Douglas A2D Skyshark

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Douglas A2D Skyshark
Douglas A2D Skyshark
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent Douglas Aircraft Company
Typ pokładowy samolot szturmowy
Konstrukcja metalowa
Załoga 1
Historia
Data oblotu 26 maja 1950
Dane techniczne
Napęd 1 x Silnik turbośmigłowy Allison XT-40-A-2
Moc 3 800 kW
Wymiary
Rozpiętość 15,24 m
Długość 12,58 m
Wysokość 3,68 m
Powierzchnia nośna 37,2 m²
Masa
Własna 5 864 kg
Startowa 10 436 kg
Osiągi
Prędkość maks. 813 km/h
Prędkość wznoszenia 37 m/s
Pułap praktyczny 14 664 m
Zasięg 3 520 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
4 x 20 mm
2 500 kg bomb lub rakiet
Użytkownicy
Unites States Navy
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Douglas A2D Skyshark – amerykański samolot szturmowy zaprojektowany w z zakładach Douglas Aircraft Company dla United States Navy (USN) na początku lat 50. XX wieku. Samolot nie wszedł do produkcji seryjnej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

A2D-1 w locie

25 czerwca 1945 zaledwie trzy miesiące po pierwszym locie Douglasa A-1 Skyraider USN poprosiło zakłady Douglasa o rozpoczęcie prac nad jego następcą który miał być napędzany silnikami turbośmigłowymi[1] Przewidywano, że nowy samolot wejdzie na wyposażenie lotniskowców eskortowych typu Casablanca[potrzebne źródło]. W ciągu następnych 18 miesięcy Douglas przedstawił trzy różne zbliżone projekty Douglas D-557A/B/C[1]. Rozpoczęto wówczas prace nad konstrukcją nowego samolotu przebudowując kadłub XBT2D-1 ale przed ukończeniem projektu został on przerwany z powodu problemów z silnikami[1]. W tym czasie rozważano także użycie silników odrzutowych Westinghouse 24C ale ten projekt nie wyszedł poza początkową fazę planowania[1]. 11 czerwca 1947 Douglas otrzymał propozycję zbudowania makiet i przeprowadzenia testów w tunelu aerodynamicznym nowego samolotu[1]. Po inspekcji makiety na początku września USN podpisała kontrakt z Douglasem 25 września na dostarczenie dwóch samolotów, które otrzymały oznaczenie XA2D-1 napędzanych dwoma silnikami Allison XT-40[1]. Gotowa maszyna z nowym silnikiem do swojego pierwszego lotu wystartowała 26 maja 1950. Lot trwał tylko dwie minuty ponieważ pojawiły się bardzo silne wibracje zespołu napędowego. 1 czerwca tego samego roku samolot wzbił się po raz drugi w powietrze i wykonał prawidłowy 13 minutowy lot. Podczas trwania 23 lotu testowego w grudniu 1950, samolot uległ rozbiciu a pilot zginął. Loty podjął drugi prototyp jednak problemy z nową konstrukcją silnika nieustawały. Pomimo tego podjęto decyzje o produkcji seryjnej, wybudowano 10 egzemplarzy ale żaden z nich nie wszedł do służby a cały program anulowano. Zdobyte doświadczenia zostały wykorzysstane w konstrukcji samolotu McDonnell Douglas A-4 Skyhawk.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Skyshark był jednomiejscowym, wolnonośnym dolnopłatem o konstrukcji całkowicie metalowej. Napędzanym zdwojonym silnikiem Allison XT-40-A-2, w którym obydwa wchodzące w jego skład silniki położone były obok siebie w dole kadłuba napędzając wspólny reduktor. Wlot powietrza do silnika składał się z trzech otworów umieszczonych pod kołpakiem śmigła. W przedniej części osłony śmigła zamontowany był radar. Proste skrzydło o obrysie trapezowym, rozszerzające się przy kadłubie. Wyposażóne w klapy szczelinowe. Podczas hangarowania skrzydła były składane w połowie swojej rozpiętości. Kadłub o konstrukcji półskorupowej z kabiną pilota umieszczoną nad silnikiem. Podwozie klasyczne, główne chowane do wnęk w skrzydłach z obrotem o 90°. Tylne kółko ogonowe zamontowane było na długim wysięgniku chowanym w kadłub.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 René J. Francillon: McDonnell Douglas Aircraft Since 1920, vol. 1. Annapolis: Naval Institute Press, 1988. ISBN 0-87021-428-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • René J. Francillon: McDonnell Douglas Aircraft Since 1920, vol. 1. Annapolis: Naval Institute Press, 1988. ISBN 0-87021-428-4.