Vertol VZ-2

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Vertol VZ-2
Vertol VZ-2
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Vertol Aircraft
Typ eksperymentalny
Konstrukcja metalowa
Załoga 1
Historia
Data oblotu 13 sierpnia 1957
Dane techniczne
Napęd 1 x Silnik turbowałowy Avco Lycoming YT53-L-1
Moc 522 kW (700 KM)
Wymiary
Rozpiętość 7,59 m
Długość 8,05 m
Wysokość 4,57 m
Masa
Własna 1 678 kg
Osiągi
Prędkość maks. 340 km/h
Pułap praktyczny 4 200 m
Zasięg 210 km
Dane operacyjne
Użytkownicy
USA
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Vertol VZ-2 (Model 76) – amerykański, doświadczalny zmiennopłat mający w praktyce sprawdzić możliwość lotu tego typu układów konstrukcyjnych. Maszyna ogółem wykonała około 450 lotów w tym 34 z przejściem z lotu pionowego do poziomego. Wybudowano jeden egzemplarz, który obecnie znajduje się na terenie National Air and Space Museum.

Historia[edytuj | edytuj kod]

VZ-2 był zmiennopłatem, który miał w sobie łączyć cechy śmigłowca czyli możliwość pionowego startu i lądowania z szybkością lotu poziomego charakterystyczną dla samolotu a niedostępną dla śmigłowca. Koncepcję VZ-2 opracował Polak, Wiesław Zenon Stępniewski. W finansowanie projektu włączyły się United States Air Force oraz United States Navy. Samolot nie był przeznaczony do produkcji seryjnej a miał jedynie służyć praktycznemu sprawdzeniu przyjętych założeń. W 1956 roku ukończono prototyp a w kwietniu 1957 roku rozpoczęto testy naziemne maszyny. 13 sierpnia 1957 roku samolot, za którego sterami siedział pilot doświadczalny Leonard Lavassar wzniósł się po raz pierwszy pionowo w powietrze. Średnica zamontowanych śmigieł uniemożliwiała klasyczny start i lądowanie ze skrzydłami ustawionymi równolegle względem kadłuba. 15 lipca 1958 roku samolot wykonał pełnoprofilowy lot, w którym po pionowym starcie obrócono skrzydła wraz z silnikami do poziomej pozycji, wykonano przelot w locie poziomym, następnie ponownie obrócono skrzydła i samolot pionowo wylądował. Próby maszyny trwały do 1964 roku udowadniając możliwość praktycznej eksploatacji zmiennopłatów. W 1965 roku cały program został zakończony a ukończony jedyny prototyp trafił do National Air and Space Museum.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ryszard Witkowski: Dzieje śmigłowca. Warszawa: Oficyna Wydawnicza ECHO, 2005, s. 268-270. ISBN 83-87162-10-8.