14 Dywizjon Artylerii Konnej
| 14 Dywizjon Artylerii Konnej | |
| Odznaka pamiątkowa artylerii konnej | |
| Historia | |
| Państwo | |
| Sformowanie | 1927 |
| Tradycje | |
| Święto | 12 lipca[1] |
| Nadanie sztandaru | 1938 |
| Dowódcy | |
| Ostatni | ppłk dypl. Tadeusz Żyborski |
| Organizacja | |
| Dyslokacja | Białystok |
| Podporządkowanie | Podlaska Brygada Kawalerii |
| Rodzaj wojsk | artyleria konna |
| Rodzaj sił zbrojnych | Wojska lądowe |
14 Dywizjon Artylerii Konnej (14 dak) – pododdział artylerii konnej Wojska Polskiego II RP.
W czerwcu 1921 8 Dywizjon Artylerii Konnej przemianowany został na 9 Dywizjon Artylerii Konnej, a na początku lipca tego roku przeniesiony z I do IX Brygady Jazdy. Równocześnie, na wniosek płk. Gustawa Orlicz-Dreszera, dotychczasowy 9 dak przemianowany został na 8 dak. W 1927 8 dak przemianowany został na 14 Dywizjon Artylerii Konnej.
Jednostka stacjonowała w garnizonie Białystok w koszarach po 4 Mariampolskim Pułku Huzarów przy ulicy Bema 100[2], na terenie Okręgu Korpusu Nr III.
Pod względem wyszkolenia fachowego dywizjon podporządkowany był dowódcy 3 Grupy Artylerii.
Od 20 maja 1922 oficerom i żołnierzom mogły być nadawane odznaki pamiątkowe artylerii konnej, wspólne dla wszystkich dywizjonów.
3 lipca 1938, w Wilnie, Marszałek Polski Edward Śmigły-Rydz wręczył jednostce sztandar ufundowany przez społeczeństwo Wilna i ziem północno-wschodnich Rzeczypospolitej[3].
W kampanii wrześniowej 1939 dywizjon, liczący trzy baterie, walczył w składzie Podlaskiej Brygady Kawalerii.
28 września 1939 z żołnierzy 14 dak pod dowództwem kpt. Tomasza Skarzyńskiego zorganizowany został 4 szwadron 2 Pułku Ułanów Grochowskich.
Spis treści |
[edytuj] Kadra dywizjonu
- ppłk Czesław Tabortowski
- mjr Stefan Dowbór
- ppłk Witold Majewski
- ppłk art. Adam Sielicki (do 18 IV 1926
- mjr art. Ludwik Kiok (od 18 IV 1926)
- ppłk Brunon Romiszewski (do I 1931)
- ppłk Włodzimierz Arwaniti (I 1931 - XI 1935)
- ppłk Jan Kijowski
- ppłk dypl. Tadeusz Żyborski (1939)
- por. art. Roman Kanafoyski
- por. rez. Stanisław II Sroka
W lipcu 1939 dywizjon wydzielił jeden działon, który wszedł w skład załogi Wojskowej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte. Obsługę armaty stanowili:
- kpr. Eugeniusz Grabowski[4] – działonowy
- kpr. Wincenty Kłys – celowniczy
- kan. Władysław Jakubiak – zamkowy (poległ 2 września)
- kan. Józef Spiżarny – ładowniczy
- kan. Franciszek Żołnik[4]- kierowniczy
- kan. Czesław Filipkowski – amunicyjny
[edytuj] Obsada personalna 14 dak we wrześniu 1939
- dowódca - ppłk dypl. Tadeusz Żyborski
- adiutant - kpt. Andrzej Roman Tadeusz Paulo
- oficer zwiadowczy - kpt. Wiktor Eustahy Zahorski
- oficer obserwacyjny - por. rez. Władysław Włodzimierz Mackiewicz († 13 IX 1939)
- lekarz - kpt. lek. Wojciech Zabłocki
- lekarz weterynarii - kpt. lek. wet. Józef Wiechowski
1 bateria
- dowódca - kpt. Bronisław Przyłuski
2 bateria
- dowódca - kpt. Adam Włodzimierz Gątkiewicz († 4 IX 1939)
- oficer zwiadowczy - ppor. Dionizy Wojciechowicz († 4 IX 1939)
- dowódca I plutonu - ppor. rez. Jerzy Jacimirski († 14 IX 1939)
- dowódca II plutonu - ppor. rez. mgr Zygmunt Czerwiński († 13 IX 1939)
3 bateria
- dowódca - kpt. Tomasz Skarzyński
bateria marszowa 14 dak
- dowódca - por. rez. Stanisław Załęski
Przypisy
- ↑ Karol Galster: Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914-1939. s. 95.
- ↑ Michał Sprudin: Kompleks koszarowy przy Bema. gazeta.pl, 2011-05-20. [dostęp 2012-03-08].
- ↑ Nadanie sztandaru i zatwierdzenie jego wzoru ujęte zostało w Dzienniku Rozkazów M.S.Wojsk. z 1937 nr 16, poz. 201.
- ↑ 4,0 4,1 W 1989 Eugeniusz Grabowski, Czesław Filipkowski i Franciszek Żołnik mianowani zostali do stopnia podporucznika.
[edytuj] Bibliografia
- Giętkowski Mirosław, Artyleria konna Wojska Polskiego 1918-1939, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2001, ISBN 83-7174-823-X.
- Rafał Witkowski, Westerplatte. Historia i dzień dzisiejszy, Wydawnictwo Morskie, Gdańsk 1977, s. 51.
- Ludwik Głowacki, Działania wojenne na Lubelszczyźnie w roku 1939, Wydawnictwo Lubelskie, wyd. II, Warszawa 1986, ISBN 83-222-0377-2
- Galster Karol Lucjan : Księga Pamiątkowa Artylerii Polskiej 1914 - 1939. Londyn 1975.
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||