FQM-151 Pointer

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
FQM-151 Pointer
Dane podstawowe
Państwo  Stany Zjednoczone
Producent AeroVironment Inc
Typ UAV
Konstrukcja Kevlarowo kompozytowa
Załoga 0
Historia
Data oblotu 1988
Dane techniczne
Napęd 1 x silnik elektryczny Astro 15
Moc 300 W
Wymiary
Rozpiętość 2,45 m
Długość 1,83 m
Wysokość 0,91 m
Masa
Własna 2,17 kg
Użyteczna 0,99 kg
Startowa 4,12 kg
Osiągi
Prędkość maks. 80 km/h
Prędkość patrolowa 50 km/h
Pułap 1000 m
Zasięg 110 km
Promień działania 5 - 7 km
Długotrwałość lotu 2,2 h
Dane operacyjne
Użytkownicy
USA
Rzuty
Rzuty samolotu

FQM-151 Pointer – taktyczny, bezzałogowy aparat latający (ang. Unmanned Aerial Vehicle – UAV) opracowany przez amerykańską firmę AeroVironment Inc na zamówienie United States Marine Corps w 1986 roku.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

FQM-151 jest górnopłatem, o skrzydłach z dużym wzniosem zewnętrznych części, zapewniającym dobre właściwości lotne. Pointer jest zbudowany z kompozytów, w których duży udział mają materiały wykonane z kevlaru. Napędzany jest silnikiem elektrycznym o mocy 300 W, zasilanego z akumulatora znajdującego się na pokładzie. Dzięki kompozytowej budowie i silnikowi elektrycznemu Pointer jest bardzo trudny do wykrycia przez środki obrony przeciwlotniczej. Aparat zaopatrzony jest w czarno białą kamerę światła szczątkowego, wykorzystującą technologię CCD, umożliwiającą obserwację w dzień i w nocy, którą można wymienić na kolorową kamerę TV operującą w ciągu dnia. Obraz z kamery aparatu może być przekazywany do stanowiska kontrolującego lot na ziemi. Na pokładzie znajduję się również odbiornik GPS. Start Pointera następuje "z ręki", po wykonaniu misji aparat ląduje na brzuchu w wyznaczonym terenie. Podczas wykonywania zadania FQM-151 jest cały czas kontrolowany ze stanowiska naziemnego. Aparta jest prosty w obsłudze i co ważne kosztuje tylko około 30 000 USD.

Służba[edytuj | edytuj kod]

Pointer przeznaczony jest do obserwacji pola walki na głębokości od 5 do 7 km. Bojowo został użyty podczas operacji w Bośni w ramach amerykańskich jednostek bojowych w siłach SFOR oraz podczas II wojny w Zatoce Perskiej w Iraku w 2003 roku i w Afganistanie w 2001 roku.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]