/Bundesarchiv_DVM_10_Bild-23-61-01%2C_Kleiner_Kreuzer_%22Karlsruhe%22.jpg/70px-Bundesarchiv_DVM_10_Bild-23-61-01%2C_Kleiner_Kreuzer_%22Karlsruhe%22.jpg)
Krążowniki lekkie typu Karlsruhe – typ dwóch niemieckich krążowników lekkich, które weszły do służby w Kaiserliche Marine tuż przed wybuchem I wojny światowej. Stanowiły rozwinięcie projektu poprzedniego typu Magdeburg. Lekko uzbrojone i opancerzone, ale szybkie i o dużym zasięgu, były optymalizowane pod kątem działań jako okręty rozpoznawcze lub rajdery na liniach komunikacyjnych przeciwnika. Budowę obu rozpoczęto w 1911 roku, zwodowane zostały dzień po dniu: Karlsruhe 11, a Rostock 12 listopada 1912 roku. Do służby weszły odpowiednio 15 stycznia i 5 lutego 1914 roku. Obydwa okręty zostały utracone podczas działań wojennych: Karlsruhe, odnoszący sukcesy w zwalczaniu brytyjskiej żeglugi na środkowym Atlantyku, w wyniku przypadkowej eksplozji w listopadzie 1914 roku; Rostock, służący w siłach rozpoznawczych Hochseeflotte, podczas bitwy jutlandzkiej w czerwcu 1916 roku.
17 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/de/Street_in_Shivta_ruins_in_the_Negev.jpg/70px-Street_in_Shivta_ruins_in_the_Negev.jpg)
Sobota – ruiny miasta Nabatejczyków, położone w Izraelu w zachodniej części pustyni Negew, niedaleko od granicy egipskiej w Niccanie, 43 km na południowy zachód od Beer Szewy. Sobota została założona w I wieku, ale najstarsze ślady funkcjonowania Nabatejczyków w tym rejonie są datowane na I wiek p.n.e. Dokumentacja towarzysząca nominacji miast szlaku kadzidlanego do wpisania na listę światowego dziedzictwa UNESCO wskazuje, że Sobota mogła powstać pod koniec panowania króla Nabatejczyków Obodasa III lub jego syna Aretasa IV, a rozwój następował od wieku II, kiedy to Nabatejczycy opanowali sztukę rozwoju rolnictwa i hodowli koni na środku pustyni. Sobota należy do grupy najlepiej zachowanych miast bizantyńskich na pustyni Negew.
18 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/71/Uncial_0191_%28K._9031%29.jpg/70px-Uncial_0191_%28K._9031%29.jpg)
Kodeks 070 – bilingwiczny grecko-koptyjskim kodeksem uncjalny Nowego Testamentu, paleograficznie datowany na VI wiek. Grecki tekst kodeksu pochodzi z kilku tradycji tekstualnych i ma charakter mieszany. Zaklasyfikowany został do III kategorii. Tekst grecki nie zawsze jest zgodny z koptyjskim. W XIX wieku bywał łączony z kodeksem Borgiańskim. Pochodzenie rękopisu jest nieznane, nie wiadomo w jaki sposób przywieziony został do Europy. Caspar René Gregory przypuszczał, że rękopis pochodzi z Fajum. Większa część kodeksu zaginęła. Zachowane partie kodeksu odnajdywane były stopniowo i przechowywane są dziś w 14 kolekcjach, pod 11 symbolami, w pięciu bibliotekach czterech miast Europy - British Library w Londynie, Clarendon Press w Oxfordzie, Bibliothèque nationale de France w Paryżu oraz Österreichische Nationalbibliothek w Wiedniu.
19 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/EW60-002%2C_Warszawa_Zachodnia%2C_2015-04-29.jpg/70px-EW60-002%2C_Warszawa_Zachodnia%2C_2015-04-29.jpg)
Pafawag 6WE – normalnotorowe trójczłonowe elektryczne zespoły trakcyjne produkcji polskiej, wyprodukowane w liczbie 2 sztuk w zakładach Pafawag we Wrocławiu w roku 1990 dla Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście. Podczas prac projektowych and 6WE w 1980 roku zakładano produkcję około 500 składów w latach 1980-1990, a potem około 20-30 rocznie, pierwsze egzemplarze miały być gotowe w 1983 roku. Jednostki miały być wyposażone w tyrystorowy rozruch impulsowy, który zamontowano już na potrzeby testów w 1984 roku w EW58-018sa. Po zakończeniu testów w 1988 roku stwierdzono, że układ nie nadaje się do seryjnego wdrażania i nie zastosowano go w EW60. Po wyprodukowaniu dwóch prototypowych egzemplarzy Pafawag zaproponował PKP 40 zespołów EW60 z rozruchem oporowym z możliwością późniejszej zmiany na impulsowy, jednak PKP odrzuciło tę propozycję.
20 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/EuroMorocco.svg/70px-EuroMorocco.svg.png)
Maroko w Konkursie Piosenki Eurowizji – Maroko wystąpiło w Konkursie Piosenki Eurowizji tylko raz, podczas konkursu w 1980 roku. Konkursem w kraju zajął się wówczas publiczny nadawca Société nationale de radiodiffusion et de télévision (SNRT). Maroko zostało pierwszym afrykańskim krajem występującym w finale imprezy. Przedstawicielką telewizji publicznej została wybrana wewnętrznie Samira Sa’id z utworem Bitakat hubb, który został pierwszą arabskojęzyczną propozycją zaprezentowaną podczas koncertu. W sobotnim finale, który odbył w holenderskiej Hadze, wokalistka zdobyła siedem punktów i zajęła ostatecznie przedostatnie, 18. miejsce. Słaby wynik osiągnięty na poprzednim konkursie spowodował rezygnację nadawcy publicznego z udziału w 26. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym w 1981 roku.
21 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a5/Margaret_Tarn%C3%B3w.jpg/70px-Margaret_Tarn%C3%B3w.jpg)
Margaret – polska piosenkarka, autorka piosenek i projektantka mody. W 2013 roku ukazał się jej debiutancki singel Thank You Very Much, który znalazł się na 2. miejscu listy AirPlay, najczęściej granych utworów w polskich rozgłośniach radiowych oraz zajął 41. miejsce na oficjalnej liście sprzedaży w Niemczech, 38. pozycję w Austrii i 22. miejsce we Włoszech. Piosenka była także 3. najlepiej sprzedającym się utworem w Polsce w 2013 roku, za co ZPAV przyznał jej wyróżnienie Cyfrowej Piosenki Roku. W lipcu 2013 roku piosenkarka reprezentowała Polskę podczas Bałtyckiego Festiwalu Piosenki, gdzie zajęła 2. miejsce. Latem 2014 roku wokalistka stworzyła singiel Start a Fire, który był oficjalnym hymnem Mistrzostw Świata w Piłce Siatkowej Mężczyzn. W 2015 roku jej kolejny singel – Heartbeat – uplasował się na 11. pozycji listy dwudziestu najczęściej odtwarzanych piosenek w polskich radiostacjach.
22 października
[edytuj kod]Limfocyty T regulatorowe – subpopulacja limfocytów odpowiedzialna za tłumienie zbyt nasilonej lub autoreaktywnej odpowiedzi immunologicznej w sposób swoisty lub nieswoisty dla danego antygenu, jednak nie wywołujący ogólnego upośledzenia odporności. Limfocyty T regulatorowe mogą należeć do limfocytów Tγδ, jak oraz limfocytów Tаβ. Występują wśród limfocytów T charakteryzujących się ekspresją cząsteczek CD4 lub CD8, mogą także nie wykazywać obecności żadnej z nich. W wąskim znaczeniu limfocyty T regulatorowe to komórki, które wykazują silne działanie hamujące na odpowiedź odpornościową oraz charakteryzują się ekspresją czynnika transkrypcyjnego Foxp3. Jeżeli nie zaznaczono inaczej, w tekście artykułu zastosowano takie właśnie znaczenie terminu „limfocyt Treg”. Mechanizmów działania limfocytów Treg jest wiele – przez wydzielanie hamujących cytokin, supresyjne działanie przez receptory błonowe lub uśmiercenie komórek efektorowych. Ogólnie, komórki Treg odgrywają kluczową rolę w regulacji procesów odpornościowych oraz w rozwoju i utrzymaniu tolerancji immunologicznej, zarówno na poziomie poszczególnych tkanek, jak i na poziomie całego organizmu.
23 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/D._lettowvorbecki.jpg/70px-D._lettowvorbecki.jpg)
Dysalotosaurus – rodzaj ornitopoda z kladu Iguanodontia i rodziny Dryosauridae, żyjącego w późnej jurze na terenach dzisiejszej Afryki. Obejmuje jeden gatunek, D. lettowvorbecki; jego nazwa pojawiła się już w 1919 roku w jednej z publikacji Hansa Virchowa, lecz gatunek formalnie został opisany dopiero w 1920 roku przez Josefa Pompeckja. Wszystkie znane skamieniałości Dysalotosaurus zostały odkryte w latach 1910–1913 przez niemieckich paleontologów na obszarze jednego kamieniołomu (Ig/WJ) położonego ok. 2,5 km na północny zachód od miejscowości Tendaguru w Tanzanii. Z okazów, które zachowały się do dziś, tylko u jednego zachowało się ok. 50% szkieletu. Określenie maksymalnych rozmiarów Dysalotosaurus jest trudne, gdyż nawet największe z jego zachowanych kości nie należą do zwierząt, których wzrost już się zatrzymał.
24 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Centennial_Hall_1947_B70303_4.jpg/70px-Centennial_Hall_1947_B70303_4.jpg)
Krucjaty Billy’ego Grahama pod Południowym Krzyżem – seria kampanii ewangelizacyjnych amerykańskiego ewangelisty Billy’ego Grahama przeprowadzonych w Australii oraz Nowej Zelandii w 1959 roku. Określane są zwykle mianem The 1959 South Cross Crusades. Była to najdłuższa seria spotkań ewangelizacyjnych przeprowadzona przez Grahama poza granicami Stanów Zjednoczonych. Trwała 16 tygodni, od 15 lutego do 31 maja, uczestniczyły w niej wszystkie protestanckie kościoły z wyjątkiem dwóch ewangelikalnych ugrupowań, przybyło na nią ponad 3 miliony ludzi. Jeszcze zanim Graham przybył do Australii zastępca przewodniczącego komitetu krucjatowego i duchowny prezbiteriański zapowiadał, że po zakończeniu krucjaty będzie się mówiło, że jeszcze żaden człowiek w historii nie głosił Ewangelii do tylu osób w jednym miejscu i tak krótkim czasie.
25 października
[edytuj kod]Józef Przybyła – polski skoczek narciarski, reprezentant Polski, dwukrotny olimpijczyk. Sześciokrotny mistrz Polski, jedenastokrotny medalista mistrzostw Polski. Były rekordzista kraju w długości skoku. Reprezentant klubu LKS Klimczok Bystra, a w czasie służby wojskowej – WKS Zakopane. Przybyła skakał początkowo na nartach Kästla, a potem na enerdowskich Poppach. Buty robiono w Krośnie. Polacy skakali wówczas w fińskich swetrach i spodniach z polskiego elastiku. Po zakończeniu kariery, Przybyła przez pewien czas był asystentem trenera kadry narodowej skoczków Tadeusza Kołdra. Był też sędzią okręgowym w skokach. Od 1966 roku mieszkał w Buczkowicach i pomagał zięciowi w prowadzeniu warsztatu stolarskiego. Zmarł w marcu 2009 roku.
26 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3a/EW60-002%2C_Warszawa_Zachodnia%2C_2015-04-29.jpg/70px-EW60-002%2C_Warszawa_Zachodnia%2C_2015-04-29.jpg)
Pafawag 6WE – normalnotorowe trójczłonowe elektryczne zespoły trakcyjne produkcji polskiej, wyprodukowane w liczbie 2 sztuk w zakładach Pafawag we Wrocławiu w roku 1990 dla Szybkiej Kolei Miejskiej w Trójmieście. Podczas prac projektowych and 6WE w 1980 roku zakładano produkcję około 500 składów w latach 1980-1990, a potem około 20-30 rocznie, pierwsze egzemplarze miały być gotowe w 1983 roku. Jednostki miały być wyposażone w tyrystorowy rozruch impulsowy, który zamontowano już na potrzeby testów w 1984 roku w EW58-018sa. Po zakończeniu testów w 1988 roku stwierdzono, że układ nie nadaje się do seryjnego wdrażania i nie zastosowano go w EW60. Po wyprodukowaniu dwóch prototypowych egzemplarzy Pafawag zaproponował PKP 40 zespołów EW60 z rozruchem oporowym z możliwością późniejszej zmiany na impulsowy, jednak PKP odrzuciło tę propozycję.
27 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e6/Abdullah_Gul_and_Bronislaw_Komorowski_2.jpg/70px-Abdullah_Gul_and_Bronislaw_Komorowski_2.jpg)
Stosunki polsko-tureckie – Rzeczpospolita Polska i Republika Turcji to państwa współpracujące na różnych płaszczyznach. Wzajemne kontakty rozwijają się w sferze polityki obronnej – w ramach struktur NATO, gospodarczej – m.in. w ramach Unii Celnej oraz w sferze kultury i kontaktów społecznych. Potwierdzeniem dobrych stosunków są również wizyty na najwyższym szczeblu oraz liczne umowy, w tym dwa traktaty przyjaźni, zawarte między państwami. Do czynników utrudniających pogłębianie relacji polsko-tureckich zaliczyć można przede wszystkim odrębność kulturową oraz dystans geograficzny dzielący oba kraje. Nie przeszkadzają one jednak w intensyfikacji wymiany handlowej, a także pozostają bez wpływu na polskie poparcie dla tureckich dążeń do integracji ze Wspólnotami Europejskimi.
28 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cc/Cerkiew_w_Milejczycach_front-side.jpg/70px-Cerkiew_w_Milejczycach_front-side.jpg)
Cerkiew św. Barbary w Milejczycach – prawosławna cerkiew parafialna. Parafia prawosławna św. Barbary w Milejczycach z pewnością istniała na początku XVI stulecia. W kolejnym wieku przyjęła unię, mimo początkowego oporu miejscowego duchowieństwa i wiernych. W XVIII wieku milejczycką cerkiew pod tym wezwaniem opisano jako poważnie zniszczoną. W 1839 roku, na mocy postanowień synodu połockiego, miejscowa parafia została włączona do Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. W 1859 roku cerkiew św. Barbary w Milejczycach uległa całkowitemu zniszczeniu w czasie pożaru. Nową cerkiew zbudowano w latach 1899–1900, od dnia oddania do użytku jest to świątynia parafialna. Cerkiew jest szczególnym ośrodkiem kultu św. Barbary, w budynku znajduje się siedemnastowieczny wizerunek tej świętej.
29 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Mazur.jpg/100px-Mazur.jpg)
ORP Mazur – polski torpedowiec typu V, a następnie szkolny okręt artyleryjski służący w latach 1922–1939; dawny niemiecki V 105 z czasów I wojny światowej, jeden z pierwszych okrętów polskiej marynarki wojennej. Okręt został nabyty przez Marynarkę Wojenną z podziału okrętów Kaiserliche Marine po zakończeniu wojny. Służył, jako okręt szkolny, na którym szkolili się artylerzyści. Zatopiony 1 września 1939 roku przez niemieckie lotnictwo. Z wraku zostały zdemontowane i ustawione na lądzie armaty 75 mm. Pozostałe uzbrojenie zamontowano w improwizowanym pociągu pancernym Smok Kaszubski, który używała Lądowa Obrona Wybrzeża. Po zakończeniu działań wojennych wrak został wydobyty przez Niemców i pocięty na złom.
30 października
[edytuj kod]Kodeks 0221 – grecki kodeks uncjalny Nowego Testamentu na pergaminie, paleograficznie datowany na IV wiek. Do naszych czasów zachował się jedynie fragment jednej karty kodeksu z tekstem Listu do Rzymian (5,16-17.19.21-6,3). Kodeks jest cytowany w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu. Oryginalne karty kodeksu miały rozmiar 18 na 16 cm, zachowany fragment ma rozmiary 6,1 na 6,0 cm. Pergamin ma barwę ciemno-brunatną. Fragment reprezentuje mieszaną tradycję tekstualną. Kurt Aland zaklasyfikował go do kategorii III, co oznacza, że jest ważny dla poznania historii tekstu Nowego Testamentu. Rękopis przechowywany jest w Austriackiej Bibliotece Narodowej w Wiedniu.
31 października
[edytuj kod]![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d9/Centennial_Hall_1947_B70303_4.jpg/70px-Centennial_Hall_1947_B70303_4.jpg)
Krucjaty Billy’ego Grahama pod Południowym Krzyżem – seria kampanii ewangelizacyjnych amerykańskiego ewangelisty Billy’ego Grahama przeprowadzonych w Australii oraz Nowej Zelandii w 1959 roku. Określane są zwykle mianem The 1959 South Cross Crusades. Była to najdłuższa seria spotkań ewangelizacyjnych przeprowadzona przez Grahama poza granicami Stanów Zjednoczonych. Trwała 16 tygodni, od 15 lutego do 31 maja, uczestniczyły w niej wszystkie protestanckie kościoły z wyjątkiem dwóch ewangelikalnych ugrupowań, przybyło na nią ponad 3 miliony ludzi. Jeszcze zanim Graham przybył do Australii zastępca przewodniczącego komitetu krucjatowego i duchowny prezbiteriański zapowiadał, że po zakończeniu krucjaty będzie się mówiło, że jeszcze żaden człowiek w historii nie głosił Ewangelii do tylu osób w jednym miejscu i tak krótkim czasie.