Pułk Jazdy Tatarskiej

Pułk Jazdy Tatarskiej
Historia
Państwo	II Rzeczpospolita
Sformowanie	1919
Rozformowanie	1920
Patron	Płk Mustafa Achmatowicz
Tradycje
Tradycje jednostki kontynuuje lub kontynuowały	Dywizjon Mahometański 1 Szwadron Tatarski
Dowódcy
Pierwszy	płk Roman Falkowski
Ostatni	mjr Władysław Tomaszewicz
Organizacja
Podporządkowanie	VII Brygada Jazdy
Rodzaj wojsk	Jazda
Rodzaj sił zbrojnych	Wojska lądowe

Żołnierze pułku tatarskiego

Pułk Jazdy Tatarskiej im. Mustafy Achmatowicza - pułk polskiej jazdy z okresu wojny polsko-bolszewickiej.

Historia

Tworzenie rozpoczęto w styczniu 1919. Żołnierzami pułku byli przede wszystkim polscy Tatarzy. Służyli w nim też muzułmanie innych narodowości m.in. Azerowie. Ostatecznie w lipcu 1919 roku sformowano trzy szwadrony liniowe, szwadron karabinów maszynowych i dywizjon techniczny. 3 lutego 1920 roku rozkazem naczelnika Józefa Piłsudskiego nadano jednostce nazwę Tatarski Pułk Ułanów imienia Mustafy Achmatowicza.

Pułk walczył początkowo z wojskami niemieckimi w rejonie Grodna, następnie został przerzucony na Polesie. Później brał udział w wyprawie kijowskiej i wkraczał do Kijowa. Osłaniał w walkach odwrotowych wojska polskie w rejonie Horynia nad Styrem. W wyniku tych walk pułk poniósł duże straty, pozostało tylko 86 ułanów. W Płocku doszło do odtworzenia pułku, który wziął jeszcze udział w walkach w rejonie Wyszogrodu i Dobrzynia w 1920 roku. 10 września 1920 roku pułk rozwiązano.

Po rozformowaniu pułku wielu ułanów trafiło do 13 Pułku Ułanów Wileńskich, którego 1 szwadron od 1936 nosił nazwę wyróżniającą "tatarski".

Barwy pułku

Od 1919 łapka karmazynowa, wypustka jasnoniebieska. Na łapce godło w formie półksiężyca z wpisaną gwiazdką.

Proporczyk niebieski specjalnego rysunku, nierozcięty, owalny, ze złotym godłem pułku

Proporczyk seledynowy z żółtym półksiężycem i gwiazdą. Ułani nosili zamiast rogatywek – barankowe „papachy”. Pułk posiadał zamiast sztandaru – buńczuk.

Żołnierze Pułku Jazdy Tatarskiej

Grupa żołnierzy pułku (1919)

Dowódcy

• płk Roman Falkowski
• gen. Aleksander Romanowicz
• mjr Wilhelm Kisiel
• płk Eugeniusz Ślaski
• mjr Władysław Tomaszewicz

Szeregowcy

• Aleksander Stefanowicz

Bibliografia

• "Księga jazdy polskiej", pod protektoratem marsz. Edwarda Śmigłego–Rydza. Warszawa 1936. Reprint, Bellona Warszawa 1993.
• Jan Przemsza-Zieliński Wielka księga chwały kawalerii polskiej. wyd. Bellona Warszawa 1995.
• Henryk Smaczny: Księga Kawalerii Polskiej 1914 – 1947. Warszawa: TESCO, 1989, s. 148. ISBN 83-00-02555-3.