Lutet

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy pierwiastka. Zobacz też: lutet (geologia).
Lutet
iterb ← lutet → hafn
Wygląd
srebrzystobiały
Lutet
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a. lutet, Lu, 71
(łac. lutetium)
Grupa, okres, blok 3, 6, d
Stopień utlenienia III
Właściwości metaliczne lantanowiec
Właściwości tlenków słabo zasadowe
Masa atomowa 174,967 u
Stan skupienia stały
Gęstość 9840 kg/m³
Temperatura topnienia 1663 °C
Temperatura wrzenia 3395 °C
Numer CAS 7439-94-3
PubChem 23929[2]
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
warunków normalnych (0 °C, 1013,25 hPa)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikisłownik Hasło lutet w Wikisłowniku

Lutet (Lu, łac. lutetium) – pierwiastek chemiczny z grupy lantanowców w układzie okresowym. Nazwa pochodzi od łacińskiej nazwy Paryża. Dawna nazwa to kasjop (Cp).

Zgodnie z terminologią IUPAC lutet jest zaliczany do lantanowców, ale niektórzy chemicy zaliczają go do grupy skandowców.

Pierwiastek został odkryty 1905 r. przez Carla Auera von Welsbacha.

Spis treści

Występowanie [edytuj]

Lutet występuje w skorupie ziemskiej w ilości 0,51 ppm. Najważniejszymi minerałami lutetu są:

Zastosowanie [edytuj]

Izotop lutetu 177Lu jest stosowany w połączeniu z analogami somatostatyny do leczenia nowotworów pochodzenia neuroendokrynnego [3].

Zobacz też [edytuj]

Przypisy [edytuj]

  1. Lutet (ang.). Karta charakterystyki produktu Sigma-Aldrich dla Stanów Zjednoczonych. [dostęp 2011-10-04].
  2. Lutet – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
  3. Lutet Lu-177, Chlorek lutetu-177