Northrop F-20 Tigershark

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
F-20 Tigershark
F-20 Tigershark
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Northrop
Typ myśliwiec
Konstrukcja metalowa
Załoga 1 pilot
Historia
Data oblotu 30 sierpnia 1982
Egzemplarze 3
Dane techniczne
Napęd 1 × General Electric F404-GE-100
Ciąg 76 kN
Wymiary
Rozpiętość 8,1 m
Długość 14,2 m
Wysokość 4,2 m
Powierzchnia nośna 17 m²
Masa
Własna 5090 kg
Startowa 11920 kg
Osiągi
Prędkość maks. 2,1 Ma (2600 km/h)
Prędkość wznoszenia 15 250 m/min
Pułap 16 800 m
Zasięg 2760 km
Promień działania 555 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 × działko M39 kal. 20 mm
2 × AIM-9 Sidewinder
3600 kg bomb
Użytkownicy
Stany Zjednoczone
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Northrop F-20 Tigershark - (ang. rekin tygrysi) amerykański odrzutowy samolot myśliwski zbudowany przez firmę Northrop w 1975 roku. Wersja rozwojowa myśliwca F-5 Freedom Fighter sfinansowana ze środków własnych wytwórni Northrop.

Początkowo samolot był oznaczony jako F-5G, odmiana myśliwca Tiger II, ale ze względu na znaczne zmiany zarówno konstrukcyjne jak i osiągów (pomijając zewnętrzne podobieństwo), został uznany jako nowy typ maszyny o oznaczeniu F-20. Główną różnicą w porównaniu do F-5 była wymiana dwóch silników odrzutowych General Electric J85 na jeden turbowentylatorowy General Electric F404 o ciągu wyższym o 60% od obu poprzednich silników. Tak samo jak przy F-5 przy konstrukcji nowej maszyny przyjęto założenie, że ma być on tanim i łatwym w utrzymaniu samolotem. F-20 zdolny był osiągnąć prędkość 2,1 macha i przelecieć na odległość 2760 km.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Oblot pierwszego z trzech zbudowanych prototypów myśliwca F-20 odbył się 30 sierpnia 1982 roku. Przeznaczeniem nowego samolotu miały być rynki zagraniczne, ale ze względu na zniesienie przez Prezydenta Ronalda Reagana restrykcji na sprzedaż samolotów takich jak F-16 Fighting Falcon, zapotrzebowanie na F-20 nigdy się nie rozwinęło. Po sześciu latach prób sprzedaży samolotu kontrahentom zagranicznym firma Northrop zakończyła wart 1,2 miliarda dolarów program rozwojowy.
Siły powietrzne państw branych pod uwagę jako potencjalnych kupców myśliwca F-20 wolały wybrać porównywalny cenowo F-16, a pozostałe państwa zakupiły tańszy F-5E Tiger II lub radzieckie MiG-21. Chociaż osiągi Tigersharka były porównywalne z F-16 Viper Block 1/5/10 używanymi przez Siły Zbrojne Stanów Zjednoczonych i zdecydowanie lepsze niż eksportowej wersji F-16/79, to płatowiec F-20 zaprojektowany 20 lat wcześniej nie rokował nadziei na dalszy rozwój. Z drugiej strony F-16 był samolotem nowym, który jeszcze nie był modernizowany i ulepszany, dzięki czemu posiadał większy potencjał do przyszłych modyfikacji.

Z trzech zbudowanych prototypów jeden znajduje się w Kalifornijskim Centrum Naukowym, a pozostałe dwa zostały utracone w wyniku katastrof podczas prezentacji u klientów zagranicznych. Oba wypadki były spowodowane błędami pilotów.